10%

geplaatst door thomas op 30-11-2010

Over de economische crisis of crises in Spanje is al veel geschreven en het is vast allemaal waar, maar toch willen we als daar als vreemdeling wonende in Spanje nog iets aan toevoegen. Iets wat ons is opgevallen over de inflatie. Dat het weer een typisch voorbeeld van de papieren werkelijkheid¹ is.

Kleurige prijzen. Foto: Thomas

theorie
Want officieel is er geen of bijna geen inflatie in Spanje. Officieel is het allemaal prima geregeld. De INE - het Spaanse CBS - bepaalt de IPC (Indice de Precios de Consumo). Dat is de index aan de hand waarvan je de prijzen van het komende jaar bepaalt. Al jaren schommelt de IPC rond de 0% en de afgelopen jaren was het zelfs wat minder. Niks aan het handje. Kijkt u maar naar onze cijfers.

praktijk
In de praktijk ondervinden we al jarenlang een constante inflatie van 10%. Elk jaar worden de prijzen verhoogd van alles dat niet door de overheid gestuurd wordt. Van visitekaartjes tot verzekering. Van kettingzaagreparatie tot schapenhek. Van finca tot 2ehands computer. Elk jaar de ijzeren inflatie van 10%. Meer mag ook.

evenwicht
Precies hetzelfde als in de goeie ouwe Francotijd en in de tijd voor de introductie van de Euro. Toen was het gebruikelijk dat iedereen de prijzen verhoogde met 10% omdat de Peseta elk jaar 10% minder waard werd. Of andersom. Dat weet ik niet, ik ben geen expert. Hoe dan ook een prima mechanisme. Een mooi evenwicht.

Van Berkel-weegschaal. Geen batterijen, geen fraude, geen fratsen. Foto: www.indesoetesuykerbol.nl

Als een mooie oude Van Berkel-weegschaal bij de kruidenier. Aan de ene kant wat meer bonen, dan aan de andere kant een gewichtje erbij en de zaak staat weer recht. Of als de stapel borden bij een AC-restaurant. Je haalt er eentje af en de volgende zit toch op dezelfde hoogte.

 

Hupfer Tellerstapler. Foto: hupfer.de

traditie
Zo was het met de Spanjaard en zijn jaarlijkse prijsverhoging. Een mooie traditie. En daar zijn ze goed in, traditie. Elk jaar steunen en kreunen maar iedereen gooit de prijzen omhoog met 10%.  Per saldo veranderde er ook niks met de handel met het buitenland omdat de devaluatie van de peseta gelijke tred hield. Voor dezelfde hoeveelheid guldens kreeg je elk jaar meer peseta's en bleef de prijs van een Serranoham of SEAT 850 min of meer hetzelfde.

Willekeurige SEAT 850. Foto: Elise

praxis
Maar nu is het anders. Spanje 'zit' in de Euro en nu gebeurt er iets raars. Zoals we al zeiden heeft spanje op overheidsniveau (papieren werkelijkheid) inderdaad een vergelijkbare inflatie als andere Europese landen. Maar de praktijk is weerbarstiger.

Want je moeten weten dat Spanjaarden niet geloven in overheden. Niet in die in Madrid. Niet in die in het gemeentehuis. En zeker niet in die in Brussel. Ze denken jaja en gaan door met wat ze altijd al deden en dat is in dit geval de prijzen verhogen met 10% want dat hebben ze altijd al gedaan en voor hun deden hun ouders dat al zo en voor hun hun ouders.

Dat Spanje zichzelf in een hoog tempo uit de markt prijst, is niet doorgedrongen tot de bevolking die - net zoals ze nog in peseta's rekent - ook nog steeds rekent met de jaarlijkse 10% prijsverhoging. Dat zit ze zo ingebakken dat je het er met geen 50 Postbus51 spotjes uitkrijgt.

Gevolg van dit automatisme is dat sinds de invoering van de euro in 2002 de prijzen hier zo zijn toegenomen dat bijna alles wat niet direct van overheidswege wordt vastgesteld, hier duurder is dan ergens anders in Europa.

Vooral in het informelere circuit. "Kun je een middagje bij me komen grasmaaien? - Tuurlijk, dat is dan 200 eurootjes, buurman." We zien mensen hier zonder blikken of blozen 18 euro voor wat porties churros betalen waar je in Nederland een vuilniszak patat voor krijgt.

Portie churros (6 stuks) 3 euro. Foto: Thomas

hoe kan dat nou?
"Maar hoe kan dat dan?" Vragen wij aan de verzekeringsagent als onze autoverzekering dit jaar weer met 10,3% verhoogd is. "Hoe kan dat nou als er officieel de IPC is?" Want dat het informeel gebeurt en dat mensen ook elk jaar 10% meer voor hun ruïne vragen is tot daar aan toe, maar hoe komt die autoverzekeraar daar mee weg? Daar zijn toch afspraken over?

"Nou, dat komt omdat je bij het vastellen van je jaarlijke prijsverhoging aan de verplichte hand van de IPC wel een marge hebt. Een marge van ... 10%"

 

¹ Zeer toepasselijke omschrijving afkomstig van Edward.

zie reacties (4)

jornada de selvicultura de castaño

geplaatst door thomas op 31-10-2010

Afgelopen vrijdag zijn we voor het eerst sinds jaren weer naar school geweest. In Infiesto zag ik op een etalageruit een aanplakbiljet van een ééndaagse workshop van de Jornadas de Selvicultura de Castaño in de Salón de actos de la Casa de Cultura de Infiesto. Over het duurzame beheer (gestión sostenible) van tamme kastanjebossen en het bestrijden van ziektes dierzelfde. Twee uur theorie én twee uur praktijk.

Onze eigen mata (monte bajo) van tamme kastanje aan de zuidkant van Fontebona. Foto: Thomas

Aangezien we nogal wat bos hebben en het goed willen gaan gebruiken leek het ons een mooie gelegenheid om meer kennis op te doen over de bosbouw. We weten natuurlijk al meer dan voorheen. Kennis die we hebben opgedaan uit onze eigen praktijk, de boeken die we erover hebben en de mensen die ons hebben geholpen. Maar we weten nog lang niet genoeg. Bovendien geeft het gelegenheid andere mensen uit Infiesto en omgeving te leren kennen.

Het multi-purposezaaltje van de Casa de Cultura betreden we aldus voor de eerste keer. Er zijn in totaal ongeveer een dozijn deelnemers en twee técnicos en twee assistenten. De leeftijd van de deelnemers varieert van 35 tot 75. We gaan vooraan links zitten naast de oude eigenaar van ons terrein. Hij heeft zelf nog meer bos ergens anders.  Alvast iemand die we kennen.

