zoektmachine
geplaatst door thomas op 02-03-2009
Om uw Sarabiasurfervaring nu nog meer te veraangenamen hebben wij van Sarabia een heuse zoekfunctionaliteit toegevoegd aan deze krachtige site. Met dit instrument kunt u nu nog sneller uw favoriete artikelen en foto's terugvinden op deze altijd maar uitdijende website. Het gebruik van dit zoektmachine is intuïtief, zelfverklarend en bijzonder elegant en kosten vallen ook reuze mee. Vooral het gemak van het licentie model spreekt u zeker aan en maakt de jaarlijkse accountantkosten een stuk transparanter. Bovendien ontmoet u zo mensen die u anders nooit zouden zien staan. Probeert het zelf!
Voortaan vindt u dezezoektmachine rechtsonderaan elke Sarabiapagina.
zie reacties (1)
nieuwe vormgeving en functionaliteit
geplaatst door thomas op 06-01-2009
zo zag de site er gisteren nog uit! screendump: Thomas.
Ja. Ze zeggen, je moet met de tijd meegaan, maar dat gaat vanzelf. Alleen onze site was toch wel een opknapbeurt toe. We hebben het smoelwerk veranderd en wat functionaliteit toegevoegd. Vooral om de meelevende medemensch tegemoet te komen.
Zo kun je niet alleen zien welke artikelen reacties hebben, en hoeveel en wanneer. Maar bovenaan de startpagina staat ook de meest recente reactie. Dan hoef je niet langer alle bijdragen af te struinen om te kijken of er nog ergens (re)actie is.
Bovendien kun je je vanaf nu abonneren op de voorheen ultra-geheime redactieservice van de reactiemailing: wij wisten natuurlijk altijd meteen dat er ergens op gereageerd werd, omdat we dan een mailtje kregen - oh ja joh, ging dat zo? - ja zo ging dat! Het is nog gebaseerd op oude Stasitechniek die we op een Poolse markt op de kop hebben getikt. Nu kun je daar ook gebruik van maken en als je dat doet ontvang je een mailtje met de reactie en de link naar het betreffende artikel.
En verder? We hebben ons weerbericht er op weten te krijgen. En de balk bovenin laat nu vrijwel elke keer een ander plaatje zien. En zo nog wat dingetjes.
Oh ja. En omdat we dit alles 'live' gaan neerzetten zullen er ongetwijfeld nog wat dingen misgaan. Excuses voor het ongemak!
De oude site is te koop. Voor weinig ...
zie reacties (18)
contact
geplaatst door astrid op 17-09-2008
Bereik op de corredor. Foto: Elise
Niet dat ooit iemand uit Nederland ons belt, maar er is nu een nog goedkopere mogelijkheid om dat te doen.
Kijk voor meer informatie op:
- http://www.hallobuitenland.nl/goedkoop-bellen-naar/Spanje
- http://www.albacom.nl/
- http://www.buitenlandbellen.nl/
Naar onze mobiele nummers voor € 0,15 p/m.
zie reacties (1)
Peñule city
geplaatst door astrid op 29-08-2008
Onlangs reden we in grote stofwolken met de Lada naar beneden. Om walmende vuilnis te dumpen en om boodschappen te doen. We waren al bijna over de nieuwe brug, toen ik uit mijn ooghoek iets opmerkelijks zag.
Rem! zei ik tegen Thomas. En n'Asturianu remde goed. We stonden vrij snel stil in een kolkende stofwolk. De 4 wielen er nog aan.
Wat zag ik?:
Plaatsing houten brug in Peñule City. Foto: Astrid
Welja! Het wordt helemaal sjiek beneden in het dorp. TWEE bruggen! Én een Autobrug. Én een Voetgangersbrug! Toemaar. Nog geen 100 meter uit elkaar. Gezellig.
Met heimwee denken wij nu terug aan het dorpse Peñule. Peñule is geen dorp meer. Peñule is een stad.
Twee bruggen ... mompel
En toen schreef ik dit verhaaltje. En toen kwam er over de weg een mottige vos langsrennen. En toen kwamen er twee groot misbaar makende raven langsvliegen. Klapwiekend achter de mottige vos aan. Om hem weg te jagen. Waarom? Eieren? Maar echt waar. Sprookjesland en Big City inéén.
zie reacties (10)
spaans wandelen
geplaatst door thomas op 08-08-2008
Zelfs Sita kwam er niet meer door. Foto: Thomas
Onlangs zijn we weer eens hopeloos gestrand op een "kleine rondwandeling". In dit geval de PR AS-77. Op een zeer schuine berghellling gaat de weg omhoog waar we zouden moeten afdalen. Naar het Zuiden en we moeten naar het Noorden. Zelfs Sita komt er niet meer door en moet soms - onder protest - worden gedragen. Daar staan we dan. Kniediep in de modder. Negen uur 's avonds. Er zit niks anders op dan om na vijf en half uur onverrichterzake op onze schreden terug te keren. De wandeling af te breken en weer terug te gaan waarlangs we gekomen zijn. Opnieuw door de blubber van het door de koeien kapotgelopen paden. Opnieuw door het dichte struikgewas. Omdat we de route gewoon zijn kwijtgeraakt.
Berustend langs de carretera tradicional. Foto: Thomas
Het irritante bij deze wandeling was dat we wegens het ontbreken van markering in eerste instantie over een hele mooie zandweg naar de top waren gelopen. Met fantastische uitzichten. Maar dan weet je eigenlijk al dat je fout zit. Want Spaanse wandelroutes gaan nooit over zulke mooie zandwegen. Die volgen altijd kleine sluip-door-kruip-door-paadjes. We moesten dus ook al eerder op de route teruggaan om de echte route weer op te pikken.
En dat is absoluut niet voor het eerst. Nee, het begint structureel te worden. Als de wandelgids spreekt van carretera traditional of camino real lopen bij ons de schoenen al vol met modder.
Wel een mooi uitzicht langs de Ruta del Arcediano. Foto: Thomas
Toen we een paar weken geleden nog in de Picos de Europa (heel mooi, daar niet van) aan het wandelen waren, hoorde Astrid een paar Spaanse mannen aan de bar van het hotel praten over wandelen en dat die Engelsen en Nederlanders toch wel het allerlangzaamste waren bij het beklimmen van een berg.
Slome Hollander. Foto: Thomas
Dat is ook zo. Want in tegenstelling tot alle ons voorbij hijgende en zwetende Spanjaarden zien wij wandelen niet als topsport waarbij het streven is zo snel mogelijk lijkbleek en drijfnat bovenop de bult te komen. Wij zien het als een manier om te genieten van de natuur en om je heen te kijken naar van alles en nog wat.
Links: Loop nou eens door. Rechts: Hee, een iris. Foto: Thomas
Maar de Spanjaard wil juist snel vooruit. Het liefst anderen inhalen, ook als zijn conditie het eigenlijk niet toe staat, en graag zo moeilijk mogelijke routes zodat hij goed kan afzien. Als er dan al iets bekeken moet worden, dan graag alleen op het hoogtepunt op de helft van de route en verder doet het er niet toe.
Ultraloop door de Picos: 4000 meter stijgen, 4000 meter dalen, 60 kilometer lang. Foto: Thomas
Het heeft te maken met een groot cultuurverschil. Wandelende Nederlanders en Engelsen zijn grotendeels gevormd door Jac. P. Thijsse cum suis en de "Vroege Vogels"-achtige benadering van de natuur als loutering voor de bedompte (post)industriële stadmens die hij onontkoombaar is geworden. In de natuur Geniet je. Met wandelen kijk je om je heen. Van zessen klaar, de lanen in, wiehiehielewaal. Van die dingen.
Waarheen, waarvoor. Foto: Thomas
Voor de Spanjaard - waar de meeste revoluties toch een beetje aan voorbij zijn gegaan - is de Moeder Aller Wandelingen nog altijd de Bedevaart. Niet alleen naar Santiago de Compostela, maar overal is er jaarlijks minstens één Romero (bedevaarstocht) naar een locale ermita (een kluizenaarskerkje, een kapelletje) op de naamdag van één of ander heilige waaraan die betreffende ermita gewijd is. Het hele dorp, en vaak nog de dorpen in de omtrek, trekt dan de berg op. Die ermita's staan namelijk altijd helemaal boven op een berg. Daar bouwen ze dan een feestje met een religieus tintje. Natuurlijk wordt er ook nog een mis voorgedragen want daar ging het om (en wéér een feestdag, jawel). De essentie van dergelijke tochten is van oudsher de boetedoening. Natuurlijk. Penitenziare! Penitenziare!
