bereik

geplaatst door astrid op 06-07-2009

We zijn wat nare klusjes aan het wegwerken nu de finca's nog niet in ons bezit zijn en we moeten wachten tot we er mee aan de slag kunnen. Eén van de Hele Nare Klusjes is - hoewel de Belastingdienst... - de overstap naar Simyo. Een veel goedkopere mobiele en internetprovider.

Bereikbaar of niet bereikbaar, dat is de kwestie. Foto: Driek

Vodafone, de oude provider is druk doende ons het leven zuur te maken, dus het kan zijn dat we de komende tijd minder goed bereikbaar zijn. Hetzij omdat we er mobiel uitliggen. Hetzij omdat we er online uitliggen. Of allebei natuurlijk.

Mocht de strijd uit de hand lopen, dan zou 0034 697329726 in ieder geval moeten werken. Gaat het nou echt mis, dan hebben we een noodmobielnummer: 0034 689689730.

Morgen een leuk klusje: we gaan het koopcontract tekenen voor Casa Inimini. Daarna rijden we direct door naar dat plekje om een dag en een nacht uit te testen wat we er allemaal aan moeten verbeteren voordat we er met goed fatsoen gasten op kunnen loslaten.

De badkamer van Casa Inimini. Foto: Thomas

zie reacties (12)

waterpomp

geplaatst door thomas op 16-01-2009

stapje voor stapje demonteren en documenteren met foto's

De Rozinante is al ruim een half jaar buiten bedrijf. Vlak na de bruiloft begeeft de koppeling het definitief. Ik krijg hem daarvoor nog aan het koppelen door telkens de kabel aan te spannen. Alleen is nu het klauwtje waar de kabel in klemt afgebroken. Einde oefening. Er is duidelijk iets goed mis in de koppeling zelf. De hele motor moet er dus uit. Pepe gaat kijken of hij hier een zelfde koppeling kan vinden (wat nu al een half jaar duurt, maar dat terzijde). Het klauwtje laat hij lassen. Met de koppeling zijn we dus ook al bezig. Maar dit stukje gaat niet over de koppeling.

de Rozinante op de bokjes van Edward met de Pluma (kraan) van Pepe om de motor eruit te tillen

De motor ligt er toch uit. Dan kunnen we direct op zoek naar het probleem van het warmlopen waar we al sinds lange tijd last van hebben.

Het begon toen we op de Roccade stonden, de rondweg bij Bordeaux. Daar hebben we al over verteld. De monteur van de Franse garage waar de Rozinante naar toegesleept was, vond dat het aan de startmotor lag. Dat vonden we wat raar, want de motor startte prima. Hij liep daar op de Rocade gewoon niet meer toen we met 35 graden in de schaduw (en de Rozinante stond in de zón) lang stilstonden in de file. Er van uitgaand dat een Franse automonteur van bovenmiddelbare leeftijd wel weet hoe hij een meer dan 30 jaar oude Renaultmotor moet starten, dachten we er maar het beste van. De dame reed immers weer.

Vol goede moed gingen we verder naar het zuiden. Met een nieuwe startmotor. Altijd handig.

In de oersaaie vlakte van Les Landes, tussen Bordeaux en de Pyreneeën werd Astrid door een hevig claxonerende chauffeur ingehaald. Nou doen ze dat erg vaak, omdat ze ondanks het inhaalverbod voor vrachtwagens toch hun frustratie op onze pieremachochel met een kruissnelheid van 76 kilometer willen botvieren. Maar nu kwamen er enorme witte rookwolken uit de arme Rozinante. Een goede reden om snel aan de kant te gaan staan. Koelvloeistofslang geknapt. Nou goed. Dat kunnen we zelf. Die zat er snel weer op.

Sindsdien zijn we trouwens wel zéér alert als we een moeilijk te definiëren chemisch luchtje ruiken: te heet geworden koelvloeistof bijvoorbeeld.

Ook in de Pyreneeën liep de Renault Estafette weer warm als we berg op gingen en dat deed ze daarvoor nooit. Ging het lampje branden, dan schakelden we over in een lagere versnelling. Zo kreeg de motor meer koeling en minder belasting. Meestal ging het lampje dan wel weer uit en verdween de moeilijk te definiëren chemische lucht. Zo niet, dan pauzeerden we even. We weten het warmlopen aan de grote lading die we erin gestampt hadden, want het was ook wel veel. En bij elk Noordspaans heuveltje ging het moeilijker en moeilijker. Maar we kwamen aan en alles was fijn.