Juan, een goede verteller, begint zijn verhaal met een kleine geschiedenis van de tamme kastanje (castanea sativa) waarvan de meeste mensen denken dat hij door de Romeinen naar Asturias is gebracht. Dat is ten dele ook zo maar de soort komt daarvóór uit een gebied in de Kaukasus. Ergens in de buurt van waar nu Armenië is. Maar er zijn ook al sporen in Frankrijk gevonden van tamme kastanjes van veel langer geleden. Zoals altijd is de waarheid gelaagder, genuanceerder, tegenstrijdiger en onontwarbaarder naarmate je haar langer bestudeert.

Tamme kastanjes werden vroeger voornamelijk geplant vanwege de vruchten. Het was de bron van het meel voor het brood van de armen. Later werd het hout belangrijker want kastanje is prachtig bouwhout. Dat wisten de Romeinen al. Ook werd het tot ver in de 19e eeuw geteeld voor de produktie van tannine. Er zit erg veel tannine in de kern (duramen) van de boom. Wat ze precies met die tannine doen werd ons niet duidelijk. Dat moeten we nog eens uitzoeken. Daarna wordt het hout voornamelijk gebruikt voor de bouw, voor het maken van  palen (wat wij ook doen), manden vlechten, etc. Maar eigenlijk stelt dat niet zoveel voor en verdwijnen veel bossen en die er nog overschieten zijn erg verwaarloosd.

Hij vertelt nog veel meer. Over de gevaren die de kastanjebomen bedreigen. In onze buurt is dat vooral de chancro, de cryphonectria parasitica. Een gezwel dat ontstaat door een schimmel. Ernstige vormen hiervan zijn slecht voor het hout. De boom kan er van dood gaan of zodanig beschadigen dat het hout niet meer commercieel interessant is. Gelukkig is er ook een virus dat weer parasiteert op de schimmel en dat wint langzamerhand aan terrein. Zo is Piemonte in Italië al helemaal chancro-vrij. Maar hier nog lang niet. We herkennen de symptomen zelf heel goed in de mata die we hebben bij Sarabia. Het schijnt heel erg te zijn in de Cuencas Mineras, de mijnstreek waar we wonen dus dat klopt dan wel. Vandaar ook de aandacht van het ministerie voor dit onderwerp want het beste middel tegen dit en andere plagen is een goede gestión, een goed beheer van het bos.

Het is duidelijk dat Juan, Ernesto en hun collega's enige tijd in Frankrijk hebben doorgebracht en daar les hebben gekregen in moderne duurzame tamme kastanjebosbeheer. Frankrijk is hét land van de tamme kastanje. Daar hebben ze het meeste aantal hectares tamme kastanje van Europa. En ze hebben nieuwe frisse, of zo je wilt oude duurzame, ideeën over hoe je er mee moet omgaan om een mooi bos te krijgen en er nog geld aan over te houden ook. En dat niet van het rop-alles-met-een-thunderbird-achtige-machine-in-één-keer-uit-de-grond soort, maar met beleid. Om de paar jaar terzake snoeien en vellen voor een mooi hoog bos dat automatisch niet teveel vervelende ondergroei (adelaarsvarens, etc) heeft.

Na 4 Powerpointpresentaties rug aan rug is iedereen redelijk afgemat en tot de oogkassen gevuld met kennis over de tamme kastanje. Hoewel ik het tot nog toe prima kon volgen begint mijn Spaans nu los te laten en zich over het linoleum in alle richtingen te verspreiden. Gelukkig is het theoretisch gedeelte afgelopen. Het was zeer instructief.

Pas buiten kwam ik op het idee om foto's te maken. Foto: Thomas  

Over 20 minuten, na een kopje koffie worden we verwacht in een klein bosperceeltje aan de rand van de stad voor de praktijkles. Onder leiding van Ernesto, de praktijk-técnico.   

Ernesto, verstandig gekleed in beschermende kleding met ondermeer een speciale kettingzaagbroek. Die moet ik ook hebben. Foto: Thomas 

Juan is meer een theorie-técnico. In Spanje zijn die zaken toch wel zeer strikt gescheiden.

Juan laat bomen zien die zijn aangetast door de chancro maar niet zo ernstig dat ze er blijvend last van hebben. Foto: Thomas

Ernesto laat ons zien hoe je de kwaliteit van je monte bajo, je mata, je productiebosje (hoe noem je dat in goed Nederlands?) kunt bepalen. Heeft het überhaupt wel zin om daar kastanjehout te groeien en te onderhouden? Als er niet genoeg groeit is het zonde van de moeite en het geld. Daarom moet je eerst bepalen hoeveel cepa's, laten we zeggen stronken, er zijn per hectare en hoeveel stammen per stronk en hoe dik die stammen zijn geworden in hoeveel jaar.

Ernesto zaagt een aantal schijven om te kijken hoe oud de boom is en hoe de ontwikkeling was. Foto: Thomas

Dat laatste kun je doen door de ringen te tellen. Deze boom was ongeveer twintig jaar. Eigenlijk zou hij dikker moeten zijn maar omdat na ongeveer 8 jaar er niet tussenuit gekapt is ontstaat er teveel competitie en groeit de boom niet meer zo hard. Je kunt het zien aan de binnenste ringen, die zijn veel breder dan die erna. Bij een goede groei zijn alle ringen even dik. Daarom moet je opschonen. De buitenste lichte laag is het albura, het spinthout. Bij kastanjehout is dat heel veerkrachtig en rot het veel te snel weg. In tegenstelling tot het donkere kernhout, het duramen, dat ongelooflijk hard is en heel lang goed blijft. Zelfs onbehandeld. Omdat het dus vol zit met ondermeer tannine. 

De jaarringenschijf van de twintig jaar oude boom. Let op de binnenste plusminus 8 grote ringen en de andere die veel dunner zijn. Foto: Thomas

Na het vaststellen van het aantal cepas per hectare, de leeftijd en dus de groeisnelheid moet het echte werk gedaan worden. Het snoeien of zagen van het hout dat geoogst kan worden danwel in de weg zit voor de groei van het mooie hout. Als je zo'n cepa kapt laat je de mooiste en meest rechte stam staan. Alle andere stammen gaan er af en je zaagt ze zo laag mogelijk af zodat de nieuwe loten zo recht mogelijk kunnen groeien. In hout dat krom groeit, ontstaan door de spanning meer scheuren die het hout waardeloos maken als bouwhout.