Sneeuwrennen op de Peña Ubiña in juni. Foto: Thomas
Dát is feitelijk het archetype van de Spaanse wandeling. De boetedoening. Maar dan in gezellig groepsverband. Trouwens, dat de berg-op-afzien-aspect zie je ook terug in de liefde voor het wielrennen die de Spanjaard kenmerkt. De mensen die de routes uitzetten hebben dat dan ook voor ogen. Je moet heel hard gaan, veel zweten en van top tot teen onder de drek aankomen op de top. Dan daar even rondkijken, een hostie in je mond dauwen en dan weer als een speer naar beneden want je moet op tijd thuis zijn voor het eten, natuurlijk.
Maar verder zijn ze wel lief hier.
zie reacties (9)
spaanse landdag
geplaatst door wim en elise op 21-05-2008
In de draagstoel omhoog. Foto: Driek
Beste Thomas en Astrid,
Elise en ik hebben heel erg genoten van jullie bruiloft annex 'Spaanse Landdag'. De beloning was meer dan evenredig aan de inspanning. Al tijdens de heenreis door Frankrijk, waar we gedurende een aantal dagen toch niet geringe attracties hebben bezocht zoals Chateau Chambord en de zeevestingstad St. Martin du Ré van Vauban, werd dit alles overschaduwd door het voorteken van de aanstaande gebeurtenis in Spanje. Dit teken gaf heel Frankrijk de flets intense kleur van het en passant, de entre-acte, dat onstaat uit de verwachting van iets groots en het stimuleerde onze fantasie tot het uiterste.
Alleen al het zien van jullie onderkomen en zijn locatie was een belevenis. Burgerlijk en comfortzuchtig kunnen we het niet noemen, wel avontuurlijk en kunstzinnig en zeker pittoresk. Maar we zagen ook de antennen van het netwerk. Ver weg en toch verbonden, met alles en iedereen. De locatie had de openbaringskracht van een waarachtige non-place die zich met zijn hele karakter teweerstelde tegen het standaard beeld van Spanje dat ons wordt opgedrongen door de toeristenindustrie. Proficiat, leve de non-place, die uiteindelijk altijd een persoonlijke plek gaat worden. We weten het van Cadro.
De fantastische en ook spannende mengeling van landschap, industrie en klimaat (inclusief de onbetrouwbaarheid en de slechte naam ervan, met inbegrip van de koude nachten, waaronder we niet geleden hebben: dank voor de slaapzak en de deken. Gelukkig was het klimaat ons gunstig gezind en bood ons een zonovergoten Asturie, wie had daarvan durven dromen?) waarin de rituelen van de voorbereiding en het feest zelf plaatsvonden, kon zich moeiteloos meten met de a significante situaties van de nouvelle vague in de film waaraan we ook vaak hebben moeten denken. Terwijl het gezelschap, waaronder velen die we kenden en waarvan we het erg leuk vonden om ze weer te zien, een prachtige vriendenclub bleek te zijn, bijzonder door de afzonderlijke mensen en in zijn samenstelling, op een novocento-achtige manier zijn weg zocht in een vreemd-vertrouwde omgeving. Laten we hier de dieren niet vergeten. Grandioos waren de vogels in de ochtend en het geblaat van schapen, het geloei van koeien, het gebalk van een ezel in de verte en het zenuwachtige gekef van de hondjes, die overigens ook hun momenten kenden van welverdiende rust.
Tot nu toe hebben we nog niets gezegd over jullie organisatietalent en de enscenering van het huwelijk zelf. Nuchter naar beneden, over de stoffige landweg, tussen de eenvoudige architectuur door die deel uitmaakt van een vooral toch in een schitterend landschap ingelaten uitgebate gebruiksomgeving.
Wachten op de bus, in de bus, rijden met de bus en dan het stadhuis. De negentiende eeuwse neoklassieke, republikeinse gevel met zijn arcaden en zijn symmetrie. Het plein met de twee kroegen. Streng, geordend, statelijk, maar toch bereid om de kleine en beheerste orgie van tapas, wijn en cider die zou volgen op de officiële ceremonie in haar schoot te koesteren. De muzikanten, zwetend in hun wollen kledij, penetrant juichend over het komende feest. Prachtig! Dan de trap op, de raadszaal, de vlaggen en de emblemen. De toch mooie ambtenaar die het huwelijk voltrok. Ja, sí, of was het sí, ja? Het klikken van de camera's. Niets mocht verloren gaan, ieder moment was kostbaar. Vonden wij ook. Nog even het oponthoud van het feliciteren, de groepsfoto, en dan .. de kroeg. Onvergetelijk. Het gegons van het Nederlands, Nederlanders en vertrouwde vrienden in deze niet vertrouwde omgeving. Het oppakken van gesprekken die jaren geleden onderbroken werden...
De ontdekking van het ritueel van de tapas en de cider, voorgedaan door onze Spaanse vrienden. Als een roes.... Jammer, het is voorbij. Duizelend in de bus. Terug naar het industriedalletje met zijn utilitaire ruimten ruw gemonteerd in het majesteuze landschap. Het stoffige pad de berg op, dronken, duizelig maar snel ontnuchterend. Van bacchanaal naar sportprestatie, Dyonysos op de dromos. Ontnuchterend opklimmen tot het huis blijkt niet genoeg te zijn. Nog hoger, de berg op, into nature. Thomas en Astrid: grondeigenaren.
Volg de ballonnen die de paden op het 'landgoed' versieren en die als ornamenten de tekortschietende natuur voltooien met de culturele kracht van hun teken.
Het 'Bergpad', vrucht van eigen hand. Even de blik naar beneden, de aarde, de stenen en het grondverzet. Huiverend gedenken we de inspanning. Dan het ritueel op de weide, 'de ceremonie', corrigeert Huyb. Gras, helling, zon en boek. Gemengd heidens en Christelijk, het huwelijk als een sociaal kunstwerk. Zowaar een verwijzing naar Rilke. We sturen nog wel foto's op. Teveel indrukken, we kunnen ze niet allemaal opschrijven. De moeder van Astrid in de draagstoel. Vauban tekende tijdens zijn reizen door het Frankrijk van de zeventiende eeuw zijn vestingen in een draagstoel. Handig in de bergen, schreef hij in zijn memoires. Waarvan acte.
De heerlijke taart van Michèle en Abel, ik had hem de nacht daarvoor zien groeien in de keuken. Met de cirkels, die we ook al zagen op de uitnodiging, de japon van Astrid en later nog eens een keer op de paraplu (die we niet nodig hadden, een wonder!). Op de achtergrond achter de taart, een De Waard, naar boven gesjouwd en opgezet onder coördinatie van Huyb werd ons toevertrouwd.
Wederom duizelig van de cider en de wijn. Bachus, Rilke, de Kelten, Bachus, Paulus en zijn brieven aan de Korinthiërs. We spraken over Paulus. Nietzsche noemde hem de anti-christ. Dissident om uit zijn brieven hier te citeren. Ze dienden immers om van de christelijke kerk een instituut te maken, terwijl hier alles anti-institutioneel is...voor de kring, voor de familie en de vrienden.
Liggen in het gras, doezelen in het gras, eten in het gras, drinken in het gras, foto's maken in het gras. De neiging tot een klein tukje in de warme zon ..... ai, de ondergrond prikt. Dan, naar beneden.. Avondeten in de witte Partytent. Het wordt: eten buiten de Partytent. De tent, zicht over het dal, zichtbaar vanuit het dal.... Ik heb hem helpen opzetten. Het wordt donker, het wordt kouder. Het gezelschap trekt zich terug in het beslotene. De binnenplaats, de versierde schuur, de accordeonist, goed geoutilleerd. Het feest als feest. Moe naar bed. Geen spoor van kou. In de verte nog het geroezemoes van de die hards, het accordeon....
Thomas en Astrid; Bedankt!!
zie reacties (1)
juzgado II
geplaatst door thomas op 27-04-2008
Het heeft even geduurd maar afgelopen week konden we eindelijk met het akkoord van de juzgado naar de secretario de alcalde. "Waar heb dat nu weer voor nodig en waarom moet ik dat weten?", vraag je je natuurlijk af. Welnu: hoe het in Nederland zit weet ik niet maar hier is het zo dat de juzgado, zeg maar, het kantongerecht, onderzoekt of een huwelijk gesloten mag worden. Als de juzgado zijn fiat geeft, doet de gemeente het eigenlijke trouwen. Zonder het akkoord van de juzgado geen huwelijk.