Terug in Nederland kon Garage Flambooi niks vinden, dus we lieten het er maar bij. Geen idee.

hee, hier zit ook nog wat

Bij de echte verhuizing hadden we nog veel meer potplanten, fotoboeken, kostbare boeken en ander zwaar spul. En omdat we rustig aan deden ging dat geloof ik wel goed. Af en toe hikte de bus, maar omdat we helemaal geen zin hadden in weer vijf dagen in een viezig hotel en een nieuwe dynamo of zo spraken we de Rozinante liefkozend toe en ramden haar vervolgens fullspeed door de Noordfranse stadjes heen. Alleen zo bleef ze lopen. Astrid werd wel steeds minder fan van het besturen van de Rozinante.

We vervoerden daarna de hele inhoud van de 40 voets zeecontainer in de Rozinante. Omdat de truckchauffeur een mietje was, heb ik zelf eindeloos de berg op- en afgereden om onze spullen te verhuizen. Geen rode lampjes.

Ook bij andere korte ritjes in Spanje hadden we sindsdien geen problemen en leek er niets aan de hand. Natuurlijk was het regelmatig te moeilijk de berg op te komen met de Rozinante, maar dat had niets met warmlopen van doen.

Maart 2008 gingen we weer naar Nederland. Om eventuele problemen voor te zijn, gingen we bij Pepe langs voor een onderhoudsbeurt. Vooral om het warmlopen eindelijk eens op te lossen. Pepe frunnikte hier en daar wat en spoot de radiator schoon. Helemaal geen gek idee, want met een paar insectenlijkjes te veel kan de motor al aardig warmlopen, wisten we ook zelf al. Het schoonspuiten leek de oplossing. We hadden de indruk dat de boel toch wat minder snel warmliep. Hoewel. Echt overtuigd waren we niet.

En ja, onderweg naar Nederland kwamen we weer in de problemen. We hadden niet alleen problemen met het warmlopen, maar ook met de ontsteking (vermoedelijk te snel en te slordig teruggezet door huismonteur Pepe) en natuurlijk met de al eerder genoemde koppeling. Als klap op de vuurpijl knapte laat in de avond, bij storm en regen, midden op de Van Brienenoordbrug de koelslang van de waterpomp opnieuw. We stonden in het pikkedonker stil op de vluchtstrook die eigenlijk vrachtwagenstrook is: op het punt waar de vrachtwagens na het hoogste punt van de brug net weer lekker vaart krijgen en ons ternauwernood konden passeren.

Astrid probeerde kijkend door de achterruit in te schatten welke vrachtwagen ons niet meer zou kunnen ontwijken en welke wagen dus onze dood zou betekenen. Ik werkte ondertussen nog nooit zo snel om de slang er weer op te krijgen. In hooguit vijf minuten was het gepiept. En gelukkig zette de verkeerscontrole na een paar minuten doodsangst de rooie kruisjes boven de strook aan, dus voelden we ons ietsjes veiliger.

Achteraf is het ongelofelijk stom dat je je niet realiseert dat je in grote nood zit en dat als iets het juiste moment is om 112 te bellen, het die levensgevaarlijke situatie op de Van Brienenoord wel is. Je denkt er niet aan op dat moment. Je hebt wat anders aan je hoofd, zeg maar.

Een uur later waren we helemaal hieperdepieper bij Huyb en Gea aan het bier, maar wat een nachtmerrie. Toch raar. Dat warmlopen en die opnieuw er uit ploppende slang. Ik vermoedde al dat de slang er afgeknapt was omdat teveel koelvloeistof in gasvorm in het systeem de druk verhoogde. Maar waarom? Genoeg koelvloeistof. Radiator ontlucht. De boel spuit en klotst als de motor draait, etc.

We waren daarna twee weken in Nederland en steeds weer ging het mis. Rode lampjes in overvloed. Bijna een bruiloft gemist. Toch zijn we er weer mee teruggekomen naar Sarabia.

