la mata
geplaatst door thomas op 21-05-2010
Onze mata. Of niet? Foto: Thomas
Na jaren niks gedaan te hebben met onze mata, het kastanje produktiebosje, hadden we eindelijk een toepassing. We konden het kastanjehout mooi gebruiken om palen te maken voor de omheining van Fontebona. Zoals al eerder bericht, hebben we daar hard gewerkt en zo'n 250 palen gemaakt van dode (secu) kastanjestammetjes.
Mooi. Nou, een paar weken geleden komt Bernardo met een eigenaardig verhaal over Agostín, de neef van Juan, die tegen die en die had geklaagd dat wij hadden gehakt in zijn bos. Wat zullen we nou krijgen! We hadden nog wel zo zorgvuldig, met kadastergegevens en luchtfoto's in de hand, ondubbelzinnig bepaald waar onze mata was. Hij zal het wel verkeerd gezien hebben, want we hebben die palen vaak halverwege de weg naar de bus opgestapeld laten liggen. Misschien denkt-ie wel dat we ze dan ook daar gekapt hebben. We hebben geen zin om achter dit gerucht aan te gaan. Als hij nog meer problemen heeft, dan moet Agostín maar bij ons langs komen. We kennen hem. Hij weet waar wij wonen.
En inderdaad. Na een kleine wandeling in de omgeving van Sarabia komen we op een zondag Agostín tegen. Op zijn zondagsbest en zich enigszins moed ingedronken hebbende want hij is eigenlijk heel verlegen. Het hoge woord komt eruit. We hebben daar en daar gekapt en nou, dat is van hem. Nou ja, van zijn oom, maar dat komt op hetzelfde neer. We nemen hem mee naar ons huis om de papieren te laten zien, inclusief het kaartje van het kadaster waaruit heel helder blijkt dat wij hebben gekapt in het gedeelte dat op onze naam staat. Maar als zoveel Spanjaarden kijkt Agostín niet eens naar de kaart. Waarschijnlijk omdat ze niet goed kaart kunnen lezen. We besluiten met zijn allen naar de mata te gaan om uit te maken hoe het nou precies zit.
Bij de mata aangekomen wijs ik aan hoe de grenzen vogens het kadaster ongeveer lopen. Maar daar klopt helemaal niets van, volgens Agostín. Ons stuk is nog niet een kwart van hetgeen ons verkocht is. Ik word een beetje pissig. Wij hebben onze zaakjes goed voor elkaar. Hebben jullie papieren die dat staven? Kan het misschien ook zijn dat je oom in de loop der jaren zijn grenspaaltjes steeds wat verlegd heeft? Want Juliana, de vorig eigenares, was 35 jaar geleden ook al een oude vrouw die waarschijnlijk sinds de jaren zestig niet meer hier boven in de moeilijk bereikbare mata is geweest. Daar kon hij niks over zeggen. Hem was gezegd dat de weg die diagonaal door de mata loopt de grens is, terwijl die weg volgens onze gegevens juist midden over ons perceel loopt. Tja.
Uiteindelijk nemen we na een biertje in goede verstandhouding afscheid van Agostín. Hij zal de papieren opzoeken en dan kunnen we die vergelijken. Dan komen we er wel uit. Want als het inderdaad zo is, en dat zou kunnen, want het kadaster en de notarissen zijn me toch een rotzooitje hier, dan trekken we de boel recht. Maar dan willen we wel ons geld van de belastingen terug die wij betaald hebben over dat stuk grond. Áls het zo is. Laat eerst maar eens wat papieren zien.