We dachten dat we er mooi op tijd bij waren, midden december met de papierwinkel. Dan hebben we het nog niet over oktober, toen we voor het eerst voor informatie langsgingen. De mensen bij de gemeente vonden ons in december zelfs belachelijk vroeg. Ze wilden geen afspraak maken, omdat de agenda van volgend jaar er nog niet was. En zo te zien naar de verhalen op internet over trouwen in Spanje vielen de eisen van juzgado in Mieres erg mee. Hier en daar was het veel ingewikkelder. Paspoort hebben we en de geboortebewijzen en het bewijs van ongehuwd-zijn waren voor ons eenvoudig te regelen, omdat we toch nog naar Nederland gingen. Overigens kun je dat allemaal digitaal krijgen tegenwoordig, dus je hoeft er niet meer speciaal voor naar Nederland. Maar dit terzijde.
Verder moesten er alleen drie getuigen bij zijn, één familielid en twee vrienden. Bij het huwelijk, dachten we. Maar toen we de papieren die we bij elkaar gesprokkeld hadden, inleverden bij de juzgado bleek dat die drie getuigen aanwezig moesten zijn bij het inleveren van de papieren bij de juzgado. Oh. Ok, heel fijn, geen familie hier. Twee vrienden is wel te regelen: Andrés en zijn vrouw waren maar al te bereid om te getuigen dat wij wij waren. Maar om nou vijf maanden voor de bruiloft een familielid uit Nederland te laten overkomen, alleen om de papieren aan te bieden? Dat zagen we niet zitten. Bovendien stond dat nergens op officiële pagina's van de Nederlandse Ambassade. Maar nou, dat was toch echt heel noodzakelijk. Zonder die familiegetuige ging het echt niet. Wat nu? Hieronder een verslag in dagboekvorm.
2008/12/27 Aanvraag bij juzgado. Oh, wat zijn jullie vroeg! Tijd zat hoor maar ja, we moeten dus wel onverhoeds een familiegetuige en twee vrienden getuigen hebben als we de aanvraag echt komen indienen.
2008/01/13 Het voorstel van de mevrouw van de juzgado om neef Rob op de ambassade in Den Haag de handtekening te laten zetten. Rob woont vlak bij de Spaanse ambassade en dat is dus goed te regelen.
2008/02/04 Rob krijgt bericht dat er een aangetekende brief van het Spaanse consulaat voor hem klaar ligt op het postkantoor. Hij zal hem de volgende dag ophalen.
2008/02/05 Probleem! In de brief staat dat de afspraak met Rob vandaag was, en niet in Den Haag maar in Amsterdam op het Spaanse consulaat. De ambassade voelt zich duidelijk te goed voor dat kruimelwerk. Rob geprobeert een nieuwe afspraak te maken, maar dat mislukt: ze verstaan geen Engels of Nederlands en zijn vrij onbeschoft. Bovendien zeggen ze dat dit niet de manier is hoe het moet. Dan het Nederlands consulaat in Gijon maar gebeld. Daar hebben ze nog nooit van gehoord van die familiegetuige bij het aanbieden van de aanvraag. Ze gaan het probleem voorleggen aan de ambassade in Madrid. We maken in ieder geval bij het gemeentehuis alvast wel een afspraak voor de trouwdag. Dat is geen enkel punt. Zolang we maar een week van te voren de nodige papieren inleveren.
2008/02/12 De mevrouw van het Nederlandse consulaat heeft gebeld: ze heeft de Nederlandse ambassade gebeld en die snapt er ook niets van: dit is voor het eerst dat ze hiermee geconfronteerd worden. Als EU-burger ben je vrijgesteld van de plicht een familiegetuige te presenteren. Omdat dat zo is, is de juzgado fout en kan de ambassade ons DUS niet helpen. Ik stel Astrid voor dan maar weer naar de juzgado te gaan om hun met de ambassade te laten bellen om ze door de Nederlandse ambassade dat te laten uitleggen want ons geloven ze niet. We worden nu pas echt heet en nemen ons voor heel koppig voor het loket te gaan zitten met koffie en broodjes totdat we echt worden geholpen. Het is nu zat. We laten ons niet meer met een kluitje het riet insturen.
2008/02/13 De juzgado, en heel het justitieel apparaat in Asturias, blijkt sinds 7 februari voor onbepaalde tijd in staking.
2008/02/20 Nog steeds in staking. Geen nieuws
2008/02/27 Nog steeds in staking. Geen nieuws. We gaan nu voor twee weken naar Nederland. Hopelijk is daarna de staking voorbij en kunnen we eindelijk ons verhaal uit de doeken doen en hopen dat de juzgadomevrouw de Nederlandse ambassade te woord wil staan en hopen dat er dan daar iemand is die weet waar het over gaat. Of we moeten een advocaat inschakelen die ze dat gaat uitleggen. Of we moeten in Gijon gaan trouwen want volgens de mevrouw van het Nederlandse consultaat doen ze daar niet zo moeilijk. Maar ja, dan moeten we eerst onze aanvraag en onze papieren hier in Mieres terugkrijgen en daarvoor moeten we eerst iemand van het stakend apparaat te spreken krijgen. Enfin, eerst maar naar Nederland.
2008/03/19 Terug uit Nederland. Nog steeds staking. We beginnen hem te knijpen. Na tig keer opnieuw kijken, gaan we maar naar het gemeentehuis en leggen daar de zaak voor aan de secretario de alcalde (overigens wel een vrouw). Ze zegt dat ze niets voor ons kan doen. Zij heeft ook geen speciale connecties bij de juzgado, hoewel ze het toch voor ons probeert op een aantal telefoonnummers. Waar allicht niet wordt opgenomen. Maar ze weet wel dat we bij de portier van de juzgado - die er wel altijd is - moeten vragen wanneer er servicio minimo is. Waarom heeft nooit iemand ons dat verteld!? Die portier kent ons inmiddels ook van haver tot gort, dus die had best z'n mond kunnen opentrekken. Dat verzin je niet. Servicio mínimo! Naar de juzgado. Op woensdag- en vrijdagochtend, zegt de portier. Die woensdag hebben we net gemist dus gaan we vrijdag.
2008/03/21 In de lange rij bij de servicio minimo van de juzgado. Als we aan de beurt zijn, vraagt de meneer of we woensdag terugkomen want hij doet geen registro civil. Wel iets anders maar niet dat.
2008/03/26 Weer in de lange rij, ditmaal anderhalf uur in de rij: Nu een mevrouw die alleen de papieren voor de jubilarios, de gepensioneerden, doet want die moeten kennelijk een stempeltje of zo halen, anders krijgen ze geen geld. Ze is wel van de registrro civil maar ze doet geen matrimonios. We moeten vrijdag terugkomen want dan werkt haar collega die over de huwelijksaanvragen gaat. Ja maar vorige week vrijdag waren we hier en toen zeiden ze - dat kan wel zijn maar er is nog steeds staking en we moeten roeien met de riemen die we hebben etc. etc. Op naar vrijdag.
2008/03/27 Intussen hebben we ons mentaal al ingesteld op een huwelijk zonder gemeentelijke inzegening. Het gaat tenslotte om het trouwen voor je familie en vrienden. Dat boterbriefje kunnen we altijd later halen.
2008/03/28: Met alle papieren en weer een heel verhaal in ons hoofd in de lange rij. Veel vertrouwen hebben we er niet meer in. Maar in ieder geval is die mevrouw die onze aanvraag in behandeling heeft genomen er wel. Nou moeten we haar alleen dat hele verhaal van die familiegetuige en de ambassades uit de doeken doen. En haar dwingen te overleggen met de Nederlandse ambassade. Eindelijk aan de beurt. Eigenlijk best snel, al na een half uur. En ze weet al precies wat we gaan zeggen, want we kennen elkaar inmiddels aardig goed ("Hoe is het nu met de staking? Al een doorbraak? Met de kinderen ook alles ok?"), maar voor we wat zeggen, zegt ze: "Ja, zeker niet gelukt heh, met de familiegetuige? Nou goed, laat dan maar zitten. Dan proberen we het zonder. Het is ook logisch heh, dat je niet zomaar iemand uit Nederland kan laten overkomen. Kom om halfelf maar terug, dan kijken we of mijn baas het akkoord vindt om de aanvraag door te sturen. Let wel, omdat er nog steeds staking is, kunnen we niet garanderen dat er op het ministerie uiteindelijk wat mee gebeurt. En oh ja, ik moet wel de fotokopieën hebben van de getuigen bij het huwelijk. Dus kom volgende week terug met de kopieën en dan gaan we verder met de aanvraag." Wel gloeiende gladiolen!!??? Waarom heeft ze dat niet meteen in december gevraagd? Vragen we ons in alle rust af. Maar goed. We zijn een heel stuk verder. De onmisbare familiegetuige blijkt opeens niet meer nodig.