Voorbeeld van een goed schoongemaakte cepa. Mooi dicht bij de grond. Foto: Thomas 

Resumerend kunnen we zeggen dat we verschrikkelijk veel geleerd hebben. Veel meer nog dan ik hier heb verteld. En dat Juan en Ernesto het goed en professioneel hebben gedaan. Volgens ons waren de andere deelnemers ook zeer geïnteresseerd en gemotiveerd. En wij hebben ons gezicht laten zien en met deze en gene een praatje gemaakt.

Juan en Ernesto beantwoorden vragen van de deelnemers. Foto: Thomas

zie reacties (8)

nieuwe vormgeving en functionaliteit

geplaatst door thomas op 06-01-2009

zo zag de site er gisteren nog uit! screendump: Thomas.

Ja. Ze zeggen, je moet met de tijd meegaan, maar dat gaat vanzelf. Alleen onze site was toch wel een opknapbeurt toe. We hebben het smoelwerk veranderd en wat functionaliteit toegevoegd. Vooral om de meelevende medemensch tegemoet te komen.

Zo kun je niet alleen zien welke artikelen reacties hebben, en hoeveel en wanneer. Maar bovenaan de startpagina staat ook de meest recente reactie. Dan hoef je niet langer alle bijdragen af te struinen om te kijken of er nog ergens (re)actie is.

Bovendien kun je je vanaf nu abonneren op de voorheen ultra-geheime redactieservice van de reactiemailing: wij wisten natuurlijk altijd meteen dat er ergens op gereageerd werd, omdat we dan een mailtje kregen - oh ja joh, ging dat zo? - ja zo ging dat! Het is nog gebaseerd op oude Stasitechniek die we op een Poolse markt op de kop hebben getikt. Nu kun je daar ook gebruik van maken en als je dat doet ontvang je een mailtje met de reactie en de link naar het betreffende artikel.

En verder? We hebben ons weerbericht er op weten te krijgen. En de balk bovenin laat nu vrijwel elke keer een ander plaatje zien. En zo nog wat dingetjes.

Oh ja. En omdat we dit alles 'live' gaan neerzetten zullen er ongetwijfeld nog wat dingen misgaan. Excuses voor het ongemak!

De oude site is te koop. Voor weinig ...

zie reacties (18)

Peñule city

geplaatst door astrid op 29-08-2008

Onlangs reden we in grote stofwolken met de Lada naar beneden. Om walmende vuilnis te dumpen en om boodschappen te doen. We waren al bijna over de nieuwe brug, toen ik uit mijn ooghoek iets opmerkelijks zag.

Rem! zei ik tegen Thomas. En n'Asturianu remde goed. We stonden vrij snel stil in een kolkende stofwolk. De 4 wielen er nog aan.

Wat zag ik?:

Plaatsing houten brug in Peñule City. Foto: Astrid

Welja! Het wordt helemaal sjiek beneden in het dorp. TWEE bruggen! Én een Autobrug. Én een Voetgangersbrug! Toemaar. Nog geen 100 meter uit elkaar. Gezellig.

Met heimwee denken wij nu terug aan het dorpse Peñule. Peñule is geen dorp meer. Peñule is een stad.

Twee bruggen ... mompel

 

En toen schreef ik dit verhaaltje. En toen kwam er over de weg een mottige vos langsrennen. En toen kwamen er twee groot misbaar makende raven langsvliegen. Klapwiekend achter de mottige vos aan. Om hem weg te jagen. Waarom? Eieren? Maar echt waar. Sprookjesland en Big City inéén.

zie reacties (10)

spaanse landdag

geplaatst door wim en elise op 21-05-2008

In de draagstoel omhoog. Foto: Driek

Beste Thomas en Astrid,

Elise en ik hebben heel erg genoten van jullie bruiloft annex 'Spaanse Landdag'. De beloning was meer dan evenredig aan de inspanning. Al tijdens de heenreis door Frankrijk, waar we gedurende een aantal dagen toch niet geringe attracties hebben bezocht zoals Chateau Chambord en de zeevestingstad St. Martin du Ré van Vauban, werd dit alles overschaduwd door het voorteken van de aanstaande gebeurtenis in Spanje. Dit teken gaf heel Frankrijk de flets intense kleur van het en passant, de entre-acte, dat onstaat uit de verwachting van iets groots en het stimuleerde onze fantasie tot het uiterste.

Alleen al het zien van jullie onderkomen en zijn locatie was een belevenis. Burgerlijk en comfortzuchtig kunnen we het niet noemen, wel avontuurlijk en kunstzinnig en zeker pittoresk. Maar we zagen ook de antennen van het netwerk. Ver weg en toch verbonden, met alles en iedereen. De locatie had de openbaringskracht van een waarachtige non-place die zich met zijn hele karakter teweerstelde tegen het standaard beeld van Spanje dat ons wordt opgedrongen door de toeristenindustrie. Proficiat, leve de non-place, die uiteindelijk altijd een persoonlijke plek gaat worden. We weten het van Cadro.

De fantastische en ook spannende mengeling van landschap, industrie en klimaat (inclusief de onbetrouwbaarheid en de slechte naam ervan, met inbegrip van de koude nachten, waaronder we niet geleden hebben: dank voor de slaapzak en de deken. Gelukkig was het klimaat ons gunstig gezind en bood ons een zonovergoten Asturie, wie had daarvan durven dromen?) waarin de rituelen van de voorbereiding en het feest zelf plaatsvonden, kon zich moeiteloos meten met de a significante situaties van de nouvelle vague in de film waaraan we ook vaak hebben moeten denken. Terwijl het gezelschap, waaronder velen die we kenden en waarvan we het erg leuk vonden om ze weer te zien, een prachtige vriendenclub bleek te zijn, bijzonder door de afzonderlijke mensen en in zijn samenstelling, op een novocento-achtige manier zijn weg zocht in een vreemd-vertrouwde omgeving. Laten we hier de dieren niet vergeten. Grandioos waren de vogels in de ochtend en het geblaat van schapen, het geloei van koeien, het gebalk van een ezel in de verte en het zenuwachtige gekef van de hondjes, die overigens ook hun momenten kenden van welverdiende rust.

Tot nu toe hebben we nog niets gezegd over jullie organisatietalent en de enscenering van het huwelijk zelf. Nuchter naar beneden, over de stoffige landweg, tussen de eenvoudige architectuur door die deel uitmaakt van een vooral toch in een schitterend landschap ingelaten uitgebate gebruiksomgeving.

