begin moestuin

geplaatst door astrid op 26-04-2010, 14:58

De laatste omheiningspalen (100) hebben we afgelopen week gezaagd, gesleept, vervoerd en gesleept. De volgende fase van aanpunten (238) en gaten maken (238) laten we nog maar even zitten.

Alle palen (238) op Fontebona. Foto: Thomas

moestuin

Bovendien wilden we zo snel mogelijk een begin met een serieuze moestuin maken. We hadden vorig jaar al eens iets op de bovenwei bij de Postkoets geprobeerd, maar dat is jammerlijk mislukt. Ik dacht dat knoflook overal wel zou groeien, gezien mijn goede ervaringen in Sarabia, maar dat blijkt te simpel gedacht.

Vermoedelijk is de grond bij de Postkoets te arm. Te zuur. Te veel ondergronds vrolijk doorrizoomerende adelaarsvaren. Wel veel vogelmelk en andere plantjes op het kleine stukje waar de rotzooi weg is.

Vogelmelk. Foto: Thomas

Goed. Moestuin dus. Kant-en-klare omheining ophalen uit Casa Inimini. Opnieuw hard aan de slag. Door een dikke graslaag. Door ook hier doorrizoomerende adelaarsvaren. Door boomwortels, bramen, gaspeldoorn, etc. heen zien te komen. Aan het eind van een dag in de brandende zon werken moeten we concluderen dat we met z'n tweeën maar 30 m2 hebben weten om te spitten.

Madre mía. Dat schiet niet op. Oftewel. We hebben onszelf lichamelijk teveel belast de afgelopen twee weken. Moehoehoehoehoe.

Moehoehoehoehoe. Foto: Thomas

rondje Fontebona

Gisteren nog wel een kort wandelingetje in de omgeving van Fontebona gedaan. Mooi hoor. Wandelroute PR-AS-FON-01 hebben we nu goed op het netvlies. Het eerste deel iets van drie kwartier door het bos slingeren. Dan nog ongeveer drie kwartier met weilanden, vergezichten, dorpjes.

Sita mag niet los. Ruikt teveel wild. Slingert dus Astrid door het bos. Foto: Thomas

Het zal moeilijk worden om te zijner tijd een goede wandelkaart voor onze gasten te maken. De helft van de weggetjes staat niet of fout op de topografische kaart die we nu gebruiken.

Weilanden, vergezichten, dorpjes. Foto: Thomas

de architect

Zucht. Thomas heeft afgelopen tijd iets van 3x met hem gebeld. Jaja, de architect zou met de señora bellen. Totdat Thomas de 3e keer toch maar eens vroeg wie die señora was? De architecte van de gemeente soms?

Nee nee. Die dame van de mail die we daarover hadden gestuurd!

?

Goed. Er blijkt dus een Thomas vlakbij te wonen. Duitser of Nederlander ofzo. Die buutnlanders lijken allemaal op elkaar. Er is nog een Thomas klant van de architect.

Zucht. Hopelijk krijgen we deze week een offerte.

Ik denk dat we eind deze week opnieuw besluiten een andere architect te zoeken omdat deze maar niet opschiet.

varens? gaspeldoorn!

Zucht. Ook met de zeis is er in deze periode geen bijhouden meer aan. Varens overal.

Ondertussen maak ik me meer en meer zorgen over de gaspeldoorn. In Nederland op de rode lijst. Hier eerder op de zwarte. 

Gaspeldoorn is een soort van milieuramp. Heeft hele gemene stekels waardoor je de struik bij je volle verstand alleen met dikke handschoenen wilt uittrekken. Trek je de gaspeldoorn met veel moeite uit, dan laat de penwortel volop dunne bijworteltjes achter. Daaruit kunnen weer hele generaties nieuwe gaspeldoorntjes groeien.

En dan maar hopen dat er bij het uittrekken geen doorns door je handschoenen prikken, want zo'n doorn kan ook nog eens een gemene ontsteking geven.

Gaspeldoorn. Foto: Thomas

Sommige Spaanse boeren kiezen ervoor gaspeldoorn te verbranden, want branden doet het als een tierelier. Prima oplossing, als je er maar naast gaat staan met een emmertje water?

Och ja. Als je van heel veel hele jonge gaspeldoorntjes houdt. Gaspeldoornzaad houdt erg van vuur. Kan daardoor prima ontkiemen.

Toen we in maart in Nederland waren, zag ik gaspeldoorn langs de A12 op de Utrechtse Heuvelrug staan. Arm Utrecht. Arm Nederland. Laat die plant toch lekker op de rode lijst mopperen. Jelui bent gewaarschuwd. Jelui speelt (maar beter niet) met vuur.

reageer