We zagen Agostín de dagen erop wel langs rijden maar kennelijk had hij nog geen papieren want hij sprak ons niet meer aan. Toen we gisteren terugkwamen van weer een week hard werken op Fontebona, hoorden we van buurman Juan dat Juliana op Sarabia was geweest. Waarschijnlijk om ons te spreken over de mata, want zij was gebeld door familieleden van Agostín. Het feit dat zij omhoog komt, is een serieus teken, want ze kan alleen omhoog komen als iemand haar brengt en haalt. Zoals vaker komt ze ons dan brullend vertellen over iets dat we telepatisch moesten hebben begrepen en dat onze schuld is. Zoals een notaris die zijn werk niet doet. Of om uit te leggen hoe een fincagrens in het echt loopt, al staat het op papier heel anders. Deze keer zal ze wel hetzelfde plan hebben gehad.
Maar het is niet netjes van Agostín en zijn familie om haar ermee lastig te vallen. Juliana is niet langer de eigenares. Zij heeft er niets meer mee te maken. Agostín, en niet Juliana, heeft een meningsverschil met ons. Duidelijk is wel dat het niet via de officiële kanalen gaat, maar via de roddelcircuits van het dorp. Waarom komt Agostín niet met de papieren. Dat zou toch veel netter zijn? Waarschijnlijk omdat hij, of zijn oom, ze niet heeft. Of omdat ze niet kloppen.
Waarom is het zo'n rotzooitje met die finca's en het kadaster in Asturias en in heel Spanje? Niet alleen omdat er fout op fout op fout is gestapeld. Afrika is kadastraal beter geregeld. Maar het is ook een zooitje omdat als mensen de grond op naam van een ander laten staan, diegene opdraait voor de belasting. Voor een paar tientjes per jaar hebben de Asturianen veel over.
We zijn benieuwd hoe het verder gespeeld gaat worden. Sarabia is gelukkig niet ons eindstation in Asturias. We willen hier niet teveel energie aan kwijt, maar we willen ook niet over ons heen laten lopen. Kom maar op!
Wordt ongetwijfeld vervolgd.
zie reacties (9)
van alles
geplaatst door thomas op 07-03-2009
Van het fincafront even niets nieuws. Ja, we zijn bezig. Er lopen wat vage zaakjes en we zijn opnieuw aan het kijken naar oudere finca's of ze toch niet interessant zijn. We hebben gisteren finca 43 bezocht in de Ponga, maar dat is het niet. Maar daar zullen we later nog wel uitgebreid over berichten.
Onmiskenbaar de kleine zilverreiger. Toen hij wegvloog zag ik knalgele voetjes. Foto: Thomas
Behalve dit. Op weg naar het kantoor van het Parque Nacional de Picos de Europa in Cangas de Onís zagen we een kleine zilverreiger in de rivier aldaar.
Mooi he. Komt hier helemaal niet voor volgens Peterson. Maar wij ook niet. Dat dan weer wel.
We zijn nu ook druk in en om het huis.
Dit perzikboompje vlak naast het huis staat voor het eerst dat ik het zie in bloei. Foto: Thomas
De motor staat weer onder de auto. Let op het creatief hergebruik van oude dakpannen. Foto: Thomas
Zo zit er eindelijk wat schot in de Rozinante. De vervangingsonderdelen voor de koppeling en de waterpomp zijn binnen en dus kan ik de motor weer installeren.
Archimedes gaat morgen een handje helpen. Foto: Thomas
Vorige keer deed ik dat met het kraantje van Pepe maar die zakte net door zijn zuigertje heen met onze motor. Laten zakken ging dus prima maar er in krikken wordt moeilijker. Daarom grijp ik terug op Archimedes.
Ons irrigatiebuffertje. Hergebruik van een oude ontsnape wasbak die we weer gevangen hebben. Foto: Thomas
Hier legt Astrid de laatste hand aan onze eigen embalse (stuwmeer). Foto: Thomas
En omdat het de laatste paar dagen flink geregend en gehageld heeft moeten we weer wat doen aan watermanagment. Zo hebben we tenminste een voorraadje voor die lange periodes zonder neerslag hier. Die duren soms wel twee weken! Dus nu hebben wij onze heuse eigen embalse.