Wachten op de bus, in de bus, rijden met de bus en dan het stadhuis. De negentiende eeuwse neoklassieke, republikeinse gevel met zijn arcaden en zijn symmetrie. Het plein met de twee kroegen. Streng, geordend, statelijk, maar toch bereid om de kleine en beheerste orgie van tapas, wijn en cider die zou volgen op de officiële ceremonie in haar schoot te koesteren. De muzikanten, zwetend in hun wollen kledij, penetrant juichend over het komende feest. Prachtig! Dan de trap op, de raadszaal, de vlaggen en de emblemen. De toch mooie ambtenaar die het huwelijk voltrok. Ja, sí, of was het sí, ja? Het klikken van de camera's. Niets mocht verloren gaan, ieder moment was kostbaar. Vonden wij ook. Nog even het oponthoud van het feliciteren, de groepsfoto, en dan .. de kroeg. Onvergetelijk. Het gegons van het Nederlands, Nederlanders en vertrouwde vrienden in deze niet vertrouwde omgeving. Het oppakken van gesprekken die jaren geleden onderbroken werden...

De ontdekking van het ritueel van de tapas en de cider, voorgedaan door onze Spaanse vrienden. Als een roes.... Jammer, het is voorbij. Duizelend in de bus. Terug naar het industriedalletje met zijn utilitaire ruimten ruw gemonteerd in het majesteuze landschap. Het stoffige pad de berg op, dronken, duizelig maar snel ontnuchterend. Van bacchanaal naar sportprestatie, Dyonysos op de dromos. Ontnuchterend opklimmen tot het huis blijkt niet genoeg te zijn. Nog hoger, de berg op, into nature. Thomas en Astrid: grondeigenaren.

Volg de ballonnen die de paden op het 'landgoed' versieren en die als ornamenten de tekortschietende natuur voltooien met de culturele kracht van hun teken.

Het 'Bergpad', vrucht van eigen hand. Even de blik naar beneden, de aarde, de stenen en het grondverzet. Huiverend gedenken we de inspanning. Dan het ritueel op de weide, 'de ceremonie', corrigeert Huyb. Gras, helling, zon en boek. Gemengd heidens en Christelijk, het huwelijk als een sociaal kunstwerk. Zowaar een verwijzing naar Rilke. We sturen nog wel foto's op. Teveel indrukken, we kunnen ze niet allemaal opschrijven. De moeder van Astrid in de draagstoel. Vauban tekende tijdens zijn reizen door het Frankrijk van de zeventiende eeuw zijn vestingen in een draagstoel. Handig in de bergen, schreef hij in zijn memoires. Waarvan acte.

De heerlijke taart van Michèle en Abel, ik had hem de nacht daarvoor zien groeien in de keuken. Met de cirkels, die we ook al zagen op de uitnodiging, de japon van Astrid en later nog eens een keer op de paraplu (die we niet nodig hadden, een wonder!). Op de achtergrond achter de taart, een De Waard, naar boven gesjouwd en opgezet onder coördinatie van Huyb werd ons toevertrouwd.

Wederom duizelig van de cider en de wijn. Bachus, Rilke, de Kelten, Bachus, Paulus en zijn brieven aan de Korinthiërs. We spraken over Paulus. Nietzsche noemde hem de anti-christ. Dissident om uit zijn brieven hier te citeren. Ze dienden immers om van de christelijke kerk een instituut te maken, terwijl hier alles anti-institutioneel is...voor de kring, voor de familie en de vrienden.

Liggen in het gras, doezelen in het gras, eten in het gras, drinken in het gras, foto's maken in het gras. De neiging tot een klein tukje in de warme zon ..... ai, de ondergrond prikt. Dan, naar beneden.. Avondeten in de witte Partytent. Het wordt: eten buiten de Partytent. De tent, zicht over het dal, zichtbaar vanuit het dal.... Ik heb hem helpen opzetten. Het wordt donker, het wordt kouder. Het gezelschap trekt zich terug in het beslotene. De binnenplaats, de versierde schuur, de accordeonist, goed geoutilleerd. Het feest als feest. Moe naar bed. Geen spoor van kou. In de verte nog het geroezemoes van de die hards, het accordeon....

Thomas en Astrid; Bedankt!!

zie reacties (1)

día puente

geplaatst door thomas op 30-03-2008

Er zijn hier zoveel feestdagen dat je er helemaal suf van wordt. Je hebt landelijke feestdagen maar ook streek- of plaatsgebonden feestdagen. We hebben er al heel wat voorbij zien komen. De eerste belangrijke was wel 26 augustus. Toen zou feitelijk de zeecontainer bij ons aankomen maar er kwam niemand. Toen ik dus maar belde naar het containerbedrijf in la Coruña zeiden ze "Ja maar vandaag is Santiago, dat is een feestdag. Dan werken we natuurlijk niet." - "Óh nee natuurlijk! Sorry logisch, stom van me!" Maar daar blijft het niet bij. 15 Augustus Maria Hemelvaart, alles plat. 26, 27, 28 September: Los Martyres, de martelaren, een heel belangrijk feest hier in Mieres en omgeving: drie dagen niets. 1 November Todosantos, allerheiligen: alles plat. Pakken ze meteen de dag ervoor erbij: 31 oktober Halloween, Amerikaans, maar ook een feest. Enzovoort, enzovoort. En al die dagen wordt er natuurlijk niet gewerkt. Ze zijn werkelijk heel verbaasd dat wij niet weten dat het zo'n feestdag is, dan.

En we doen ons best hoor. Maar waar vind je al die informatie? Vooral omdat het zo'n aangename mix is van lokale, regionale, nationale en katholieke feesten. Met oud en nieuw hebben we van Alfonso én van Juan exact dezelfde mooie kalender gekregen met daarop, dachten we, alle feestdagen. Maar nee hoor. De belangrijkste staan er niet op. Kennelijk omdat iedereen die wel weet. Behalve wij dan.

5 Januari was ook weer zo'n dag. Feestdag omdat het de dag ervoor Driekoningen was. En omdat dat op een zondag viel, is de dag erop automatisch ook een vrije dag. Tuurlijk! Logisch!

Verwar dat overigens niet met de Día Puente, de brugdag. Als er tussen een feestdag en het weekend nog maar één of twee dagen zit, dan neem je die ook vrij want dat is maar onhandig voor de planning. Maar omdat er zoveel feestdagen zijn, zijn er ook vrij veel días puentes.

Vorige week (25 maart) stonden we voor een dichte deur bij zowel de Bricomart als de Ikea in Oviedo. Overigens de enige Ikea in Asturias en omstreken. Maar ze waren dicht. Omdat er lokale feesten waren in Siero dat (&^%$#$#) twaalf kilometer daar vandaan ligt. Nu goed, dan kunnen wij weer dertig kilometer terug naar huis tuffen, het de volgende dag weer proberen en maar hopen dat er dan ergens geen feest is...