De Estafette deed ook nog mooi dienst met onze eigen bruiloft. En alsof ze het wist, een paar dagen daarna hield ze er definitief mee op. Maar dat had ik dus al gezegd. We konden nu eindelijk eens goed kijken of we het konden vinden, het probleem van het warmlopen.

Stap voor stap ben ik de motor gaan demonteren en ik kwam al snel iets tegen dat wel eens de oorzaak zou kunnen zijn van het warmlopen. Het wieltje dat de V-snaar van de ventilator en de waterpomp strakhoudt, bleek volledig vast te zitten. Dan zal die pomp en die ventilator ook wel niet optimaal aangedreven worden. Lijkt mij! Bingo! Pepe lijkt het ook wel een goeie reden om warm te lopen. Hij gaat op zoek naar een nieuw lagertje.

We wachten nog op het lagertje. Ach ja. Spanje. Af en toe moet je ze weer aanduwen, anders doen ze niets. Laten we het er dus maar op houden dat het eigenlijk aan ons ligt.

één van de boosdoeners

Maar omdat de motor toch eruit is en je het niet weet, raden Jan Dijk van de Renault Estafetteclub en Pepe me aan om toch de waterpomp nog eens te bekijken. En na een paar maanden gepiel van mij lukt het Pepe een paar weken geleden meteen om de pomp los krijgen. Moertje over het hoofd gezien.

 de waterpomp met de loszittende rotor

Pepe en ik zagen meteen dat het schoepenrad van de pomp helemaal los zit. De pomp doet dus vrijwel niets. Nu weten we waarom de motor warmloopt. De motor heeft al die tijd zonder pomp gelopen.

10.000 Kilometer!

Wat een motor.

zie reacties (8)

panne met de lada niva

geplaatst door thomas op 10-06-2008

gevarendriehoekjes op voorgeschreven afstand voor en achter de auto

Gisteren hadden we enorme panne met de Lada Niva. Alles is goed afgelopen, maar het was wel eng. Nadat we in Langreo bij de LIDL boodschappen hadden gedaan, besloten we over de oude weg terug te gaan in plaats van via de snelweg. De oude weg is bochtiger en bergachtiger maar ook leuker. Toen we over de pas waren en rustig afdaalden, hoorden we een hard 'klonk!' en ik voelde geen druk meer onder het rempedaal. Oh shit! En dat in een afdaling! Gauw de handrem aangetrokken maar die deed ook bijna niks. Zoveel mogelijk remmend op de motor kwamen we gelukkig na een remweg van zeker een kilometer tot stilstand zonder iets geraakt te hebben.

We dachten dat het probleem bij de remmen zat. Bij de remleidingen of bij iets anders, maar toen we uitstapten om zo snel mogelijk de gevarendriehoeken neer te zetten, bleek er iets anders aan de hand te zijn. Het hele linkerachterwiel was met as en al bijna van de wagen afgelopen!

keurig de europese hesjes aan

geen trucage. met dat wiel hebben we echt nog gereden.

je kunt zo wel goed bij de rem

wat ging er mis?

Enfin, verzekering gebeld die een grua, een kraanwagen, regelde. De Lada is naar Peñule, naar de garage van Pepe gebracht. Pepe was er zelf ook en keek zijn ogen uit. Erg geschrokken. Dat had hij nog nooit eerder gezien. Hij is er nu mee bezig en we willen natuurlijk weten wat er nou precies gebeurd is.

Vorige week, toen we op weg gingen naar Cangas de Onís voor overleg met Ana la Técnica van die gemeente, hoorden en voelde we toen we net op de snelweg bij Mieres waren een rare harde bonk onder de auto. We hebben toen wel gekeken maar konden niets vinden en de auto reed verder goed. Waarschijnlijk is er toen toch al één en ander los gescheurd of gebroken.

Het is wel een eng gevoel. Wat kan er dan nog meer zomaar afbreken? Aan de andere kant, de na 20 jaar aardig door de wol geverfde monteur Pepe had dit nog nooit gezien en ook zijn collega-monteurs kennen het euvel niet. Laten we het voorval dus maar onder de categorie Domme Pech en Erg Zorgzaam Engeltje plaatsen.