Links Astrid, rechts de dassesporen. Foto: Thomas.
zie reacties (7)
oewieenk
geplaatst door astrid op 06-02-2009
Ik blijk nogal wat verwarring te hebben gezaaid met mijn vorige artikel. Heerlijk. Maar vooruit. Laat ik wat duidelijker proberen te zijn.
Gisterenavond zaten Thomas en ik in de patio. Knappend vuurtje. Wijntje erbij. De gebruikelijke fincagesprekken.
Knappend vuurtje. Foto: Thomas
Opeens hoorden we vanaf de voormalige escombrera (kolenpuinberg):
(... .... .. .. .. ... .. .. knrp .. .. .. knrrrp .. .. knerp knurp trippel stap knerp kgrrr)
oewieeenk? ghunk ghunk ghun? owieenk wieenk-wieenk ghunk?
(glip slip glij tik tik pok)
gnk ghunk oewieenk!
(bommer de bom bom pok tik tik tik pok bom)
oewwieeenk! ghunk wienk wienk oenk!
(slip klonk tik pok pok plonk)
oewwwwieeeenk! oewwwwieeeenk! gnk oengk! oweenk ow!
(rommelde rol bol steen kletter tik tik pok pok pok)
oewwwwiíínk! wieeeenk, oew!
(plonk klap beng klont plonk plonk plonk plok PLOK PONGG)
zoeink oezweeenk!
(ghnnng tik tik knerp tik knerpp)
oewieenk wieeng!
(tok plok tik tik tok tik)
wieng oewiee wienk!
(ghnng tik tik tok tik tik pok tok pok tik tik .. tik pok .. .. .. tk .. .. .. ... k .. .. ... ... .. ... ... )
Dit zagen we gisterenavond toen we richting oude escombrera keken. Foto: Astrid
Dat Spaans is nog best moeilijk, maar ik denk dat de volgende vertaling vrij goed klopt:
(.. .. .. .. .. knrp .. .. knerp knurp trippel stap knerp kgrrr)
he? wat is dit? waar is ons pad gebleven?
(glip slip glij tik tik pok)
hee daar vooraan! loop eens effe door!
(bommer de bom bom pok tik tik tik pok bom)
stop! niet zo duwen daar achterin!
(slip klonk tik pok pok plonk)
hoooooo! hooooo! we vallen! pas op!
(rommelde rol bol steen kletter tik tik pok pok pok)
shiíít! neeeee! owww, au!
(plonk klap beng klont plonk plonk plonk plok PLOK PONGG)
stelletje stinkzwijnen!
(ghnnng tik tik knerp tik knerpp)
wegwezen hier!
(tok plok tik tik tok tik)
onze weg is weg!
(ghnng tik tik tok tik tik pok tok pok tik tik .. tik pok .. .. .. tk .. .. .. ... k .. .. ... ... .. ... ... )
En dit zagen we vanochtend toen we richting oude escombrera keken. Foto: Thomas
Een tijdelijk afgrondje op de oude escombrera. Foto: Thomas
zie reacties (3)
dag
geplaatst door astrid op 03-02-2009
dag oude escombrera
dag oude escombrera. Foto: Thomas
dag slang opwarmend in de zon
dag orchideeën in het veld
dag General, Sarabia's éénnaliefste hond (was je nou maar niet met haar domste hond in het kippenhok teruggevonden)
dag bloemenweide voor de wilde bijen
dag witte berkenstammen
dag afval, achteloos gestort
dag wriemelige torretjes
dag strategisch uitkijkpunt
dag plantjes onbenoemd
dag paadjes door het veld
dag schoen zo alleen
dag verstopte botten van Sita
dag braamstruiken veel te veel
dag vlinders in de wei
dag kruizemunt in overvloed
dag nieuw terrein
dag nieuw terrein. Foto: Astrid
dag shovel van de mijngigant
dag kolenzwarte aarde
dag wilde appelboom, je mocht blijven
dag opzichters in de auto
dag blote berkenstompen
dag bezorgde buurmannen
dag stenen nieuw gegroeid
dag licht, een beetje meer
dag aarzelend waterstroompje, valt ook hier je haar van uit?
dag kronkelende wormen
dag scharrelende roodborstjes
dag nieuwsgierige buren meer en meer
dag buurman, we kunnen nu naar elkaar zwaaien
dag torretje daar was je weer
dag daar, wat je dan ook wordt
zie reacties (20)
schoon!
geplaatst door astrid op 30-12-2008
Vanochtend hadden we eindelijk weer water. Maar het had heel wat voeten in de aarde. Een week aanmodderen is een hele lange week.