Overigens: Driekoningen, weten we nu, is hier de eigenlijke afsluiting van de Kerstdagen. Veel belangrijker dan oud en nieuw. En Driekoningen wordt ook over twee dagen gevierd: De avond ervoor is de Noche, met praalwagens en veel muziek en vuurwerk. We waren weer eens te laat om het allemaal te zien. Maar de dag zelf is geloof ik meer voor de kinderen. Dat is iets minder vuurwerk.

zie reacties (2)

antroxu

geplaatst door thomas op 08-02-2008

Vanavond gaan we naar het Gran Antroxu, het carnaval in Mieres. Van de week waren we met Sita ook al naar Turón want daar zou ook Antroxu zijn. We konden het weer niet vinden, het grote feest. We zagen één klein kereltje verkleed als Magere Hein. Je ziet hem ergens midden op de foto in een portiek staan.

zie reacties (3)

Concours de Pils 2007

geplaatst door thomas op 30-12-2007

Eindelijk! Het verslag van de Concours De Pils 2007!

Natuurlijk stond de Concours De Pils dit jaar in het teken van de Origineel Spaanse Pilseners.

Omdat de animo voor de CDP dit jaar wat laag was, zag het Organiserend Centraal Comité zich genoodzaakt tot drastisch creatieve maatregelen. Die maatregelen bestonden eruit dat het OCC zelf ook meedeed met de wedstrijd, dit ITT voorgaande afleveringen van het CDP. Dat konden we doen doordat bij de twee proefrondes de tegenspeler de OSP's in onbekende volgorde opstelde zodat de speler niet wist wat hij proefde. Bij de wedstrijdrondes deden we dat ook.

Om niet het risco te lopen dat het Organiserend Centraal Comité een Comiterend Cerebraal Origami werd, besloten we ons te beperken tot maar zes OSP's. Dit dus in het geheel niet vanwege eventueel achterblijvend aanbod op de Spaanse Pilseners Markt.

Het OGC-lid dat meteen al opviel door inzet, vlijt en juistheid was Lid Astrid Nitrauw. LAN had in beide proefronden alle bieren goed geraden. Dat beloofde wat voor de wedstrijdronde.

En inderdaad! Wat een zinderende Eerste WedstrijdRonde (1WR) waarbij beide spelers elkaar goed in evenwicht hielden en ze ALLEBEI ALLES goed hadden! Misschien is dat ook niet zo moeilijk als je moet kiezen uit drie biertjes waarvan je alleen de volgorde moet raden. Maar goed. Op naar de Tweede WedstrijdRonde (2WR).

Och! Hier vielen de klappen: Lid Thomas van Putten verwisselde twee biertjes: Dat kost meteen twee punten!

 

Dat kwam LTP niet meer te boven want LAN had weer ALLES goed! De Terechte Winnares! Fantastisch!

¡Chapo! zeggen ze hier (echt waar).

De Terechte Winnares

Na afloop natuurlijk de Traditionele BonenSoep.

Maar hoe waren nu de OSP's? Want die wedstrijd is leuk maar jullie willen natuurlijk weten welk pils je moet drinken als je in Spanje bent. We hebben gekozen voor pilseners die volgens ons in heel Spanje verkrijgbaar zijn, al kan het zijn dat Estrella de Galicia alleen hier in de buurt verkrijgbaar is maar dat weten we niet. Globaal kun je stellen dat Spaanse pilseners wat zoeter zijn dan Duitse maar zeker niet zoeter dan Nederlandse. Amstel Aquila is overigens echt Spaans.

Alles overzichtelijk:

 

pilsener	astrid	thomas		gem.	rang
amstel aquila	6,50	6,50		1,18	3
san miguel	6,00	5,00		1,00	4
aurum	7,00	6,00		1,18	3
estrella damm	8,00	7,00		1,36	1	winnaar!
estrella galícia	7,50	7,50		1,36	1	winnaar!
mahou clásico	7,50	7,00		1,32	2
1e wedstrijdronde
amstel	1	1
aurum	1	1
mahou	1	1
2e wedstrijdronde
estrella galicia	1	0
san miguel	1	0
estrella damm	1	1
	winnaar!

De winnaars zijn dus Estrella de Galícia en Estrella Damm!

Al met al een zeer succesvolle aflevering van de Concours. Volgend jaar doen we het weer. Misschien moeten we het met de campinggasten gaan doen.

zie reacties (3)

nieuwe blog!

geplaatst door thomas op 15-12-2007

Eigenlijk is de blog niet nieuw, maar de software erachter. De vorige blog (sarabia.mateor.nl) werd bediend door software op de server van de provider en met onze niet al te beste verbinding was het onderhoud heel moeilijk. Bij veel mensen was het ook moeilijk een reactie te plaatsen en daarnaast waren er ook nog dingen die we zelf graag wilden (zoals een mailtje als iemand een reactie heeft geplaatst). Dus werd het tijd om de blog dan maar zelf te maken zoals we hem zelf willen.

En dat is deze blog: sarabia.mateor.eu. We verbinden sarabia.mateor.nl en mateor.nl nu door met sarabia.mateor.eu. We gaan niets meer toevoegen aan de oude blog en alle inhoud en reacties overtanken naar deze nieuwe blog. Mocht je hem om nostalgische redenen toch nog willen bekijken, dan kun je hem vinden op: http://iloblog.mateor.nl/sarabia?Home

En dit is een betaversie. Natuurlijk staan er nog heel veel fouten in en moeten er nog veel dingen toegevoegd worden. Maar opmerkingen, problemen en wensen horen dan ook we graag.

 

zie reacties (2)

concours de pils 2007 - concurso de pilso 2.007

geplaatst door thomas op 26-11-2007

¡alweer de negende achtervolgende concours de pils 2007 en ditmaal op locatie!

omdat we dit jaar spaanse pilseners (olé) gaan beproeven dachten we dat het wel leuk zou zijn om de pilsproef maar in spanje te houden dus zaterdag 22 december (de traditionele zaterdag voor kerst) om 16:00 beginnen we met de eerste ronde.

wie mee wil doen make 15 euro over op giro 995866 tnv a. nitrauw e/o t. van putten in enschede en meld ons tijdig dat je komt, dan regelen we logies en geven we reistips.

¡voor een zinderende middag vol tapas, bonensoep, knoflooksaus, hete kip en natuurlijk de beste pilseners uit het hele land, schroomt niet en schrijf je in!