2008/04/04 Met de fotokopieën. Die zijn prima. Alleen moet ze nog wel even de adressen hebben van de getuigen. Oja, en ook de voornamen van de ouders van de getuigen. Waarom heeft ze dat bijvoorbeeld niet vorige week al gevraagd? Misschien staan die gegevens in Spanje standaard in je paspoort? Laten we daar maar van uit gaan en haar het voordeel van de twijfel geven. Gelukkig hebben we ons mobieltje bij ons en gelukkig neemt Maarten op en kan hij ons de namen van zijn en Marijkes ouders doorgeven. Dat scheelt weer een week... Nu wachten tot de aanvraag door het Ministerie behandeld is.
2006/04/13 De staking is voorbij: jeeh! Ze krijgen er 250 euro p/m bij, ingaand vanaf juli of zo. En een eenmalige bonus volgend jaar. Nou gefliciteerd hoor.
2008/04/18 Zowaar: we krijgen de papieren mee en kunnen ze inleveren op het stadhuis! Het is gelukt! Wow! Goh! Ufe. Man. Gelukkig is het allemaal niet zo belangrijk. Ach waar gaat het allemaal over. We hadden nog twee weken te gaan, dus waar heb je het over. Naar schatting hebben we per slot van rekening maar zo'n 25 keer aan het loket gestaan en zijn we maar zo'n 25 keer langsgelopen om te kijken of de staking al voorbij was.
zie reacties (4)
día puente
geplaatst door thomas op 30-03-2008
Er zijn hier zoveel feestdagen dat je er helemaal suf van wordt. Je hebt landelijke feestdagen maar ook streek- of plaatsgebonden feestdagen. We hebben er al heel wat voorbij zien komen. De eerste belangrijke was wel 26 augustus. Toen zou feitelijk de zeecontainer bij ons aankomen maar er kwam niemand. Toen ik dus maar belde naar het containerbedrijf in la Coruña zeiden ze "Ja maar vandaag is Santiago, dat is een feestdag. Dan werken we natuurlijk niet." - "Óh nee natuurlijk! Sorry logisch, stom van me!" Maar daar blijft het niet bij. 15 Augustus Maria Hemelvaart, alles plat. 26, 27, 28 September: Los Martyres, de martelaren, een heel belangrijk feest hier in Mieres en omgeving: drie dagen niets. 1 November Todosantos, allerheiligen: alles plat. Pakken ze meteen de dag ervoor erbij: 31 oktober Halloween, Amerikaans, maar ook een feest. Enzovoort, enzovoort. En al die dagen wordt er natuurlijk niet gewerkt. Ze zijn werkelijk heel verbaasd dat wij niet weten dat het zo'n feestdag is, dan.
En we doen ons best hoor. Maar waar vind je al die informatie? Vooral omdat het zo'n aangename mix is van lokale, regionale, nationale en katholieke feesten. Met oud en nieuw hebben we van Alfonso én van Juan exact dezelfde mooie kalender gekregen met daarop, dachten we, alle feestdagen. Maar nee hoor. De belangrijkste staan er niet op. Kennelijk omdat iedereen die wel weet. Behalve wij dan.
5 Januari was ook weer zo'n dag. Feestdag omdat het de dag ervoor Driekoningen was. En omdat dat op een zondag viel, is de dag erop automatisch ook een vrije dag. Tuurlijk! Logisch!
Verwar dat overigens niet met de Día Puente, de brugdag. Als er tussen een feestdag en het weekend nog maar één of twee dagen zit, dan neem je die ook vrij want dat is maar onhandig voor de planning. Maar omdat er zoveel feestdagen zijn, zijn er ook vrij veel días puentes.
Vorige week (25 maart) stonden we voor een dichte deur bij zowel de Bricomart als de Ikea in Oviedo. Overigens de enige Ikea in Asturias en omstreken. Maar ze waren dicht. Omdat er lokale feesten waren in Siero dat (&^%$#$#) twaalf kilometer daar vandaan ligt. Nu goed, dan kunnen wij weer dertig kilometer terug naar huis tuffen, het de volgende dag weer proberen en maar hopen dat er dan ergens geen feest is...
Overigens: Driekoningen, weten we nu, is hier de eigenlijke afsluiting van de Kerstdagen. Veel belangrijker dan oud en nieuw. En Driekoningen wordt ook over twee dagen gevierd: De avond ervoor is de Noche, met praalwagens en veel muziek en vuurwerk. We waren weer eens te laat om het allemaal te zien. Maar de dag zelf is geloof ik meer voor de kinderen. Dat is iets minder vuurwerk.
zie reacties (2)
antroxu in mieres
geplaatst door thomas op 09-02-2008
Gelukt! Eindelijk zijn we op de juiste tijd op de juiste plaats: Gisteren (8 februari) was er Carnaval (Antroxu) in Mieres en wij waren erbij:
dit zijn wij niet hoor, deze mensen stonden gewoon voor de camera... Zij waren er ook bij.
zie reacties (1)
antroxu
geplaatst door thomas op 08-02-2008
Vanavond gaan we naar het Gran Antroxu, het carnaval in Mieres. Van de week waren we met Sita ook al naar Turón want daar zou ook Antroxu zijn. We konden het weer niet vinden, het grote feest. We zagen één klein kereltje verkleed als Magere Hein. Je ziet hem ergens midden op de foto in een portiek staan.
zie reacties (3)
blauwpaarse schimmel
geplaatst door thomas op 07-01-2008
Kijk eens wat voor mooie blauwpaarse schimmel Astrid gevonden heeft op het oude druivenhout dat wij altijd gebruiken voor het fikkie stoken op onze patio. We stoken de laatste tijd heel vaak een vuurtje daar. Dat houdt je zelfs bij vorst zo warm dat je nog buiten kunt zitten. Ik heb er snel nog wat foto's van gemaakt. Iemand enig idee?
Mooi hoor. Hup de fik erin.
Mooi hè. Dan heb je geen TV meer nodig
zie reacties (5)
Concours de Pils 2007
geplaatst door thomas op 30-12-2007
Eindelijk! Het verslag van de Concours De Pils 2007!
Natuurlijk stond de Concours De Pils dit jaar in het teken van de Origineel Spaanse Pilseners.
Omdat de animo voor de CDP dit jaar wat laag was, zag het Organiserend Centraal Comité zich genoodzaakt tot drastisch creatieve maatregelen. Die maatregelen bestonden eruit dat het OCC zelf ook meedeed met de wedstrijd, dit ITT voorgaande afleveringen van het CDP. Dat konden we doen doordat bij de twee proefrondes de tegenspeler de OSP's in onbekende volgorde opstelde zodat de speler niet wist wat hij proefde. Bij de wedstrijdrondes deden we dat ook.
Om niet het risco te lopen dat het Organiserend Centraal Comité een Comiterend Cerebraal Origami werd, besloten we ons te beperken tot maar zes OSP's. Dit dus in het geheel niet vanwege eventueel achterblijvend aanbod op de Spaanse Pilseners Markt.
Het OGC-lid dat meteen al opviel door inzet, vlijt en juistheid was Lid Astrid Nitrauw. LAN had in beide proefronden alle bieren goed geraden. Dat beloofde wat voor de wedstrijdronde.
En inderdaad! Wat een zinderende Eerste WedstrijdRonde (1WR) waarbij beide spelers elkaar goed in evenwicht hielden en ze ALLEBEI ALLES goed hadden! Misschien is dat ook niet zo moeilijk als je moet kiezen uit drie biertjes waarvan je alleen de volgorde moet raden. Maar goed. Op naar de Tweede WedstrijdRonde (2WR).
Och! Hier vielen de klappen: Lid Thomas van Putten verwisselde twee biertjes: Dat kost meteen twee punten!
Dat kwam LTP niet meer te boven want LAN had weer ALLES goed! De Terechte Winnares! Fantastisch!
¡Chapo! zeggen ze hier (echt waar).
De Terechte Winnares
Na afloop natuurlijk de Traditionele BonenSoep.
Maar hoe waren nu de OSP's? Want die wedstrijd is leuk maar jullie willen natuurlijk weten welk pils je moet drinken als je in Spanje bent. We hebben gekozen voor pilseners die volgens ons in heel Spanje verkrijgbaar zijn, al kan het zijn dat Estrella de Galicia alleen hier in de buurt verkrijgbaar is maar dat weten we niet. Globaal kun je stellen dat Spaanse pilseners wat zoeter zijn dan Duitse maar zeker niet zoeter dan Nederlandse. Amstel Aquila is overigens echt Spaans.
