
De waterman zou de nieuwe watermeter installeren, maar was 'em na een kort bezoek alweer gesmeerd. Hij zou 's middags terugkomen, maar toen hij de volgende dag nog niet was geweest, hebben we de watermeter maar op de foto gezet, met een krant (datum) als bewijs dat we geen idiote waterverbruikers zijn.
De dag voordat we weg gingen, belde hij toch nog: of hij de volgende ochtend kon langskomen. Lekker snel.
Dus moeten we in juli eerst weer naar het gemeentehuis in Mieres voor een nieuwe afspraak met de snelle waterman. Gelukkig hebben we verder toch niets om handen.

De afvoer. De oude van asbest en keramiek en prutsbeton was kapotgetrapt en daarom verstopt. Ons eten (maïs verteert slecht) van twee dagen terug stroomde zo de kelder in. Om toch een beetje aardig verval te houden, moest de buis toch maar zo gelegd worden. Wie het beter kan, moet dat dan maar voor ons komen verbeteren.