¡hasta el concurso!

zie reacties (3)

appels, prut en gewas

geplaatst door astrid op 31-10-2007

Zaterdag hebben we eindeloze hoeveelheden appels geraapt en geplukt. De meeste rot of met teveel bewoners, maar wat er in de vier zakken op de foto zit, zou genoeg moeten zijn voor een heel vat cider. Heel misschien gaan we de appels deze week persen. Dat zou leuk zijn. Voorlopig is buurman met een veel belangrijkere zaak bezig: de koe wordt vandaag door de dierenarts geïnsemineerd, maar de arts is laat.

En dan zijn we er nog lang niet met de appels, want veruit de meeste hangen gewoon nog (ten dele onbereikbaar hoog) in de bomen. We hebben tussen die overvloed wel ook een flink aantal bomen met heel lekkere consumptieappels gevonden. Maar ja, hoeveel consumptieappels kan een mens in korte tijd verdragen? We zouden ze eigenlijk te gelde moeten maken, door er mee op een markt te gaan staan. Zucht. Of toch maar weer teruggrijpen op appelmoes, appelflappen, appeltaart, appeljam, etc. Zucht.

Het wecken proberen we ondertussen onder de knie te krijgen met het inmaken van te enthousiast en in te grote hoeveelheden gekookte Rozinanteprut. Die krijgen we toch niet meer op voordat we naar Nederland gaan. Er ligt nog teveel ander lekkers in de koelkast, dat we voor ons vertrek willen opeten, want straks ligt de koelkast er weer uit.

Het conflict met de EnergieBoer is immers nog niet gestreden, dus onze stroom is "bouwstroom". En ook al kwam Maarten in augustus met het geniale idee om onze uiterst illegale verbinding met de hoofdtransformator een waslijn te noemen voor als er controleurs langskomen, dan nog moet je het lot zoveel mogelijk in eigen handen houden. Dus geen corpus delictum laten buitenhangen, en daarom geen elektriciteit en geen koelkast.

De strijd tegen de voortwoekerende gewassen zijn we ook onlangs weer eens aangegaan in boomgaard Santín. Het gaat wel, maar zo langzaam. Als het maar op orde is voor 3 mei 2008.

Blauwe lucht tijdens het werken op Santín

Een belangrijk onkruidwapen

Bramen, bramen, bramen, bramen ..

En zo probeer je ze te lijf te gaan. Deze perzikboom leek enorm, maar toen hij helemaal van bramen ontdaan was, bleek het een heel ielig kaal boompje te zijn. Hahahaaa.

Santín een stuk kaler. Zolang het duurt.

zie reacties (0)

3 mei 2008

geplaatst door astrid op 23-10-2007

Er waren op ons afscheidsfeest nogal wat mensen druk met elkaar aan het kletsen, in plaats van te luisteren naar onze Belangwekkende Speech. Begrijpelijk, maar zij die de moeite wel opbrachten, hebben kunnen horen dat het een Ontzettend Slechte, maar desalniettemin wat ons betreft Zeer Belangwekkende Speech was.

Voor degenen die indertijd peterselie of iets anders in hun oren hadden, zeg ik het nog maar eens: in 2008 gaan Thomas en ik in Sarabia trouwen. Jawel, eindelijk na zoveel jaren in Zonde.

Dat geeft natuurlijk in Nederland al de nodig voetangels en klemmen, maar in Spanje is het een nog veel minder vanzelfsprekende handeling voor ons Buitenlanders.

We hopen het ondanks alle mogelijke tegenslagen voor elkaar te krijgen op zaterdag 3 mei 2008 met elkaar te trouwen. Alle trouwe Sarabiabloklezertjes zijn natuurlijk uitgenodigd, maar daarover later meer. Het gaat nu om de datum en of we het allemaal wel redden en of we het er met z'n allen maar op moeten wagen om die dag vast te leggen.

Bij de gemeente Mieres waar wij onderdeel van uitmaken, deden ze nogal luchtig over onze vragen tijdens ons bezoek ongeveer een maand geleden. We kregen een formulier in handen gedrukt. Daarin staat, vrij vertaald:

"BENODIGDE BESCHEIDEN OM EEN BURGERLIJK HUWELIJK AAN TE GAAN

Algemene bescheiden voor beide huwelijkse partijen:

1) Fotokopie van identiteitsbewijs en van verblijfsvergunning (tarjeta de residencia, dat laatste is volgens de Nederlandse ambassade niet meer nodig. Tegenwoordig moet je een "certificado de registro" halen bij de "oficina de extranjeros" of bij de "comisaría de policía")
2) Letterlijk/woordelijk geboortebewijs (Wat ze daar toch mee bedoelen? Hoe letterlijk willen ze dat dan? Rare jongens, die Spanjolen)
3) Bewijs van inschrijving in bevolkingsregister van de laatste 2 jaar (te bevragen bij gemeente Mieres)

...

Wanneer één of beide huwelijkse partijen buitenlander is/zijn:

1) Acte van ongehuwd zijn
2) Fotokopie van paspoort
3) Geboortebewijs uit land van oorsprong vertaald in het Spaans en gelegaliseerd door het Nederlandse consulaat" (dit laatste hoeft volgens de NL ambassade niet, omdat we EU-burgers zijn, volgens de gemeente Mieres wel omdat het moet, want zo zijn de regels)

Dus jongens, denk eens met ons mee: is het gezien bovenstaande heel idioot van ons om te denken dat we 3 mei wel redden? Wat ons betreft lukt het. We hebben tot nu toe goede ervaringen met de Spaanse ambtenarij en de gemeente Mieres deed erg laconiek. Hun houding kwam er op neer dat als er nou ergens een documentje niet helemaal in orde was, dat we er dan in overleg toch wel zouden uitkomen. Dat is ook onze algemene ervaring met de ambtenaren hier: het lijkt allemaal vrij ingewikkeld, maar uiteindelijk valt overal een mouw aan te passen. Dan scheelt het wel dat we in een kleine gemeente en provincie wonen. In Madrid of Barcelona gaat dat heel anders.

Er is natuurlijk desondanks een kleine kans dat het niet lukt. Maar omdat mensen van ver komen en er in een zo vroeg mogelijk stadium vrije dagen moeten worden gereserveerd, en mensen dus een datum willen horen, daarom bij deze: 3 mei 2008. Je kan dus al vrije tijd en tickets gaan reserveren, maar officieel hebben we nog geen datum. Nou ja: lukt het niet, dan krijg je toch gewoon een Enorm Feest hier. Dat dan weer wel.