Alles overzichtelijk:
| pilsener | astrid | thomas | gem. | rang | ||
| amstel aquila | 6,50 | 6,50 | 1,18 | 3 | ||
| san miguel | 6,00 | 5,00 | 1,00 | 4 | ||
| aurum | 7,00 | 6,00 | 1,18 | 3 | ||
| estrella damm | 8,00 | 7,00 | 1,36 | 1 | winnaar! | |
| estrella galícia | 7,50 | 7,50 | 1,36 | 1 | winnaar! | |
| mahou clásico | 7,50 | 7,00 | 1,32 | 2 | ||
| 1e wedstrijdronde | ||||||
| amstel | 1 | 1 | ||||
| aurum | 1 | 1 | ||||
| mahou | 1 | 1 | ||||
| 2e wedstrijdronde | ||||||
| estrella galicia | 1 | 0 | ||||
| san miguel | 1 | 0 | ||||
| estrella damm | 1 | 1 | ||||
| winnaar! |
De winnaars zijn dus Estrella de Galícia en Estrella Damm!
Al met al een zeer succesvolle aflevering van de Concours. Volgend jaar doen we het weer. Misschien moeten we het met de campinggasten gaan doen.
zie reacties (3)
winterkaal
geplaatst door astrid op 22-12-2007
Zoals ik al zei in het artikel over de juzgado zouden er nog foto's volgen van de winterkale steile wand. Hier dan:
Vooraanzicht
Zijaanzicht
Pfffwwwt. 't Wordt er niet veel duidelijker op. Je komt het zelf maar eens beoordelen.
zie reacties (1)
nieuwe blog!
geplaatst door thomas op 15-12-2007
Eigenlijk is de blog niet nieuw, maar de software erachter. De vorige blog (sarabia.mateor.nl) werd bediend door software op de server van de provider en met onze niet al te beste verbinding was het onderhoud heel moeilijk. Bij veel mensen was het ook moeilijk een reactie te plaatsen en daarnaast waren er ook nog dingen die we zelf graag wilden (zoals een mailtje als iemand een reactie heeft geplaatst). Dus werd het tijd om de blog dan maar zelf te maken zoals we hem zelf willen.
En dat is deze blog: sarabia.mateor.eu. We verbinden sarabia.mateor.nl en mateor.nl nu door met sarabia.mateor.eu. We gaan niets meer toevoegen aan de oude blog en alle inhoud en reacties overtanken naar deze nieuwe blog. Mocht je hem om nostalgische redenen toch nog willen bekijken, dan kun je hem vinden op: http://iloblog.mateor.nl/sarabia?Home
En dit is een betaversie. Natuurlijk staan er nog heel veel fouten in en moeten er nog veel dingen toegevoegd worden. Maar opmerkingen, problemen en wensen horen dan ook we graag.
zie reacties (2)
waarom gingen we eigenlijk weg uit Nederland?
geplaatst door thomas op 29-11-2007
Mensen vragen ons wel eens waarom we nou eigenlijk naar Spanje zijn gegaan. Daar hebben we niet altijd een even duidelijk antwoord op, hoewel er meestal uiteindelijk wel wat zinnigs uitkomt. Vandaag stond er iets op nu.nl wat voor ons allebei direct weer duidelijk maakt waarom we ook alweer weg wilden uit Nederland. Lees en huiver:
Jarenlang heeft een man in Steenwijk gewerkt aan zijn ecologische houten huis. Maar volgens de gemeente heeft hij er veel te lang over gedaan, want de bouwtermijn is al twee jaar overschreden. Daarom moet de man van de rechter het huis afbreken en een boete aan de gemeente betalen. De buren zijn blij met de uitspraak, want het bouwwerk was ze al vier jaar een doorn in het oog.
zie reacties (21)
concours de pils 2007 - concurso de pilso 2.007
geplaatst door thomas op 26-11-2007
¡alweer de negende achtervolgende concours de pils 2007 en ditmaal op locatie!
omdat we dit jaar spaanse pilseners (olé) gaan beproeven dachten we dat het wel leuk zou zijn om de pilsproef maar in spanje te houden dus zaterdag 22 december (de traditionele zaterdag voor kerst) om 16:00 beginnen we met de eerste ronde.
wie mee wil doen make 15 euro over op giro 995866 tnv a. nitrauw e/o t. van putten in enschede en meld ons tijdig dat je komt, dan regelen we logies en geven we reistips.
¡voor een zinderende middag vol tapas, bonensoep, knoflooksaus, hete kip en natuurlijk de beste pilseners uit het hele land, schroomt niet en schrijf je in!
¡hasta el concurso!
zie reacties (3)
de jagers
geplaatst door thomas op 31-10-2007
Wij snappen er niets van.
Sinds de opening van het jachtseizoen op 1 of 15 september (de meningen zijn verdeeld) reed er elke zondag een hele troep todoterrenos de berg op. Met karretjes met honden en in totaal een man of twintig jagers van rond de vijftig. Ze jagen op jabalí, zwijnen. Buurman Alfonso was blij, toen, want de zwijnen waren er teveel en ze rukten op naar Sarabia, onderweg alle weilanden vernielend.
De jagers komen in groten getale en altijd op zondagochtend rond een uur of tien de berg op in hun lawaaige autootjes met opgewonden blaffende honden in de rammelende karretjes erachter. Als het tijd wordt om te eten - zo rond twee uur 's middags komen ze in colonne weer naar beneden. Ze vangen nooit wat.
Zwijnen fourageren namelijk 's nachts en tegen de ochtend. Dat weten we omdat we herhaaldelijk 's nachts de zwijnen weggejaagd hebben van Santín. En zwijnen zijn slim. Zeer slim. Ze weten dat als het stil is in het dal, op zondag, de jagers omhoog komen in hun rumoerige autootjes. Waarschijnlijk vertrekken de zwijnen dan stilletjes naar de andere kant van de berg. Maar de jagers passen hun gedrag niet aan waar de zwijnen dat wel doen.
Want de jagers zijn echte Spanjaarden. Spanjaarden eten om 9 uur 's ochtends wat, een kop koffie met een kaakje, meer niet. Daarna om 2 uur 's middags een stevig hoofdmaal. Om 9 uur 's avonds tot slot nog een dunnetjes overgedane warme maaltijd, la cena. Het komt niet in ze op dat ook maar voor wat voor een reden aan te passen. Om 6 uur 's ochtends zwijnen gaan jagen? Nooit! Ben je gek. George Orwell vertelt in Orwell in Spain dat tijdens burgeroorlog ook iedereen zich keurig aan de etenstijd hield. Volgens hem zou je met een paar buitenlanders zo een hele frontlinie kunnen oprollen om 2 uur 's middags.
Bovendien zijn de jagers echte stadsmensen die geen idee hebben van de natuur (hoor ons :) ). Ze roken en kletsen met hun tienen ergens halverwege de berg, in afwachting van zwijnen. Eigenlijk zijn de enige echt goeie jagers de stropers. Die strikken zetten en 's nachts uren stil kunnen zitten, wachten op een zwijn en dan zeker niet roken.
Ondertussen is de buurman knap pissig omdat ze nog geen één zwijn hebben gevangen. Maar nu heeft Alfonso goede moed. Niet alleen wordt zijn koe geïnsemineerd, maar vandaag, een woensdag!, gingen al twee jagers te voet de berg op voor een verrassingsaanval. Het is 31 oktober, Haloween, en morgen is het 1 november, Allerheiligen, Todos los Santos. Een belangrijke feestdag zoals er zoveel zijn in Spanje, dus vandaag zullen er ook vele mensen vrij zijn.
Maar kennelijk zijn de jagers te voet zwijnen tegengekomen want zojuist ging de hele colonne 4x4's weer omhoog. Met zoveel lawaai en blaffende honden dat zelfs de dove zwijnen wakker zijn geworden en allang naar de Allervallei aan de andere kant van de berg zijn gesukkeld.
En zo ver gaan onze jagers niet want daar kun je alleen lopend komen ...
zie reacties (1)
appels, prut en gewas
geplaatst door astrid op 31-10-2007
Zaterdag hebben we eindeloze hoeveelheden appels geraapt en geplukt. De meeste rot of met teveel bewoners, maar wat er in de vier zakken op de foto zit, zou genoeg moeten zijn voor een heel vat cider. Heel misschien gaan we de appels deze week persen. Dat zou leuk zijn. Voorlopig is buurman met een veel belangrijkere zaak bezig: de koe wordt vandaag door de dierenarts geïnsemineerd, maar de arts is laat.
En dan zijn we er nog lang niet met de appels, want veruit de meeste hangen gewoon nog (ten dele onbereikbaar hoog) in de bomen. We hebben tussen die overvloed wel ook een flink aantal bomen met heel lekkere consumptieappels gevonden. Maar ja, hoeveel consumptieappels kan een mens in korte tijd verdragen? We zouden ze eigenlijk te gelde moeten maken, door er mee op een markt te gaan staan. Zucht. Of toch maar weer teruggrijpen op appelmoes, appelflappen, appeltaart, appeljam, etc. Zucht.