Spoelwater voor het toilet konden we halen uit een nieuw ontstaan stroompje iets verderop. Foto: Thomas
De eerste dagen leek er nog een heel redelijke verklaring voor te zijn dat we geen water hadden. Het vroor immers. De laatste dagen kwam er toch een luchtje aan die verklaring te zitten. Het was met 12, 13, 14 graden heerlijk lenteachtig. Ook 's nachts kwam het kwik allang niet meer onder het vriespunt. Dan mogen die leidingen toch wel eens een keertje ontdooit zijn, nietwaar? Maar nog steeds kwam er geen water uit de kraan.
Zo ga je de luxe van stromend water wel heel erg waarderen. Spoelwater voor het toilet konden we halen uit een nieuw ontstaan stroompje iets verderop. Drinkwater hadden we nog behoorlijk ruim in voorraad. We zaten al zoveel vaker onaangekondigd zonder water.
De afwas konden we ook met de hand doen. Hoewel.. Het is zonde daarvoor je schone drinkwater op te offeren. Maar met het zanderige water uit de berg krijg je de afwas niet goed schoon. Er staat nu dus een enorme stapel achterstallige vaat.
En dan de waswas. Met hetzelfde zandwater kan je de was zo nodig wel met de hand doen. Je krijgt middenin de winter alleen onstellend Kauwe Klauwe van een handwas! Die stapel was is dus ook stevig aangegroeid.
Het blijft aanmodderen met een bypass die joost mag weten wanneer in de grond wordt gewerkt. Het water kiert er nog steeds aan alle kanten uit. Foto: Thomas
Ondertussen doorstond gast Jürgen de ontberingen manmoedig. Als überoerstadsmens sjokte hij toch maar mooi met ons mee. Door de modder. Over steile bospaden. Naar de bron. Op de berg. Ver weg op de berg. Veel verder dan we ons realiseerden. In het volgende waterloze tijdperk gaan we dus naar de supermarkt. Puur natuur kan teveel worden.
Wat het waterhalen compliceerde is de weg naar beneden. Die is de laatste tijd vaak óf te ijzig, óf te modderig. Het is dan te moeilijk of onmogelijk de berg met de auto op te komen. Water van beneden naar boven zeulen is niet onze hobby. Vandaar onze keuze voor de naar wij dachten eenvoudigere optie om water van de bron hoger op de berg naar beneden te dragen. Ok. Dat hebben we geweten, zoals jelui al kunt opmaken uit de alinea hierboven.
Vandaag kwam dan de Verlossing. De waterboeren van de gemeente Mieres reden opnieuw langs. Gisterenmiddag al vertelde Andrés heel tevreden dat hij de boosdoener had gevonden. Ergens halverwege de weg naar beneden bleek een leiding finaal doormidden te zijn. Vlakbij een afsluitpunt. Misschien kapotgevroren. Misschien dat de mensen van de waterleiding (gemeente Mieres), toen ze het lek van vorige week kwamen repareren, iets te enthousiast ook dit punt hebben dichtgedraaid. Met alle gevolgen van dien.
De waterleiding is echt overal kapot. Foto: Thomas
Vandaag dus zijn ze wezen kijken. En vooruit. Ze zijn ook een beetje wezen wérken. Het stuk dwarsdoormiddenleiding is vervangen. Maar inmiddels kiert het water overal door de zestig jaar oude buizen heen. Het wachten is op de volgende vorstperiode. Dan vriest de boel daar kapot.