Over tickets reserveren gesproken. Ook daarover later uitgebreidere informatie. Vliegen is het snelst, treinen het duurst maar erg leuk, eigen auto en de bus het goedkoopst. We kunnen eventueel een bus afhuren voor degenen die niet op eigen gelegenheid kunnen of willen komen, maar daarover doen we later een peiling. Een heel goedkope mogelijkheid is in ieder geval Eurolines. Die hebben ons begin september voor 42 euro pp van Oviedo naar Brussel en weer terug gebracht. Voor 16 euro pp konden we vervolgens tussen Brussel en Utrecht heen en weer. Maar dan moet je wel uiterlijk 60 dagen vantevoren boeken en er moeten niet al te veel andere kapers op de kust zijn. En je moet een oncomfortabele busreis van tenminste een etmaal een leuk avontuur vinden.

Enfin, het ei is gelegd. De Slagje-Om-De-Arm-Datum geprikt. Dan weet jelui het. Wordt vervolgd ...

zie reacties (8)

www.teledump.nl

geplaatst door astrid op 14-08-2007

Mensen die ons willen bellen en niet over haaitek voipverbindingen of wat dan ook beschikken, kunnen dat via Teledump doen.

Vanuit Nederland kan je vermoedelijk alleen vanaf je vaste telefoon eerst het volgende 0900-nummer bellen:

Naar een vast nummer in Spanje: 0900 8100 (€ 0,04 ct p/m)
Naar een mobiel nummer in Spanje: 0900 1518 (€ 0,25 ct p/m)

Bron: www.teledump.nl

zie reacties (5)

embalses

geplaatst door astrid op 29-05-2007

Embalse de RIAÑO, Thomas van Putten, 3 september 2006

Embalse of pantano is het Spaanse woord voor stuwmeer. Stuwmeren zijn in Spanje erg belangrijk voor de watervoorziening. Hoewel het -nu ik dit schrijf- overal in Spanje overvloedig regent, is er de laatste jaren zorg over de meren. Er valt minder neerslag dan voorheen, terwijl het verbruik toeneemt.

Op http://www.embalses.net/ staat een overzicht van alle stuwmeren in Spanje.

Een paar stuwmeren dichtbij Sarabia:

- embalse de Alfilorios, http://www.embalses.net/pantano-676-alfilorios.html
- embalse de Tanes-Rioseco, http://www.embalses.net/pantano-773-tanes-rioseco.html
- embalse de Riaño (León), http://www.embalses.net/pantano-145-riano.html

De statistieken op deze pagina's geven je een goede indruk van de neerslag bij ons in de buurt.

 

zie reacties (0)

spam

geplaatst door astrid op 05-05-2007

Vorige week had het Sarabiablog opeens wel heel veel reacties. Leuk!, dachten we nog even. Helaas bleek een spamrobot het reactieveld te hebben gevonden. Dat kon iedereen gebruiken zonder wachtwoord in te vullen. Gevolg: "reactie" na reactie met urls naar vage websites.

Omdat we niet van spam houden, hebben we de reactiemogelijkheid zonder wachtwoord afgesloten. Wel houden we van post, dus iedereen die wil (blijven) reageren en z'n wachtwoord kwijt is, kan een nieuwe bij Thomas of mij aanvragen.

zie reacties (0)

Casa Anaranjada te koop

geplaatst door thomas op 02-03-2007

Eindelijk staat ons huis in Nederland op Funda.

De tekst:

Weteringplein 6
2515AH 's-Gravenhage Nieuw
290.000 k.k. (± 950 hypotheek per maand)

Karakteristieke parterrewoning (158 m2) in de tuin doorlopend in zo'n typisch Haags achterhuis met drie woonlagen. De zonnige 5-kamerwoning (1915) heeft een romantische tuin op het zuidwesten. Het huis ligt vlakbij de binnenstad, de uitvalswegen en alle vormen van openbaar vervoer ligt. Toch is het binnen erg stil door de dubbele beglazing.

De lange gang heeft een granito vloer en een kleine vestibule. Net als de rest van de benedenverdieping is de gang 3,25 m hoog.

De ruime woonkamer en suite heeft originele stukplafonds en een eikenhouten Bruynzeelparket. In de woonkamer staan twee schouwen, waarvan een van zwart Belgisch hardsteen. De suitekast heeft 44 m (boeken)plankruimte.

De op de begane grond gelegen douche- en toiletruimte is simpel maar functioneel.

De keuken heeft veel kastruimte. In een daarvan is de cv-ketel geplaatst.

In het achterhuis ligt op de begane grond de hoofdslaapkamer. Deze kamer is erg geschikt als kantoorruimte en wordt momenteel dan ook als zodanig gebruikt.

De op het zuidwesten liggende tuin is te bereiken via de schuifpui in de woonkamer of achterkamer, of via de keuken. De tuin heeft veel (slinger)planten en fruitbomen. Zo groeien over de pergola onder andere kiwi, druiven, rozen, clematis en blauwe regen. Rechts achterin de 12 m diepe tuin staat het schuurtje.

Boven de achtertuin liggen nog twee slaapkamers. Deze zonnige kamers zijn te bereiken via de originele houten trap.

De bovenste slaapkamer heeft een balkon op het zuidwesten.

De woning staat in de Rivierenbuurt. Het Weteringplein is onderdeel van het 'Uitbreidingsplan Berlage 1908'. De Rivierenbuurt is sterk in ontwikkeling, onder andere door historiserend bouwen op de SDU-locatie.

Wat vindt de gemeente van de Rivierenbuurt? Uit 'Concept Ontwikkelingsvisie Rivierenbuurt' (2007):

"De Rivierenbuurt is een typisch binnenstedelijke woonwijk. Het is een oude volksbuurt met smalle straten en een paar statige grachten met bijbehorende panden. [...]

In de 'Structuurvisie Den Haag' wordt de Rivierenbuurt neergezet als een wijk waar mensen centrumstedelijk wonen. De wijk verbindt de historische binnenstad en het Wijnhavenkwartier met het beoogde centrumstedelijk gebied Binckhorst. De wijk vormt dan ook een belangrijk overgangsgebied.

Uitgangspunt bij het verder ontwikkelen van dit overgangsgebied is het behouden en versterken van de kwaliteit van de buurt. Stedelijk wonen in de luwte van de binnenstad."