Het wecken proberen we ondertussen onder de knie te krijgen met het inmaken van te enthousiast en in te grote hoeveelheden gekookte Rozinanteprut. Die krijgen we toch niet meer op voordat we naar Nederland gaan. Er ligt nog teveel ander lekkers in de koelkast, dat we voor ons vertrek willen opeten, want straks ligt de koelkast er weer uit.
Het conflict met de EnergieBoer is immers nog niet gestreden, dus onze stroom is "bouwstroom". En ook al kwam Maarten in augustus met het geniale idee om onze uiterst illegale verbinding met de hoofdtransformator een waslijn te noemen voor als er controleurs langskomen, dan nog moet je het lot zoveel mogelijk in eigen handen houden. Dus geen corpus delictum laten buitenhangen, en daarom geen elektriciteit en geen koelkast.
De strijd tegen de voortwoekerende gewassen zijn we ook onlangs weer eens aangegaan in boomgaard Santín. Het gaat wel, maar zo langzaam. Als het maar op orde is voor 3 mei 2008.
Blauwe lucht tijdens het werken op Santín
Een belangrijk onkruidwapen
Bramen, bramen, bramen, bramen ..
En zo probeer je ze te lijf te gaan. Deze perzikboom leek enorm, maar toen hij helemaal van bramen ontdaan was, bleek het een heel ielig kaal boompje te zijn. Hahahaaa.
Santín een stuk kaler. Zolang het duurt.
zie reacties (0)
oh Nederland
geplaatst door astrid op 27-10-2007
Wij zijn van 2 tot 20 november in Nederland. Jawel. Er zijn wat belangrijke zaken waarvoor we terugkomen: huwelijk nicht, de paperassen voor ons eigen huwelijk, werk. Tussen die bedrijven door blijft er tijd over voor het bezoeken of afspreken met Jan en Alleman.
Wie graag even met ons bijpraat, kan daarom donderdag 15 november om 20:00 bij het Koffiehuis op het Malieveld, Den Haag verzamelen om eerst mee te gaan klootschieten. Daarna vanaf om en nabij half tien, tien uur nazit in De Paas, Dunne Bierkade, Den Haag.
Lukt of wilt jelui dat niet, stuur dan een mailtje aan Thomas of Astrid om te kijken of we misschien met elkaar kunnen afspreken.
zie reacties (1)
3 mei 2008
geplaatst door astrid op 23-10-2007
Er waren op ons afscheidsfeest nogal wat mensen druk met elkaar aan het kletsen, in plaats van te luisteren naar onze Belangwekkende Speech. Begrijpelijk, maar zij die de moeite wel opbrachten, hebben kunnen horen dat het een Ontzettend Slechte, maar desalniettemin wat ons betreft Zeer Belangwekkende Speech was.
Voor degenen die indertijd peterselie of iets anders in hun oren hadden, zeg ik het nog maar eens: in 2008 gaan Thomas en ik in Sarabia trouwen. Jawel, eindelijk na zoveel jaren in Zonde.
Dat geeft natuurlijk in Nederland al de nodig voetangels en klemmen, maar in Spanje is het een nog veel minder vanzelfsprekende handeling voor ons Buitenlanders.
We hopen het ondanks alle mogelijke tegenslagen voor elkaar te krijgen op zaterdag 3 mei 2008 met elkaar te trouwen. Alle trouwe Sarabiabloklezertjes zijn natuurlijk uitgenodigd, maar daarover later meer. Het gaat nu om de datum en of we het allemaal wel redden en of we het er met z'n allen maar op moeten wagen om die dag vast te leggen.
Bij de gemeente Mieres waar wij onderdeel van uitmaken, deden ze nogal luchtig over onze vragen tijdens ons bezoek ongeveer een maand geleden. We kregen een formulier in handen gedrukt. Daarin staat, vrij vertaald:
"BENODIGDE BESCHEIDEN OM EEN BURGERLIJK HUWELIJK AAN TE GAAN
Algemene bescheiden voor beide huwelijkse partijen:
1) Fotokopie van identiteitsbewijs en van verblijfsvergunning (tarjeta de residencia, dat laatste is volgens de Nederlandse ambassade niet meer nodig. Tegenwoordig moet je een "certificado de registro" halen bij de "oficina de extranjeros" of bij de "comisaría de policía")
2) Letterlijk/woordelijk geboortebewijs (Wat ze daar toch mee bedoelen? Hoe letterlijk willen ze dat dan? Rare jongens, die Spanjolen)
3) Bewijs van inschrijving in bevolkingsregister van de laatste 2 jaar (te bevragen bij gemeente Mieres)
...
Wanneer één of beide huwelijkse partijen buitenlander is/zijn:
1) Acte van ongehuwd zijn
2) Fotokopie van paspoort
3) Geboortebewijs uit land van oorsprong vertaald in het Spaans en gelegaliseerd door het Nederlandse consulaat" (dit laatste hoeft volgens de NL ambassade niet, omdat we EU-burgers zijn, volgens de gemeente Mieres wel omdat het moet, want zo zijn de regels)
Dus jongens, denk eens met ons mee: is het gezien bovenstaande heel idioot van ons om te denken dat we 3 mei wel redden? Wat ons betreft lukt het. We hebben tot nu toe goede ervaringen met de Spaanse ambtenarij en de gemeente Mieres deed erg laconiek. Hun houding kwam er op neer dat als er nou ergens een documentje niet helemaal in orde was, dat we er dan in overleg toch wel zouden uitkomen. Dat is ook onze algemene ervaring met de ambtenaren hier: het lijkt allemaal vrij ingewikkeld, maar uiteindelijk valt overal een mouw aan te passen. Dan scheelt het wel dat we in een kleine gemeente en provincie wonen. In Madrid of Barcelona gaat dat heel anders.
Er is natuurlijk desondanks een kleine kans dat het niet lukt. Maar omdat mensen van ver komen en er in een zo vroeg mogelijk stadium vrije dagen moeten worden gereserveerd, en mensen dus een datum willen horen, daarom bij deze: 3 mei 2008. Je kan dus al vrije tijd en tickets gaan reserveren, maar officieel hebben we nog geen datum. Nou ja: lukt het niet, dan krijg je toch gewoon een Enorm Feest hier. Dat dan weer wel.
Over tickets reserveren gesproken. Ook daarover later uitgebreidere informatie. Vliegen is het snelst, treinen het duurst maar erg leuk, eigen auto en de bus het goedkoopst. We kunnen eventueel een bus afhuren voor degenen die niet op eigen gelegenheid kunnen of willen komen, maar daarover doen we later een peiling. Een heel goedkope mogelijkheid is in ieder geval Eurolines. Die hebben ons begin september voor 42 euro pp van Oviedo naar Brussel en weer terug gebracht. Voor 16 euro pp konden we vervolgens tussen Brussel en Utrecht heen en weer. Maar dan moet je wel uiterlijk 60 dagen vantevoren boeken en er moeten niet al te veel andere kapers op de kust zijn. En je moet een oncomfortabele busreis van tenminste een etmaal een leuk avontuur vinden.
Enfin, het ei is gelegd. De Slagje-Om-De-Arm-Datum geprikt. Dan weet jelui het. Wordt vervolgd ...
zie reacties (8)
arum italicum
geplaatst door astrid op 17-09-2007
Voortbordurend op een reactie op een botanische vraag over een oranje-geel-groene toeter (zie el Valle de Turón).
Het bewijs heeft zichzelf al geleverd. Het moet inderdaad een Arum Italicum zijn. In de huerta zag ik rechts naast het treurende takje met oranje bessen vandaag opeens me uit de Botanica bekend voorkomend blad staan:
De Botanica schrijft bovendien het volgende, dat mooi aansluit bij mijn waarneming:
Arum italicum, Italiaanse aronskelk
De Italiaanse aronskelk die uit Europa en Noord-Afrika afkomstig is, krijgt in de herfst breed, pijlvormig, gemarmerd blad. De bloemaar, die begin voorjaar verschijnt, is voorzien van een lichtgroen, gehuifd schutblad waarin een gele kolf kaarsrecht oprijst. Deze wordt gevolgd door oranje bessen die tot de nazomer blijven zitten.
Zone 7-10.
En ook nog gratis en voor nix een nieuw woord erbij: "gehuifd"! -->
ik huif
jij huift
hij huift
wij huiven
jullie huiven
zij huiven
?
zie reacties (0)
www.teledump.nl
geplaatst door astrid op 14-08-2007
Mensen die ons willen bellen en niet over haaitek voipverbindingen of wat dan ook beschikken, kunnen dat via Teledump doen.
