Al die bezorgde reacties na het vorige artikel. Iedereen bedankt voor de goede raad. De harten onder riemen. Thomas doet het nog hoor!
daarna
Maandagochtend, dokterspost. Diep maandagmiddag, Thomas aan de beurt. De twee meter lange en één meter brede arts hoort Thomas' verhaal aan. Concludeert dat Thomas vermoedelijk gesensibiliseerd is voor hoornaarsteken of wespensteken of voor welke andere gemene stekers dan ook. Na nog wat vragen over Belgische bieren (Thomas had zijn Grimbergen overhemd aan) en over wat we in vredesnaam in Infiesto doen, gaan we met twee epipennen de deur uit.
Het adrenalinedeel is dus geregeld. Thomas draagt een soort van consequent een adrenalinepen bij zich. Ik heb er ook één.
Altijd een adrenalinespuit bij de hand. Foto: Astrid
Het toeval wil dat we gisteren toevallig een wél uiterst sympatieke motorrijder tegenkomen. Wil ongeveer ons land opstuiteren, maar begint niet eens wild om zich heen te schelden als we hem stoppen. Na wat gezellig gebabbel over en weer vertelt hij dat hij veel in afgelegen gebieden in Zuid-Amerika komt (wat zou die man toch doen?). Hij heeft daar altijd vloeibare anti-histamine bij zich. Om direct na een steek of beet in te spuiten. We moeten bij de apotheek maar eens vragen naar Urbason 40.
Of Tavegil. Ook een inspuitbare anti-histamine. Eens kijken of ze dat hier hebben. Tegen de tijd dat de ambulance Fontebona namelijk heeft gevonden...
Dus waarom niet? Laten we het maar proberen.
Overigens bestaat de kans dat Thomas alleen maar heel simpel kort van z'n graat ging, omdat 3x hoornaargif nou eenmaal best veel is. Hij hoeft nu niet per se gesensibiliseerd te zijn. Maar het is goed om voorzorgsmaatregen te treffen. Al is het alleen maar om een serieus begin te maken met de EHBO-kist/kast/trommel die we voor onze gasten willen aanleggen.
En waar een aantal mensen terecht mee komt: doe een goede EHBO-cursus. Daar komt hartmassage en mond-tot-mondbeademing zeker ter sprake. Goed idee aan het begin van een nieuw lesseizoen. Gaan we achteraan. Overigens ook weer zeer handig voor onze campingplannen.
verder
We zijn een stukje verder gekomen afgelopen week. De toegangshekken zijn dichtgemaakt. Er is varen gesneld. Terras II gegraven. Er zijn meer palen geslagen voor de omheining. De stalmuur is verbazend veel mooier, nu de geweldige helpster uit Nieuw Zeeland zich op de klimopresten heeft gestort.
Jammer trouwens dat het stel Engelse helpers weg is. Ze komen gelukkig over een maand nog vier dagen terug.
Toegangshek zuid dichtgemaakt. Foto: Thomas
Toegangshek noord dichtgemaakt. Foto: Thomas
Varens gesneld in de ezelwei. Foto: Thomas
Terras II. Foto: Thomas
Palen voor de omheining. Foto: Thomas
Stalmuur en de schoonmaakster schoner. Foto: Thomas