juzgado II

geplaatst door thomas op 27-04-2008, 22:18

Het heeft even geduurd maar afgelopen week konden we eindelijk met het akkoord van de juzgado naar de secretario de alcalde. "Waar heb dat nu weer voor nodig en waarom moet ik dat weten?", vraag je je natuurlijk af. Welnu: hoe het in Nederland zit weet ik niet maar hier is het zo dat de juzgado, zeg maar, het kantongerecht, onderzoekt of een huwelijk gesloten mag worden. Als de juzgado zijn fiat geeft, doet de gemeente het eigenlijke trouwen. Zonder het akkoord van de juzgado geen huwelijk.

We dachten dat we er mooi op tijd bij waren, midden december met de papierwinkel. Dan hebben we het nog niet over oktober, toen we voor het eerst voor informatie langsgingen. De mensen bij de gemeente vonden ons in december zelfs belachelijk vroeg. Ze wilden geen afspraak maken, omdat de agenda van volgend jaar er nog niet was. En zo te zien naar de verhalen op internet over trouwen in Spanje vielen de eisen van juzgado in Mieres erg mee. Hier en daar was het veel ingewikkelder. Paspoort hebben we en de geboortebewijzen en het bewijs van ongehuwd-zijn waren voor ons eenvoudig te regelen, omdat we toch nog naar Nederland gingen. Overigens kun je dat allemaal digitaal krijgen tegenwoordig, dus je hoeft er niet meer speciaal voor naar Nederland. Maar dit terzijde.

Verder moesten er alleen drie getuigen bij zijn, één familielid en twee vrienden. Bij het huwelijk, dachten we. Maar toen we de papieren die we bij elkaar gesprokkeld hadden, inleverden bij de juzgado bleek dat die drie getuigen aanwezig moesten zijn bij het inleveren van de papieren bij de juzgado. Oh. Ok, heel fijn, geen familie hier. Twee vrienden is wel te regelen: Andrés en zijn vrouw waren maar al te bereid om te getuigen dat wij wij waren. Maar om nou vijf maanden voor de bruiloft een familielid uit Nederland te laten overkomen, alleen om de papieren aan te bieden? Dat zagen we niet zitten. Bovendien stond dat nergens op officiële pagina's van de Nederlandse Ambassade. Maar nou, dat was toch echt heel noodzakelijk. Zonder die familiegetuige ging het echt niet. Wat nu? Hieronder een verslag in dagboekvorm.

2008/12/27 Aanvraag bij juzgado. Oh, wat zijn jullie vroeg! Tijd zat hoor maar ja, we moeten dus wel onverhoeds een familiegetuige en twee vrienden getuigen hebben als we de aanvraag echt komen indienen.

2008/01/13 Het voorstel van de mevrouw van de juzgado om neef Rob op de ambassade in Den Haag de handtekening te laten zetten. Rob woont vlak bij de Spaanse ambassade en dat is dus goed te regelen.

2008/02/04 Rob krijgt bericht dat er een aangetekende brief van het Spaanse consulaat voor hem klaar ligt op het postkantoor. Hij zal hem de volgende dag ophalen.

2008/02/05 Probleem! In de brief staat dat de afspraak met Rob vandaag was, en niet in Den Haag maar in Amsterdam op het Spaanse consulaat. De ambassade voelt zich duidelijk te goed voor dat kruimelwerk. Rob geprobeert een nieuwe afspraak te maken, maar dat mislukt: ze verstaan geen Engels of Nederlands en zijn vrij onbeschoft. Bovendien zeggen ze dat dit niet de manier is hoe het moet. Dan het Nederlands consulaat in Gijon maar gebeld. Daar hebben ze nog nooit van gehoord van die familiegetuige bij het aanbieden van de aanvraag. Ze gaan het probleem voorleggen aan de ambassade in Madrid. We maken in ieder geval bij het gemeentehuis alvast wel een afspraak voor de trouwdag. Dat is geen enkel punt. Zolang we maar een week van te voren de nodige papieren inleveren.

2008/02/12 De mevrouw van het Nederlandse consulaat heeft gebeld: ze heeft de Nederlandse ambassade gebeld en die snapt er ook niets van: dit is voor het eerst dat ze hiermee geconfronteerd worden. Als EU-burger ben je vrijgesteld van de plicht een familiegetuige te presenteren. Omdat dat zo is, is de juzgado fout en kan de ambassade ons DUS niet helpen. Ik stel Astrid voor dan maar weer naar de juzgado te gaan om hun met de ambassade te laten bellen om ze door de Nederlandse ambassade dat te laten uitleggen want ons geloven ze niet. We worden nu pas echt heet en nemen ons voor heel koppig voor het loket te gaan zitten met koffie en broodjes totdat we echt worden geholpen. Het is nu zat. We laten ons niet meer met een kluitje het riet insturen.

2008/02/13 De juzgado, en heel het justitieel apparaat in Asturias, blijkt sinds 7 februari voor onbepaalde tijd in staking.

2008/02/20 Nog steeds in staking. Geen nieuws

2008/02/27 Nog steeds in staking. Geen nieuws. We gaan nu voor twee weken naar Nederland. Hopelijk is daarna de staking voorbij en kunnen we eindelijk ons verhaal uit de doeken doen en hopen dat de juzgadomevrouw de Nederlandse ambassade te woord wil staan en hopen dat er dan daar iemand is die weet waar het over gaat. Of we moeten een advocaat inschakelen die ze dat gaat uitleggen. Of we moeten in Gijon gaan trouwen want volgens de mevrouw van het Nederlandse consultaat doen ze daar niet zo moeilijk. Maar ja, dan moeten we eerst onze aanvraag en onze papieren hier in Mieres terugkrijgen en daarvoor moeten we eerst iemand van het stakend apparaat te spreken krijgen. Enfin, eerst maar naar Nederland.