Vanuit Nederland kan je vermoedelijk alleen vanaf je vaste telefoon eerst het volgende 0900-nummer bellen:
Naar een vast nummer in Spanje: 0900 8100 (€ 0,04 ct p/m)
Naar een mobiel nummer in Spanje: 0900 1518 (€ 0,25 ct p/m)
Bron: www.teledump.nl
zie reacties (5)
remando los de Bilbao
geplaatst door thomas op 01-06-2007
(Zo roeien ze in Bilbao)
Alweer een paar weken geleden stuurde Edward onderstaand filmpje op. Het blijft ongelooflijk fascinerend om naar te kijken. Het plaatje is de link naar het filmpje
zie reacties (0)
embalses
geplaatst door astrid op 29-05-2007
Embalse de RIAÑO, Thomas van Putten, 3 september 2006
Embalse of pantano is het Spaanse woord voor stuwmeer. Stuwmeren zijn in Spanje erg belangrijk voor de watervoorziening. Hoewel het -nu ik dit schrijf- overal in Spanje overvloedig regent, is er de laatste jaren zorg over de meren. Er valt minder neerslag dan voorheen, terwijl het verbruik toeneemt.
Op http://www.embalses.net/ staat een overzicht van alle stuwmeren in Spanje.
Een paar stuwmeren dichtbij Sarabia:
- embalse de Alfilorios, http://www.embalses.net/pantano-676-alfilorios.html
- embalse de Tanes-Rioseco, http://www.embalses.net/pantano-773-tanes-rioseco.html
- embalse de Riaño (León), http://www.embalses.net/pantano-145-riano.html
De statistieken op deze pagina's geven je een goede indruk van de neerslag bij ons in de buurt.
zie reacties (0)
spam
geplaatst door astrid op 05-05-2007
Vorige week had het Sarabiablog opeens wel heel veel reacties. Leuk!, dachten we nog even. Helaas bleek een spamrobot het reactieveld te hebben gevonden. Dat kon iedereen gebruiken zonder wachtwoord in te vullen. Gevolg: "reactie" na reactie met urls naar vage websites.
Omdat we niet van spam houden, hebben we de reactiemogelijkheid zonder wachtwoord afgesloten. Wel houden we van post, dus iedereen die wil (blijven) reageren en z'n wachtwoord kwijt is, kan een nieuwe bij Thomas of mij aanvragen.
zie reacties (0)
éénmaal, andermaal ...
geplaatst door astrid op 12-04-2007
Taadaadaadaaaadaadaaaaaaaa!
Casa Anaranjada is bijna verkocht. De jongelui kopers moeten de financiering nog rondkrijgen, maar voorzien geen problemen. Gaat alles goed, dan is uw Casa Anaranjada Redactie uiterlijk 16 juli verhuisd naar Spanje. Binnenkort meer. Noteer wel alvast zaterdag 30 juni als datum voor het afscheidsfeest.
Uw Bijna Voorheen Casa Anaranjada Redactie
en / of
Uw Bijna Binnenkort Sarabia Redactie
zie reacties (1)
Casa Anaranjada te koop
geplaatst door thomas op 02-03-2007
Eindelijk staat ons huis in Nederland op Funda.
De tekst:
Weteringplein 6
2515AH 's-Gravenhage Nieuw
290.000 k.k. (± 950 hypotheek per maand)
Karakteristieke parterrewoning (158 m2) in de tuin doorlopend in zo'n typisch Haags achterhuis met drie woonlagen. De zonnige 5-kamerwoning (1915) heeft een romantische tuin op het zuidwesten. Het huis ligt vlakbij de binnenstad, de uitvalswegen en alle vormen van openbaar vervoer ligt. Toch is het binnen erg stil door de dubbele beglazing.
De lange gang heeft een granito vloer en een kleine vestibule. Net als de rest van de benedenverdieping is de gang 3,25 m hoog.
De ruime woonkamer en suite heeft originele stukplafonds en een eikenhouten Bruynzeelparket. In de woonkamer staan twee schouwen, waarvan een van zwart Belgisch hardsteen. De suitekast heeft 44 m (boeken)plankruimte.
De op de begane grond gelegen douche- en toiletruimte is simpel maar functioneel.
De keuken heeft veel kastruimte. In een daarvan is de cv-ketel geplaatst.
In het achterhuis ligt op de begane grond de hoofdslaapkamer. Deze kamer is erg geschikt als kantoorruimte en wordt momenteel dan ook als zodanig gebruikt.
De op het zuidwesten liggende tuin is te bereiken via de schuifpui in de woonkamer of achterkamer, of via de keuken. De tuin heeft veel (slinger)planten en fruitbomen. Zo groeien over de pergola onder andere kiwi, druiven, rozen, clematis en blauwe regen. Rechts achterin de 12 m diepe tuin staat het schuurtje.
Boven de achtertuin liggen nog twee slaapkamers. Deze zonnige kamers zijn te bereiken via de originele houten trap.
De bovenste slaapkamer heeft een balkon op het zuidwesten.
De woning staat in de Rivierenbuurt. Het Weteringplein is onderdeel van het 'Uitbreidingsplan Berlage 1908'. De Rivierenbuurt is sterk in ontwikkeling, onder andere door historiserend bouwen op de SDU-locatie.
Wat vindt de gemeente van de Rivierenbuurt? Uit 'Concept Ontwikkelingsvisie Rivierenbuurt' (2007):
"De Rivierenbuurt is een typisch binnenstedelijke woonwijk. Het is een oude volksbuurt met smalle straten en een paar statige grachten met bijbehorende panden. [...]
In de 'Structuurvisie Den Haag' wordt de Rivierenbuurt neergezet als een wijk waar mensen centrumstedelijk wonen. De wijk verbindt de historische binnenstad en het Wijnhavenkwartier met het beoogde centrumstedelijk gebied Binckhorst. De wijk vormt dan ook een belangrijk overgangsgebied.
Uitgangspunt bij het verder ontwikkelen van dit overgangsgebied is het behouden en versterken van de kwaliteit van de buurt. Stedelijk wonen in de luwte van de binnenstad."
De feiten op een rij:
- bouwjaar 1915
- 158 m2, 475 m3
- parterrewoning met groot achterhuis in 3 woonlagen
- 5 kamers waarvan 3 slaapkamers
- VVE slapend
- centrale verwarming met cv-ketel uit 1994
- dubbele beglazing (1 slaapkamer enkel glas)
- woonkamer en suite met originele plafonds en eiken Bruynzeelparket
- 2 schouwen waarvan een van Belgisch hardsteen
- suitekast met 44 m plankruimte
- gang met granito vloer
- hoogte benedenverdieping 3,25 m
- romantische tuin van ca. 52 m2 op het zuidwesten, veel (klim)planten
- schuur
- balkon op het zuidwesten
- veel vaste kasten
- 2 schuifpuien en keukendeur naar tuin
- grote hoofdslaapkamer, ook erg geschikt voor kantoor aan huis
- gunstige ligging op 5 minuten lopen van Den Haag Centraal, Holland Spoor en binnenstad
- veel openbaar vervoer op loopafstand
- op enkele autominuten van de A12
- fijne buurt en buren
- woning ligt in de Rivierenbuurt
Afmetingen (meters):
- woonkamer 11 x 4
- gang 16,40
- keuken 3,30 x 2,40
- toilet- en doucheruimte 2,85 x 1,15
- begane grond: slaapkamer/kantoor 5,75 x 3,35
- 1e verdieping: slaapkamer 4,90 x 3,35
- 2e verdieping: slaapkamer 3,10 x 3,35
- balkon 1,70 x 3,35
- schuur 2,50 x 2,50
Staat van onderhoud:
- binnen goed onderhouden
- voorgevel in 2006 geschilderd
- achter- en zijgevel schilderbeurt nodig
- lekkage bij extreem weer (relatief eenvoudig te verhelpen)
Kosten:
- vraagprijs euro 290.000 k.k.
- OZB euro 115 p/j (2007)
- gas licht water euro 150 p/m
Iemand interesse?
zie reacties (1)
vrouwen in Spanje gemeten
geplaatst door thomas op 12-02-2007
De Spaanse vrouwen worden gemeten en gewogen. Doel: een uniforme kledingmaat.Van onze verslaggever Iñaki Oñorbe Genovesi
AMSTERDAM Hoe ziet de Spaanse vrouw eruit? Vanaf gisteren is Spanje naar haar op zoek. Liefst 8500 señoras en señoritas tussen de 12 en 70 jaar worden gemeten en gewogen om erachter te komen wat de meest voorkomende lichaamsbouw voor Spaanse vrouwen is.