In ieder geval waren nog ruim op tijd om echt Hollands Nasi Goreng te eten met Sateh Saus uit een pakje van de Toko in Den Haag om daarna de wedstrijd Nederland-Italië te gaan kijken in sidrería Monterrey. Geniaal 3-0!!!

links Nederland, rechts Italië

zie reacties (3)

el asturianu

geplaatst door thomas op 15-02-2008

We zochten al een tijdje een andere auto. Eentje waar mee we wél onder alle omstandigheden de berg opkomen. Zodat we boodschappen en gasflessen niet meer óf op onze rug óf op die van Martha, de ezel van Alfonso, de berg hoeven opsjouwen. Bovendien wilden we een auto waarmee we beter op onderzoek kunnen naar geschikte terreinen voor onze plannen. En als we dan een terrein gevonden hebben kunnen we hem gebruiken om daar de bouw te beginnen. Ook is het handig om een auto te hebben voor tijdens de bruiloft. Nou ja, smoesjes genoeg om een tweede auto milieutechnisch goed te lullen. We zochten dus een vierwiel-aangedreven geval. Het liefst oud en daardoor goedkoop. En het allerliefst een Lada Niva. Die zijn a) oud, b) hier veel gebruikt, c) van ouderwetse Goelagtechnologie, d) oersterk, maar e) niet goedkoop. Het viel nog niet mee om een betaalbare Lada Niva te vinden.

Pepe, de man met de garage (hay que trabajar) had in eerste instantie een zwarte Golf Diesel uit '92 in de aanbieding voor € 1500,-. Dat was wel interessant, want met zo'n auto rij je in ieder geval onze berg op en je kunt er ook prima mee naar Nederland rijden. Maar voor de leeftijd en het aantal gelopen kilometers (bijna tweeënenhalve ton) vonden we hem een beetje duur. Maar een aantal dagen terug kwam Pepe vertellen dat hij ook een oude Lada Niva te koop had, voor € 1200,-. Precies de auto die we al in gedachten hadden, dus dat vonden we wel interessant. Laat maar komen.

el asturianu

Het is een oud barrel uit 1992 met veel roestplekjes. Maar nergens doorgeroest en de motor klinkt erg goed. De ITV (APK) is goed tot februari 2009. Dat schijnt altijd zo te zijn hier: als je een tweedehands auto koopt dan moet je hem meteen laten keuren.

Als testrit zijn we naar de televisie-antenne helemaal op de top van onze berg gereden. Als je daar kunt komen, kun je overal komen. En dat ging prima. Heel gemakkelijk reed de Lada door de kniediepe Rimboeplassen waar Huyb nog bijna door de krokodillen opgegeten is. Rustig tuft de Niva de schuinste escombrerawand op, waar alleen sporen van quads stonden. En dat allemaal met alleen 2-wielaandrijving in de lage giering. De 4-wielaandrijving was voor deze geintjes niet nodig. Gaaf! Verkocht.

En we noemen hem El Asturianu. Want hij is stoer en bijna Asturiaans Blauw en hij komt uit Asturias.

zie reacties (15)

camera

geplaatst door astrid op 10-12-2007

We hebben een probleempje. Zouden jullie eens willen meedenken?

Onze mooie digitale Nikon Coolpix compactcamera is het aan het begeven. De foto's zijn nog altijd prachtig van kwaliteit ALS de camera het doet. De body is namelijk erg kapot. Niet alleen is het batterijklepje afgebroken, maar nu is ook het plastic van de body dat het klepje moet vasthouden aan gort. Heel kort kan je dus met een nieuw opgeladen setje batterijen foto's maken, maar er blijft lekstroom op de camera staan. Daar helpt geen postelastiek meer aan. Binnen een paar uur zijn de batterijen weer leeg.

Nu overwegen we een nieuwe digitale compactcamera te kopen. Wat zijn jullie ervaringen met dit type camera's? We hoorden iemand helemaal lyrisch zijn over de Canon Powershot G7. Andere suggesties? Opmerkingen? Reacties? Graag!

