een nieuwe lente

geplaatst door astrid op 20-03-2010, 15:09

We zijn terug in Sarabia. Vermoeiende reis. Leuk om veel mensen weer te zien. Jammer om anderen niet te hebben ontmoet.

Rozinante deed het prima. De lege achterband van de heenweg niet meegerekend. Maar ze reed dus goed. Ruim 4100 km schoon aan de haak.

kampeerplek of kippenhok

In Les Landes in Zuidfrankrijk stonden we op met min 5. Later op de dag werd het 25 graden. Foto: Thomas

Niet gek voor een kampeerbus uit 1976. Toch nemen we over twee jaar definitief afscheid van haar als rijdend materieel. Dat is de conclusie van deze veel te kostbare reis: om een nieuwe APK te doorstaan moet er opnieuw veel aan de bodem gelast. En ja, we hebben al een hobby. In maart 2012 maken we dus een kampeerplek van de Rozinante. Als ook dat niet meer gaat, is ze altijd nog een prima speelplek of kippenhok.

heen en weer, heen en weer, heen en weer

Al het dode hout uit ons bos in Sarabia kunnen we in de omheining verwerken. Foto: Astrid

Tot die tijd zal de Rozinante nog goed van pas komen. Al is het alleen maar om eindeloos veel tammekastanjehout vanuit ons bos in Sarabia naar Fontebona te vervoeren. Tammekastanjehout is eigenlijk het enige inheemse hout dat je onbehandeld in de grond kan zetten. Het vele eikenhout op Fontebona zouden we wel eerst moeten behandelen. Bovendien is het niet zo mooi recht als tammekastanjehout.

een nieuwe lente, een nieuw regime

De komende tijd gaan we dus door met (voorbereiden van) het omheinen van Fontebona. Verder moeten we bijvoorbeeld de beloofde douche installeren. Anders is het nieuwe regime dat we willen instellen, moeilijk vol te houden.

Lente in Casa Inimini. Foto: Thomas

Het nieuwe regime? Ja, het nieuwe regime. We gaan vijf à zes dagen per week op Fontebona werken. Hakken, schoonmaken, vlakmaken, spitten, verplaatsen, verplanten, verbranden, etc. De overige dagen rijden we via de wasmachine en laptop- en mobieloplader in Sarabia en de supermarkten heen en weer. Anders komt in Fontebona nooit een camping van de grond. We gaan er alles voor doen daar zo snel mogelijk echt te kunnen wonen. Desnoods graven we onze nog steeds ongebruikte dieselgenerator geluidsarm de grond in. Het vieze middel moet dan toch maar even het doel heiligen. In ieder geval totdat we zonne-energie hebben.

een nieuwe lente, een nieuwe architect

Eind december spraken we met een architect die zeer bereid leek te zijn met ons samen te werken. Helaas geeft deze man ondanks onze herhaalde aansporingen geen enkele reactie meer. Wij denken dat hij door zijn recent verworven vaste baan bij de gemeente alleen nog maar de leuke krenten uit de architectenpap wil halen. Wij zijn veel te kritische zeikerds. We willen ook nog eens veel te weinig betalen voor zijn achteroverleunen omdat wij al het voorbereidende werk al hebben gedaan.

Anders ben je niet serieus. Foto: Thomas

Kortom. Volgende week stappen we weer bij Fontebonamakelaar Miguel binnen. Een jonge vent die begrijpt wat wij zoeken. Hij heeft ons al eens goed doorverwezen naar een belasting/bedrijfsadviseur. Hij kent vast ook een locale armlastige egoarme architect. Het voordeel van een locale architect is dat we er makkelijker kunnen binnenlopen om hem/haar de gebruikelijke duwtjes in de juiste richting te geven. Duwtjes zijn nu eenmaal onvermijdelijk in Spanje. Anders ben je niet serieus. En dat is ook gelijk één van de problemen van de decemberarchitect: met twee uur rijden veel te ver weg om makkelijk tegenaan te duwen.

burgemeester

Nou en phoe phoe. Eindelijk dan hebben we, vlak voor ons vertrek naar Nederland, gesproken met de burgemeester van de gemeente Piloña. En zoals we al dachten of op z'n minst hóópten, hij vond het wel best, onze plannen. Als het hem maar niets kostte, want geld had hij niet. Ja, nee, dát herkennen we. Maar op zich goed nieuws dus.

Fontebona "ist". Klik op de afbeelding voor een grotere plaat (PDF 32,4 Mb). Collage: Thomas en Astrid

Wat dat betreft gaf de decemberarchitect ons een goede tip: maak een duidelijke en beknopte presentatie. Burgemeesters hebben weinig tijd en een korte aandachtsboog. Hij had inderdaad ook een gefronst voorhoofd. Totdat we onze fotocollages lieten zien van hoe het nu is en nog moet worden. Je zag hem denken: getver, kuddes halfnaakte kampeerproleten op een kluitje. De burgemeester klaarde zichtbaar op toen we de collages met al dat groen lieten zien.

Fontebona "soll". Klik op de afbeelding voor een grotere plaat (PDF 40,9 Mb). Collage: Thomas en Astrid

Vlak daarna volgde zijn voorlopige fiat. Voorlopig, omdat we hem nu een geschreven samenvatting hebben gestuurd. Die moet hij in de Gemeenteraad behandelen. We lopen volgende week wel weer eens binnen om te kijken of er al voortgang is. Wel blijven duwen.

CEEI

En dan waren we vlak voor Nederland ook nog bij het CEEI. Een dik gesubsidieerde overheidsclub die startende innovatieve ondernemers begeleidt. Het gaf nogal wat moeite om überhaupt een afspraak met ze te maken. Op voorhand hadden ze voor het gemak al besloten dat een camping niet innovatief kon zijn. Na veel duwtjes mochten we dan toch ons verhaal komen doen.

En gut nou zeg! Toen bleek dat wat wij willen in de verste verte niet op de doorsnee Spaanse camping lijkt. De adviesdame ging een beetje om. Vooral toen we ook haar de collages lieten zien. We mogen nu in ieder geval een aanvraagformulier invullen.

Maar zien waar dat strandt. Al te veel willen we er niet meer voor doen. Gratis hulp en advies is fijn, maar niet ten koste van veel tijd en moeite. We zijn eigenwijs en innovatief genoeg om ons zelf te kunnen redden.

reageer