2008/03/19 Terug uit Nederland. Nog steeds staking. We beginnen hem te knijpen. Na tig keer opnieuw kijken, gaan we maar naar het gemeentehuis en leggen daar de zaak voor aan de secretario de alcalde (overigens wel een vrouw). Ze zegt dat ze niets voor ons kan doen. Zij heeft ook geen speciale connecties bij de juzgado, hoewel ze het toch voor ons probeert op een aantal telefoonnummers. Waar allicht niet wordt opgenomen. Maar ze weet wel dat we bij de portier van de juzgado - die er wel altijd is - moeten vragen wanneer er servicio minimo is. Waarom heeft nooit iemand ons dat verteld!? Die portier kent ons inmiddels ook van haver tot gort, dus die had best z'n mond kunnen opentrekken. Dat verzin je niet. Servicio mínimo! Naar de juzgado. Op woensdag- en vrijdagochtend, zegt de portier. Die woensdag hebben we net gemist dus gaan we vrijdag.

2008/03/21  In de lange rij bij de servicio minimo van de juzgado. Als we aan de beurt zijn, vraagt de meneer of we woensdag terugkomen want hij doet geen registro civil. Wel iets anders maar niet dat.

2008/03/26 Weer in de lange rij, ditmaal anderhalf uur in de rij: Nu een mevrouw die alleen de papieren voor de jubilarios, de gepensioneerden, doet want die moeten kennelijk een stempeltje of zo halen, anders krijgen ze geen geld. Ze is wel van de registrro civil maar ze doet geen matrimonios. We moeten vrijdag terugkomen want dan werkt haar collega die over de huwelijksaanvragen gaat. Ja maar vorige week vrijdag waren we hier en toen zeiden ze - dat kan wel zijn maar er is nog steeds staking en we moeten roeien met de riemen die we hebben etc. etc. Op naar vrijdag.

2008/03/27 Intussen hebben we ons mentaal al ingesteld op een huwelijk zonder gemeentelijke inzegening. Het gaat tenslotte om het trouwen voor je familie en vrienden. Dat boterbriefje kunnen we altijd later halen.

2008/03/28: Met alle papieren en weer een heel verhaal in ons hoofd in de lange rij. Veel vertrouwen hebben we er niet meer in. Maar in ieder geval is die mevrouw die onze aanvraag in behandeling heeft genomen er wel. Nou moeten we haar alleen dat hele verhaal van die familiegetuige en de ambassades uit de doeken doen. En haar dwingen te overleggen met de Nederlandse ambassade. Eindelijk aan de beurt. Eigenlijk best snel, al na een half uur. En ze weet al precies wat we gaan zeggen, want we kennen elkaar inmiddels aardig goed ("Hoe is het nu met de staking? Al een doorbraak? Met de kinderen ook alles ok?"), maar voor we wat zeggen, zegt ze: "Ja, zeker niet gelukt heh, met de familiegetuige? Nou goed, laat dan maar zitten. Dan proberen we het zonder. Het is ook logisch heh, dat je niet zomaar iemand uit Nederland kan laten overkomen. Kom om halfelf maar terug, dan kijken we of mijn baas het akkoord vindt om de aanvraag door te sturen. Let wel, omdat er nog steeds staking is, kunnen we niet garanderen dat er op het ministerie uiteindelijk wat mee gebeurt. En oh ja, ik moet wel de fotokopieën hebben van de getuigen bij het huwelijk. Dus kom volgende week terug met de kopieën en dan gaan we verder met de aanvraag." Wel gloeiende gladiolen!!??? Waarom heeft ze dat niet meteen in december gevraagd? Vragen we ons in alle rust af. Maar goed. We zijn een heel stuk verder. De onmisbare familiegetuige blijkt opeens niet meer nodig.

2008/04/04 Met de fotokopieën. Die zijn prima. Alleen moet ze nog wel even de adressen hebben van de getuigen. Oja, en ook de voornamen van de ouders van de getuigen. Waarom heeft ze dat bijvoorbeeld niet vorige week al gevraagd? Misschien staan die gegevens in Spanje standaard in je paspoort? Laten we daar maar van uit gaan en haar het voordeel van de twijfel geven. Gelukkig hebben we ons mobieltje bij ons en gelukkig neemt Maarten op en kan hij ons de namen van zijn en Marijkes ouders doorgeven. Dat scheelt weer een week... Nu wachten tot de aanvraag door het Ministerie behandeld is.

2006/04/13 De staking is voorbij: jeeh! Ze krijgen er 250 euro p/m bij, ingaand vanaf juli of zo. En een eenmalige bonus volgend jaar. Nou gefliciteerd hoor.

2008/04/18 Zowaar: we krijgen de papieren mee en kunnen ze inleveren op het stadhuis! Het is gelukt! Wow! Goh! Ufe. Man. Gelukkig is het allemaal niet zo belangrijk. Ach waar gaat het allemaal over. We hadden nog twee weken te gaan, dus waar heb je het over. Naar schatting hebben we per slot van rekening maar zo'n 25 keer aan het loket gestaan en zijn we maar zo'n 25 keer langsgelopen om te kijken of de staking al voorbij was.

reageer