De feiten op een rij:
- bouwjaar 1915
- 158 m2, 475 m3
- parterrewoning met groot achterhuis in 3 woonlagen
- 5 kamers waarvan 3 slaapkamers
- VVE slapend
- centrale verwarming met cv-ketel uit 1994
- dubbele beglazing (1 slaapkamer enkel glas)
- woonkamer en suite met originele plafonds en eiken Bruynzeelparket
- 2 schouwen waarvan een van Belgisch hardsteen
- suitekast met 44 m plankruimte
- gang met granito vloer
- hoogte benedenverdieping 3,25 m
- romantische tuin van ca. 52 m2 op het zuidwesten, veel (klim)planten
- schuur
- balkon op het zuidwesten
- veel vaste kasten
- 2 schuifpuien en keukendeur naar tuin
- grote hoofdslaapkamer, ook erg geschikt voor kantoor aan huis
- gunstige ligging op 5 minuten lopen van Den Haag Centraal, Holland Spoor en binnenstad
- veel openbaar vervoer op loopafstand
- op enkele autominuten van de A12
- fijne buurt en buren
- woning ligt in de Rivierenbuurt

Afmetingen (meters):
- woonkamer 11 x 4
- gang 16,40
- keuken 3,30 x 2,40
- toilet- en doucheruimte 2,85 x 1,15
- begane grond: slaapkamer/kantoor 5,75 x 3,35
- 1e verdieping: slaapkamer 4,90 x 3,35
- 2e verdieping: slaapkamer 3,10 x 3,35
- balkon 1,70 x 3,35
- schuur 2,50 x 2,50

Staat van onderhoud:
- binnen goed onderhouden
- voorgevel in 2006 geschilderd
- achter- en zijgevel schilderbeurt nodig
- lekkage bij extreem weer (relatief eenvoudig te verhelpen)

Kosten:
- vraagprijs euro 290.000 k.k.
- OZB euro 115 p/j (2007)
- gas licht water euro 150 p/m



Iemand interesse?

zie reacties (1)

sidra

geplaatst door thomas op 22-01-2007

Toen we in september 2006 voor het eerst in Asturias waren, hebben we natuurlijk ook de sidra (cider) geproefd. Het is immers de nationale drank en trots van het prinsdom. Maar om eerlijk te zijn, waren we er niet bijster kapot van. Ranzig, zurig en slap. Zo zou ik het omschrijven. Heel wat anders dan het spul uit Bretagne en Normandië.



Maar het bleek dat we het helemaal niet goed hadden gedronken. De sidra is namelijk op zijn best als het van heel hoog in het glas geschonken wordt. We dachten eerst dat het gewoon een plaatselijke overbodige gewoonte was - in Mieres staat er zelfs een standbeeld van iemand die van zo hoog staat in te schenken - maar het is wel degelijk van essentieel belang. Als je het goed doet smaakt de sidra dan voortreffelijk.

Je hebt alleen iemand nodig die het voor je doet, want het valt niet mee om nog wat in het glas te krijgen op die manier. In de sidrería El Rinconín die je hier op de foto's ziet waren ze ons na een tijdje een beetje zat en kwam de baas met een apparaat voor ons sidraklunzen op de proppen:



Hoogwaardige technologie uit Asturias! Je zet de fles er op kop in. Het glas ligt schuin onderin. Precies onder de kraan een meter hoger, waaruit door een druk op de knop een krachtige straal sidra komt. Je hebt dan een perfect glas sidra.

De maker van dit apparaat heeft het gepatenteerd. Terecht, dunkt ons. Mocht je het willen bestellen, dan vind je meer informatie op: http://www.escanciador.com/

Overigens geven wij de voorkeur aan de met de hand ingeschonken sidra.

Onze buurmannen maken ook hun eigen sidra. Erg lekker: toen we ons voorstelden werd er meteen een fles opengetrokken en vakkundig ingeschonken.

Iedereen heeft daar zijn eigen sidrería, trouwens. Straks, als we de camping hebben moeten wij ook maar sidra gaan maken met de gasten.

zie reacties (1)

klompen

geplaatst door astrid op 05-01-2007

Asturiaanse klompen, madreñas op een rijtje

Denk maar niet dat Nederland zo uniek is met haar klompen. Ook in Asturias en overal in noordwest Spanje dragen ze klompen. In feite worden klompen overal gedragen, waar een gematigd en regenachtig klimaat heerst. De klompen heten in Asturias en omgeving "madreñas" of "almadreñas". Anders dan bij Nederlandse klompen hebben ze pootjes (patitas). Doorgaans zitten er drie pootjes onder -twee voor, één achter- maar soms ook vier. De pootjes maken het lopen op hellingen makkelijker.

Pas in de 17e eeuw gaat men in Asturias op klompen lopen. In de jaren 60 van de vorige eeuw worden de traditionele klompen armoedig gevonden, maar vanaf de jaren 80 herwinnen de klompen hun oude status.

In landelijke gebieden is het nog steeds heel gebruikelijk om madreñas te dragen. Wij hebben er heel wat in Sarabia gezien en ook wat in onze schuur. Als de maten een beetje kloppen gaan we er zelf ook ongetwijfeld op lopen. Al is het maar omdat onze Nederlandse klompen te glad zullen blijken voor de hellingen.

Net zoals in Nederland doe je in Spanje je klompen lekker makkelijk bij de deur uit. Wat wel anders is, zijn de alpargatas (soort espadrilles) of sloffen. Die hebben ze aan IN de klompen! Zo kan je direct op je schone schoenen doorsloffen.

Met alpargatas in madreñas

Asturiaanse klompen hebben altijd een in het hout uitgesneden motief. Vaak zijn ze zwart gekleurd. Nog een paar laatste overeenkomsten: ook in Spanje worden vaak klompendansen met de madreñas gedaan. En Asturias kent ook goede winters, vooral in de bergen. In de winter trekken Asturianen alleen geen doorlopers onder hun klompen aan, maar ski's:

Asturianen met madreñas op de ski's

Meer informatie (Spaans):
- Museo del Madreñe in Caso - http://www.desdeasturias.com/asturiasbasica/rutas.asp?idruta=26
- Algemeen - http://usuarios.lycos.es/elrinconcunqueiru/madrenas.htm

zie reacties (7)

weeroverzicht

geplaatst door astrid op 20-12-2006

Het weer bij Sarabia:
- in Mieres op 6 km
- in Asturias
- meer weer in Asturias
- en in Spanje

Aan de kust:
- in Gijón op 46 km
- in Llanes op 118 km
- in Salinas op 66 km

In de natuurparken:
- bij de Picos de Europa, in Sotres de Cabrales op 127 km
- bij de Picos de Europa, in Cangas de Onís op 82 km
- bij gebrek aan illustratief weer, mooie foto's uit Somiedo op 80 km

Op de piste:
- in Valgrande-Pajares op 30 km
- in San Isidro op 40 km

In de stad:
- in Oviedo op 25 km
- in León op 105 km

zie reacties (0)