De dames wordt de maat genomen in een speciale cabine die het komende jaar langs zestig Spaanse dorpen en steden trekt. In het hokje wordt met lasters dertien referentiepunten van het lichaam gemeten. Ook worden de vrouwen gewogen.
Het onderzoek moet ertoe leiden dat een uniforme maat in de kledingindustrie komt. Nu klagen veel Spaanse vrouwen dat kleding bij ketens als Zara of Mango vaak dezelfde maat aangeven, maar in werkelijkheid enorm verschillen.
Daarnaast moet een uniforme maat Spaanse vrouwen een reëler zelfbeeld geven en anorexia en boulimia tegengaan. Daartoe heeft de Spaanse overheid ook verplicht dat paspoppen voortaan minimaal maat 38 moeten hebben.
bron: De Volkskrant, 10 02 2007
zie reacties (1)
sidra
geplaatst door thomas op 22-01-2007
Toen we in september 2006 voor het eerst in Asturias waren, hebben we natuurlijk ook de sidra (cider) geproefd. Het is immers de nationale drank en trots van het prinsdom. Maar om eerlijk te zijn, waren we er niet bijster kapot van. Ranzig, zurig en slap. Zo zou ik het omschrijven. Heel wat anders dan het spul uit Bretagne en Normandië.
Maar het bleek dat we het helemaal niet goed hadden gedronken. De sidra is namelijk op zijn best als het van heel hoog in het glas geschonken wordt. We dachten eerst dat het gewoon een plaatselijke overbodige gewoonte was - in Mieres staat er zelfs een standbeeld van iemand die van zo hoog staat in te schenken - maar het is wel degelijk van essentieel belang. Als je het goed doet smaakt de sidra dan voortreffelijk.
Je hebt alleen iemand nodig die het voor je doet, want het valt niet mee om nog wat in het glas te krijgen op die manier. In de sidrería El Rinconín die je hier op de foto's ziet waren ze ons na een tijdje een beetje zat en kwam de baas met een apparaat voor ons sidraklunzen op de proppen:
Hoogwaardige technologie uit Asturias! Je zet de fles er op kop in. Het glas ligt schuin onderin. Precies onder de kraan een meter hoger, waaruit door een druk op de knop een krachtige straal sidra komt. Je hebt dan een perfect glas sidra.
De maker van dit apparaat heeft het gepatenteerd. Terecht, dunkt ons. Mocht je het willen bestellen, dan vind je meer informatie op: http://www.escanciador.com/
Overigens geven wij de voorkeur aan de met de hand ingeschonken sidra.
Onze buurmannen maken ook hun eigen sidra. Erg lekker: toen we ons voorstelden werd er meteen een fles opengetrokken en vakkundig ingeschonken.
Iedereen heeft daar zijn eigen sidrería, trouwens. Straks, als we de camping hebben moeten wij ook maar sidra gaan maken met de gasten.
zie reacties (1)
+34-697329726
geplaatst door astrid op 12-01-2007
In Spanje zijn wij mobiel te bereiken op +34-697329726 (ja, zonder nul). Je kan ons het beste een SMS sturen, want voicemailberichten luisteren we nooit af. We proberen ook iedere dag tussen 20:00 en 21:00 uur de telefoon aan te hebben staan.zie reacties (4)
klompen
geplaatst door astrid op 05-01-2007
Denk maar niet dat Nederland zo uniek is met haar klompen. Ook in Asturias en overal in noordwest Spanje dragen ze klompen. In feite worden klompen overal gedragen, waar een gematigd en regenachtig klimaat heerst. De klompen heten in Asturias en omgeving "madreñas" of "almadreñas". Anders dan bij Nederlandse klompen hebben ze pootjes (patitas). Doorgaans zitten er drie pootjes onder -twee voor, één achter- maar soms ook vier. De pootjes maken het lopen op hellingen makkelijker.
Pas in de 17e eeuw gaat men in Asturias op klompen lopen. In de jaren 60 van de vorige eeuw worden de traditionele klompen armoedig gevonden, maar vanaf de jaren 80 herwinnen de klompen hun oude status.
In landelijke gebieden is het nog steeds heel gebruikelijk om madreñas te dragen. Wij hebben er heel wat in Sarabia gezien en ook wat in onze schuur. Als de maten een beetje kloppen gaan we er zelf ook ongetwijfeld op lopen. Al is het maar omdat onze Nederlandse klompen te glad zullen blijken voor de hellingen.
Net zoals in Nederland doe je in Spanje je klompen lekker makkelijk bij de deur uit. Wat wel anders is, zijn de alpargatas (soort espadrilles) of sloffen. Die hebben ze aan IN de klompen! Zo kan je direct op je schone schoenen doorsloffen.
Asturiaanse klompen hebben altijd een in het hout uitgesneden motief. Vaak zijn ze zwart gekleurd. Nog een paar laatste overeenkomsten: ook in Spanje worden vaak klompendansen met de madreñas gedaan. En Asturias kent ook goede winters, vooral in de bergen. In de winter trekken Asturianen alleen geen doorlopers onder hun klompen aan, maar ski's:
Meer informatie (Spaans):
- Museo del Madreñe in Caso - http://www.desdeasturias.com/asturiasbasica/rutas.asp?idruta=26
- Algemeen - http://usuarios.lycos.es/elrinconcunqueiru/madrenas.htm
zie reacties (3)
de heilige siësta
geplaatst door thomas op 28-12-2006
Van de blog van Rob Zoutberg, correspondent van de NOS te Madrid:
Madrid, 14 december – Wie denkt dat de Spaanse siësta een eeuwenoud gebruik is heeft het mis. Sla er oude kranten op na en je ontdekt dat eind negentiende eeuw de openingstijden van Spaanse bedrijven niet heel anders waren dan elders in Europa.
Pas zo rond 1920 veranderde dat. Hoge ambtenaren op de ministeries van Madrid besloten hun lunchpauzes steeds verder op te rekken. Tegen hun ondergeschikten zeiden ze: “Geen zorgen! Ik werk wat langer in de middag.”
Met als gevolg dat óók de lagere ambtenaren besloten naar huis te gaan en lang weg te blijven. Ze keerden pas om vijf uur terug op hun kantoren, haalden door tot acht uur in de avond.
Zo ontstond de siësta, en verklaar je dat siësta niet echt iets te maken heeft met warm weer. Immers in Portugal of Italië, waar het in de zomer ook heet kan zijn, daar kennen ze de urenlange gaten rond de middag niet.
Welbeschouwd dwingt de siësta de Spanjaarden tot een haast onmogelijk patroon. Het werk begint om negen uur in de ochtend en is pas om zeven, acht uur ’s avonds klaar. In die uren werk je, race je naar huis om te eten en kort te slapen. Vervolgens moet je weer terug naar de zaak.
Eenmaal in de avond thuis is er voor echt gezinsleven of vrije tijd maar weinig over. Er is immers nog avondeten, rond een uurtje of half negen. Speelfilms op televisie beginnen als gevolg ook laat, zo rond tien uur. Tel er de ellenlange reclameblokken bij op en je hangt tot één uur voor de buis. De wekker rinkelt hierna weer om half acht.
Maar weinig Spanjaarden durven het aan hun trotse en koppige landgenoten aan te spreken op hun dagritme. Want hoe krankzinnig ook, de siësta is op een of andere manier heilig en dus onaantastbaar. Maar ziedaar: vandaag begint in Madrid een tweedaags landelijk congres over de ‘Rationalisering van de Spaanse tijden’.
De conferentie wil de Spanjaarden aantonen dat kwaliteit van hun leven verbetert als ze hun siësta inkorten. Uiteraard geeft de organisatie het goede voorbeeld. De lunch duurt máár van twee tot half vier. Je zult zien, dat zal nog een hoop gedonder geven.
http://www.nos.nl/nosjournaal/columns/madrid/index.html
zie reacties (4)
weeroverzicht
geplaatst door astrid op 20-12-2006
Het weer bij Sarabia:
- in Mieres op 6 km
- in Asturias
- meer weer in Asturias
- en in Spanje
Aan de kust:
- in Gijón op 46 km
- in Llanes op 118 km
- in Salinas op 66 km
In de natuurparken:
- bij de Picos de Europa, in Sotres de Cabrales op 127 km
- bij de Picos de Europa, in Cangas de Onís op 82 km
- bij gebrek aan illustratief weer, mooie foto's uit Somiedo op 80 km
Op de piste:
- in Valgrande-Pajares op 30 km
- in San Isidro op 40 km
In de stad:
- in Oviedo op 25 km
- in León op 105 km