Ons is beloofd dat de waterboeren érgens in een vage toekomst na Driekoningen weer langskomen. Dan leggen ze een nog veel groter stuk rubberen waterleiding aan. Zeggen ze.
We zullen zien en wachten gelaten af. Die lekkere douche van vandaag pakken ze ons in ieder geval al niet meer af.
zie reacties (13)
we stinken
geplaatst door thomas op 23-12-2008
Geheel nieuw stuk kunststoffen waterleiding aangesloten op het zestig jaar oude ijzeren systeem. Foto: Thomas
Want de waterleiding is bevroren. Eerst kwam er een paar dagen heel weinig water uit de kraan omdat de leiding iets verderop gesprongen was. Nou hebben de mannen van de gemeente het gesprongen stuk leiding vervangen maar de leiding is beneden aan de berg al helemaal bevroren en nou komt er niets meer uit. Pas als de zaak ontdooit gaat het weer stromen.
De waterleiding is een jaar of zestig geleden aangelegd door de mijn - dus niet door de gemeente. Dat verklaart ook de afwijkende maten. Want vorig jaar klaagde Bocado de loodgieter er al over (puta que te parió, me cargan diós, etc etc) want niks paste: net iets andere diameter of schroefdraad. Geen Engelse maten maar Welshe, denk ik.
Oh oh oh, dat wordt me nog wat met de kerst. Want de voorspellingen voor de komende week zijn - net als in Nederland geloof ik - strakblauwe luchten met veel kou. Gelukkig blijft Jürgen, die aanstaande donderdag komt, maar vier dagen. Dat moet te overleven zijn zonder douche.
Overigens, toen er zo weinig water uit kwam lukte het warm douchen al niet meer maar het warm bidetten nog wel. Dan blijkt zo'n bidet toch wel handig...
zie reacties (4)
spin
geplaatst door thomas op 20-12-2007
Gisteravond zaten we aan tafel naast de kachel toen we een hele grote spin zagen. Van pooteinde tot pooteinde wel 10 cm. Ze kwam tevoorschijn gekropen vanachter de kast waar ze volgens mij de hele zomer haar rovershol had en van waaruit ze ongetwijfeld tal van nietsvermoedende onschuldige insectjes had achterovergedrukt en ingesponnen.
Maar nu wandelde ze doodgemoedereerd over de tegelvloer in het gele lamplicht. Ze danste wat heen en weer en probeerde nog maar eens vergeefs de trap op te klimmen. Het was allemaal nogal onsamenhangend en vrij futloos. Ze leek ons gezelschap op te zoeken want ze bleef daar maar een beetje zitten op de vloer vlak bij ons. Zo was het.
Vanmorgen lag ze dood, met haar stelten onder zich gevouwen onder de kast. Ik kan niet goed uitleggen waarom ik het zo zielig vond. Een lang seizoen was ze hier een reuzeroofdier maar dan komt het eind. Die avond was de grote zwanenzang van de monsterspin.
zie reacties (3)
webcam film
geplaatst door thomas op 17-10-2007
Van de Sarabia Webcam Beelden Tot Nu Toe hebben wij een alleraardigste compilatie gemaakt. Van 400mb terugebracht naar 24mb in handzaam MPEG Formaat is toch nog wel flink maar je moet toch wat met je breedband. Denkt u maar eens in hoe lang Wij er over hebben moeten doen om dit te uploaden over onze lullige 53KA6 - nou max anderhalf KA - UMTS Yeah Right! Verbinding. Nou, Heel Wat Webcam Stills, dat kan ik u Verzekeren.
zie reacties (2)
adres
geplaatst door astrid op 12-08-2007
We blijken ons nieuwe adres een tijdlang niet correct (bovenin rechts) op de site te hebben gehad.
Dat is nogal vervelend als je weet dat de enige echte fout in de postcode zat. We vonden ook al dat we wat miezerig weinig snailmail kregen (zeer zeker geen stille hint).
