palenoogst

geplaatst door astrid op 18-04-2010, 13:38

De eerste 28 palen. Foto: Astrid

Feitelijk zijn we de hele week druk geweest in ons bos in Sarabia. Eindeloos veel dood hout omzagen waarvan we palen maken voor Fontebona. Dat gaat zo.

fitness

Dode kaststanjeuitloper uitzoeken. Thomas zaagt boom om met Stihl superkettingzaag. Thomas verliest in onnette bewoordingen zijn evenwicht op de berg. Astrid en Thomas sjorren boom, gelukkig allang dood en dus veel lichter dan een nieuw exemplaar, als geheel de kneiterstijle helling af. Tenzij de boom te zwaar is. Dan gaat 'ie ter plekke in stukken van bijna 2 meter.

Te kromme, te dunne (minder dan 7,5 cm doorsnede) of te verrotte bomen komen niet door de selectie. De 2-meterstukken gaan ook de berg af.

De boomstaken die nog heel de berg afkomen, zaagt Thomas in het naastgelegen (scheve) weiland alsnog tot staanders. Astrid sjort de palen naar een plek 100 meter verderop. Astrid blijft voor de 30ste keer steken achter een braamstruik. Ook hier enkele onnette bewoordingen.

Op de plek verderop gaan de staanders, afhankelijk van het gewicht, in bundels van 3 tot 8 palen. De bundels slepen we aan het eind van de zaagsessie zo'n 250 meter door het bos naar de Rozinante. Daar laden we de palen in de Rozinante en rijden vermoeid de laatste kleine kilometer terug naar Sarabia. Zijn we nog heel fit, dan rijden we door naar Fontebona.

Zijn we nog heel fit, dan rijden we door naar Fontebona. Foto: Thomas

Uw ultieme bosfitness, zeg maar.

windmolens

Tussen de bedrijven door zijn we robbertjes aan het vechten met de architect die een topograaf voor het plan wil. Terwijl wij de plattegrond allang in alle nauwkeurigheid hebben gemaakt. Terwijl het inschakelen van een topograaf nergens als wettelijke verplichting genoemd staat. Net zomin als de architect zelf trouwens. Nergens staat dat een architect de campingstudie moet (onder)tekenen. Maar wat moet je dan? We zijn er al zoveel tijd mee kwijt.

Dit is voor ons iedere keer weer een hele moeilijke afweging. Dokken we veel geld voor iets dat niet verplicht is? Geld waar we o zo zuinig mee moeten zijn. Of betalen we toch maar, waardoor we misschien uiteindelijk niets kunnen realiseren omdat het geld alweer op is? Hoe het ook zij. Wat we ook besluiten. Dit is zoooo frustrerend.

Gelukkig is er meer dan genoeg lichamelijk werk om ons op te kunnen afreageren. Afgelopen én komende week dus de palen.

landleven

We hebben inmiddels 3 ritten met de Rozinante gedaan. Er liggen nu 128 palen op Fontebona. Wat komt die Dame ons toch steeds weer goed van pas! Alleen eergisteren liet ze ons in de steek.

De hele dag was het zonnig, maar juist toen we met 50 palen gingen rijden, begon het te regenen. Op Fontebona aangekomen, was het net weer droog. We gokten erop dat Rozinante de laatste 150 meter ondanks de regen wel goed zou kunnen nemen.

Mwa. 

Turven op Fontebona. Foto: Thomas

Heen gaat bijna helemaal goed. Alleen wat slippend in de bochten, je mag niet anders verwachten, de berg af. Als we hebben uitgeladen, gaat het bij het draaien al moeilijk. De bus slipt.

Bij het eerste hellinkje terug omhoog gaat het mis. We blijven steken in de blubber. Blubber die ergere blubber is, sinds een buurboer heeft besloten in die uithoek z'n defecte giertank te legen. Sita kijkt toe op veilige afstand.

Uw ultieme landleven, zeg maar.

turven

Enfin. Die dag komen we niet meer weg. We hebben gelukkig genoeg koek en zopie in de Postkoets om vrolijk de avond door te komen.

Maar eerst nog nemen we de gelegenheid te baat om langs de buitenste grenzen van ons terrein te lopen. Turven hoeveel staanders we nu eigenlijk nodig hebben. Opdat jelui eind juli een beetje bezig blijft.

Het zwijnenligbad aan de terreingrens, naast de Fontebonabeek. Foto: Thomas

Nou. Houd je vast. Hoeveel staanders denk je?

...

Nee meer.

...

Nou nee zeg. Zoveel ook weer niet.

...

Nee ok. Sorry. Je hebt gelijk. Dit is een hele flauwe dialoog. Ik schei ermee uit.

Twee-hon-derd-acht-en-der-tig (238) staanders. Schoon aan de haak. Hatsjikkiedeee. We zijn over de helft. Dat dan weer wel. Ergens valt het ons nog mee. De hoeveelheid werk.

Dit plantje groeit volop langs de Fontebonabeek. Nou vooruit Tineke. Je bent zo lekker bezig. Wat zegt het ondoorgrondelijke Orakel van Heukels? Astrid zegt bittere veldkers (smaak is tikje kinineig), Thomas zegt beekpunge. Foto: Thomas

boshulde

We hebben onze hectare kastanjebos nooit buitengewoon gewaardeerd, maar zijn er nu toch wel erg blij mee. Alleen al om de grote hoeveelheid staanders die we eruit kunnen halen. Betaal je daar een commerciële prijs voor, dan zit je op 6 euro per paal.

We hopen het hout later ook te kunnen gebruiken als constructiehout voor de voorzieningen op Fontebona. Wat een mooi spul zeg, tammekastanjehout.

en die modder dan?

En die modder dan?

De gierblubber bedoel je? Dus hoe dit zeer dunne verhaaltje afloopt?

De volgende ochtend staan we fris en fruitig weer op. De zon schijnt. Boomkruipers doen twiet en rennen over de boomstammen heen. Boomklevers doen twiet en rennen over de boomstammen heen en weer.

Ook de varens hebben het erg naar hun zin. Astrid doet varentje tik. Thomas sjouwt een paar stukken betonijzer van beneden, uit de stal. Gooit ze op de listigste plekken, die al een heel stuk droger zijn dan de dag ervoor.

Snoeiafval. Minder drastisch dan betonijzer en ook effectief. Foto: Thomas

Motor starten. Hop. Gas. Koppelingsplaat eindje verder afslijten. Gas. Gas. Gas. Bult 1 over. Check. Bult 2 over. Check. Bovenop bult 3 in dampende triomf. La Rozinante staat stil, uit eigen wil. Glorie! Da Dame heeft het weer gered.

Ons ultieme werkpaardje, zeg maar.

reageer