Met 1,8 hectare (100 x 180 m) grond worden we voor Nederlandse begrippen grootgrondbezitter. In Spanje stelt zoveel grond weinig voor. De gemiddelde Spanjaard heeft al snel een veelvoud hiervan in zijn bezit.
Wel is het voor het noorden typisch dat je landbezit versnipperd is. Dat komt door de overerving, waarbij de buit iedere keer over alle kinderen verdeeld moet worden. De vruchtbare grond wordt intensief bewerkt.
In het zuiden van Spanje gaat dat anders. Daar erft de oudste zoon. Dat geeft enorme lappen grond die extensief bewerkt worden, latifundias.
Waar hebben we het in ons geval eigenlijk over?:

- We hebben bij onze huisjes (à 2 x 90m2) een ienemienie terras van pak 'em beet 3 x 3 m. Dat is op de afbeelding van SigPac, het Spaanse kadaster voor landbouwgrond, het kleinste roodomrande stukje land.
- Dan is er het stuk land met de fruitbomen, dat zo'n 0,75 hectare beslaat. Daarop zouden we mensen willen laten proefkamperen. Op de afbeelding is het het noordelijkst gelegen stuk grond. Van het huis hier naartoe is het zo'n 100 meter.
- Verder hebben we een weiland dat volgens de gegevens zo'n 0,25 hectare is. Het is het kleinste van de drie stukken grond.
- We hebben ook nog een heus eigen tamme kastanjebos van 0,8 hectare. Goed voor eindeloze hoeveelheden tamme kastanjemousse. En fijn voor onze houtfornuizen. Gezien de ligging op de noordhelling zouden daar best wel eens cantharellen en andere paddo's kunnen zitten. Ik ben erg benieuwd!