Het enige juiste adres is dus:
Sarabia de Peñule, 8
33683 Figaredo (ASTURIAS)
Spanje
zie reacties (3)
verhuizers gezocht
geplaatst door astrid op 09-07-2007
We hebben inmiddels al een aardig aantal mensen dat ons vrijdag de 13e juli komt helpen inladen, maar we kunnen er nog een paar meer gebruiken. Wil je ons komen helpen? Graag! Er staat onbeperkt koffie, thee en koek tegenover.
De container staat om 9:30 voor de deur en moet in principe in 3 uur worden geladen. Wordt dat langer, dan betalen we extra. Dat geeft niet, dat betalen we, maar dan heb je een tijdsindicatie.
Help je mee? Geef dat ons dan door. Zo weten we waar we op kunnen rekenen.
zie reacties (5)
plattegronden
geplaatst door thomas op 24-01-2007
Begane grond. Ter orientatie: De ronde muur rechtsonder is het muurtje van het terras
De eerste verdieping
zie reacties (0)
vanuit de ruimte
geplaatst door astrid op 22-12-2006
Op Google Maps kan je ons huis goed terugvinden:
zie reacties (2)
grootgrondbezitter
geplaatst door astrid op 22-12-2006
Met 1,8 hectare (100 x 180 m) grond worden we voor Nederlandse begrippen grootgrondbezitter. In Spanje stelt zoveel grond weinig voor. De gemiddelde Spanjaard heeft al snel een veelvoud hiervan in zijn bezit.Wel is het voor het noorden typisch dat je landbezit versnipperd is. Dat komt door de overerving, waarbij de buit iedere keer over alle kinderen verdeeld moet worden. De vruchtbare grond wordt intensief bewerkt.
In het zuiden van Spanje gaat dat anders. Daar erft de oudste zoon. Dat geeft enorme lappen grond die extensief bewerkt worden, latifundias.
Waar hebben we het in ons geval eigenlijk over?:
- We hebben bij onze huisjes (à 2 x 90m2) een ienemienie terras van pak 'em beet 3 x 3 m. Dat is op de afbeelding van SigPac, het Spaanse kadaster voor landbouwgrond, het kleinste roodomrande stukje land.
- Dan is er het stuk land met de fruitbomen, dat zo'n 0,75 hectare beslaat. Daarop zouden we mensen willen laten proefkamperen. Op de afbeelding is het het noordelijkst gelegen stuk grond. Van het huis hier naartoe is het zo'n 100 meter.
- Verder hebben we een weiland dat volgens de gegevens zo'n 0,25 hectare is. Het is het kleinste van de drie stukken grond.
- We hebben ook nog een heus eigen tamme kastanjebos van 0,8 hectare. Goed voor eindeloze hoeveelheden tamme kastanjemousse. En fijn voor onze houtfornuizen. Gezien de ligging op de noordhelling zouden daar best wel eens cantharellen en andere paddo's kunnen zitten. Ik ben erg benieuwd!
zie reacties (2)
officiële overdracht
geplaatst door astrid op 04-12-2006
In de derde week van januari 2007 gaan we bij de Notaris (Paco) in Mieres tekenen voor de definitieve overdracht. Eindelijk!zie reacties (1)
beach head
geplaatst door thomas op 26-11-2006
Beach head is a military term used to describe the line created when a unit (by sea) reaches a beach, and begins to defend that area of beach, while other reinforcements (hopefully) help out, until a unit large enough to begin advancing has arrived. Beachheads were very important in operations such as Operation Neptune, the Korean War (especially at Inchon), and the Vietnam War, among many other examples. [Wikipedia.org]Sarabia wordt ons beach head. Hier krijgen we voor het eerst voet aan de grond in Spanje en Asturias. Vanuit Sarabia gaan we op zoek naar een goed terrein voor de camping. Hoewel... het zal ook hier al goed proefkamperen zijn tussen de fruitbomen.
