Van de blog van Rob Zoutberg, correspondent van de NOS te Madrid:
Madrid, 14 december – Wie denkt dat de Spaanse siësta een eeuwenoud gebruik is heeft het mis. Sla er oude kranten op na en je ontdekt dat eind negentiende eeuw de openingstijden van Spaanse bedrijven niet heel anders waren dan elders in Europa.
Pas zo rond 1920 veranderde dat. Hoge ambtenaren op de ministeries van Madrid besloten hun lunchpauzes steeds verder op te rekken. Tegen hun ondergeschikten zeiden ze: “Geen zorgen! Ik werk wat langer in de middag.”
Met als gevolg dat óók de lagere ambtenaren besloten naar huis te gaan en lang weg te blijven. Ze keerden pas om vijf uur terug op hun kantoren, haalden door tot acht uur in de avond.

Zo ontstond de siësta, en verklaar je dat siësta niet echt iets te maken heeft met warm weer. Immers in Portugal of Italië, waar het in de zomer ook heet kan zijn, daar kennen ze de urenlange gaten rond de middag niet.
Welbeschouwd dwingt de siësta de Spanjaarden tot een haast onmogelijk patroon. Het werk begint om negen uur in de ochtend en is pas om zeven, acht uur ’s avonds klaar. In die uren werk je, race je naar huis om te eten en kort te slapen. Vervolgens moet je weer terug naar de zaak.
Eenmaal in de avond thuis is er voor echt gezinsleven of vrije tijd maar weinig over. Er is immers nog avondeten, rond een uurtje of half negen. Speelfilms op televisie beginnen als gevolg ook laat, zo rond tien uur. Tel er de ellenlange reclameblokken bij op en je hangt tot één uur voor de buis. De wekker rinkelt hierna weer om half acht.
Maar weinig Spanjaarden durven het aan hun trotse en koppige landgenoten aan te spreken op hun dagritme. Want hoe krankzinnig ook, de siësta is op een of andere manier heilig en dus onaantastbaar. Maar ziedaar: vandaag begint in Madrid een tweedaags landelijk congres over de ‘Rationalisering van de Spaanse tijden’.
De conferentie wil de Spanjaarden aantonen dat kwaliteit van hun leven verbetert als ze hun siësta inkorten. Uiteraard geeft de organisatie het goede voorbeeld. De lunch duurt máár van twee tot half vier. Je zult zien, dat zal nog een hoop gedonder geven.
http://www.nos.nl/nosjournaal/columns/madrid/index.html