Onze ouwe trouwe Nikon. De foto is gemaakt met een nog niet eens heel erg oud Medionbeestje van de Aldi. Die heeft het er maar moeilijk mee. Voor de duidelijkheid: de vloer in onze corredor is NIET paars. En ja, we hebben de boel al proberen te verbeteren door de camera te "witten", wat dus duidelijk niet mocht baten.

zie reacties (14)

brandstof

geplaatst door astrid op 17-09-2007

Een handig overzicht voor iedere stumper die in het buitenland wanhopig op zoek gaat naar brandstof voor z'n allesbrander of zoals wij, voor een tros Feuerhands:

Nederland | Wasbenzine | Petroleum | Diesel | Loodvrije benzine | Kerosine | Brandspiritus
Frankrijk | Essence c | Petrole | Gas oil | Essence sans plomb | Essence avion | Alcool à brûler
Engeland | White gas | Paraffin | Diesel | Unleaded petrol | Aviation fuel | Spirit
Duitsland | Reinbenzin | Petrol | Diesel | Bleifrei benzin | Kerosin | Brennspiritus
Italië | Benzina bianca | Kerosene | Gasolio per autostrazione | Senza piombo | Benzina avio | Alcool metilici
VS | White gas | Kerosene | Diesel | Unleaded gas | Aviation gas | Methylated alcohol
Zweden | Bensin | Fotogen | Diesel | Blyfri | Flybenzin | Spirit
Spanje | Gasolina refinado | Queroseno | Gasóleo | Sin plomo | Queroseno aviación | Alcohol metílico

Bron: http://www.demmeniesport.nl/pdf/catalogus2007/catalogus2007_p75_85_kamperen.pdf

Opdat je niet in iedere uithoek van het land vraagt naar een brandstof in een vertaling waarbij de uitbater een potentiële bommenlegger in je meent te herkennen.

Ter illustratie: ga bijvoorbeeld NIET dagenlang overal in de buurt van Sarabia op zoek naar paráfino voor je Feuerhand, want ze komen in het vriendelijkste geval aanzetten met kneedbare was voor het in elkaar prutsen van kleding of met vloeibare medicinale vaseline.

Voortaan proberen wij onze Feuerhands te laten vliegen op queroseno.

Eén kanttekening tot slot. De vertalingen uit de dunne SP-NL en NL-SP Van Dale zijn nog weer aardig anders dan die van Demmeniesport, dus dat is misschien ook meer Dommiesport en daarmee een slechte bron. Wil je echt zeker zijn, dan neem je naast je aardappelen je eigen mud brandstof mee op reis of je begint ter plaatse een importzaak.

zie reacties (1)

mr. Blobby wordt ingepakt

geplaatst door thomas op 10-07-2007

Het inpakken vordert gestaag.
Hier legt Astrid de laatste hand aan het inpakken van Mr. Blobby.

Je kunt zien dat hij niets te klagen heeft!

zie reacties (3)

Zibro Kamin

geplaatst door thomas op 02-03-2007

Om onszelf te verwarmen toen we in januari in Sarabia waren hadden we een petroleumkacheltje bij ons dat erg goede diensten bewezen heeft. Het was de oude Zibro Kamin RCA-66 nog van mijn moeder geweest die Josée (mijn zus) nog in de kelder had staan en die wij wel mochten meenemen. Waarvoor veel dank want we hebben er erg veel plezier van gehad.

Vorige week kwamen we in het Emmaus-huis in Den Haag een Zibro Kamin RCA-68 tegen voor 35 euro. Die hebben we meteen gekocht, natuurlijk, en we kregen er nog zo'n vijftien liter pertroleum bij voor drie euro. Helemaal blij. Dit is de nieuwe kachel:


Topkachels. De Apple onder de petroleumkachels. Met aardbevingbeveiliging en zonder electronica. Mooi hè. En bruin ook.

zie reacties (3)

Rozinante

geplaatst door thomas op 09-02-2007

Weinig nieuws uit Sarabia omdat we nu druk zijn in Nederland. Met de verkoop van ons huis. Of exacter, de tekoopstelling van ons huis.

En ook zijn we druk met het opknappen van de Rozinante. Ze is al wel door de keuring en er zitten mooie nieuwe banden. Maar er moet heel nodig wat aan de bodem gelast worden. Dat hadden wel al veel eerder moeten doen maar het is nogal ingrijpend omdat de hele inbouw er moet.

De foto laat goed zien hoe ver we nu zijn. Schrik niet ...

zie reacties (1)