finca 26, 27, 28, 29, 30 en 31

geplaatst door astrid op 06-12-2008, 17:47

Het was me het weekje wel. We hebben weer zoveel gezien, overwogen en gehoord, dat we vandaag alleen maar apathisch achter de computer hangen.

We konden nog zo ons hoofd breken over finca 25, maar toen we na de bezichtiging van finca 26 vertelden wat onze eigenlijke plannen waren, kon de makelaar ons direct uit die droom helpen. Je mag er niets. Protegido. Beschermd.

Finca 26

Scheef, maar mooie uitzichten. En dure buren. Foto: Thomas

Hier waren we afgelopen dinsdag. Finca 26 was weliswaar niet beschermd, maar de makelaar gaf ons simpelweg geen kans, omdat huisje en finca in de gemeente Piloña liggen. De gemeente met de nukkige aparejador.

Sergio heeft overigens een bijzonder slechte naam. Uit drie, vier onafhankelijke bronnen horen we inmiddels dezelfde ongure verhalen over deze bouwkundige.

Jammer van deze finca. Het had hele mooie uitzichten. Het land was door de steilte moeilijk tot de door ons gewenste omvang om te bouwen, maar het had echt wel mogelijkheden.

Het huisje (inmiddels schuur) bij finca 26. Foto: Thomas

De makelaar gaat z'n best doen om iets te zoeken dat wel geschikt is. Zo'n 5 jaar terug had hij een echtpaar aan een enorm terrein in de Allervallei geholpen. Die vallei ligt direct ten zuiden van onze vallei. En wat wilden die mensen met dat terrein ... ? Een camping beginnen ...

Balen, want wij vissen deels in dezelfde vijver. Maar ook interessant. We weten ongeveer waar het moet zijn, dus binnenkort proberen we ze op te zoeken. Erg benieuwd hoe het met de plannen staat.

Wethouder

Afgelopen woensdag zaten we bij de wethouder van toerisme van Pola de Lena. Hij had weinig tijd, maar door ons praatjeplaatjeboek (PDF 2,8 Mb) begreep hij heel snel wat onze plannen zijn.

Ons praatjeplaatjeboek

En!? En!? En!? Ja, én enthousiast én positief én hij zou voor ons rondvragen. Bij de burgemeester en bij wat andere mensen. Begin januari (begin januari pas?!) zou hij ons bellen. Feestdagen enzo. Ja, die feestdagen kennen we. Nou ja. We wachten weer af. Ondertussen proberen we de mevrouw van finca 24 in de wachtstand te houden tot halverwege januari.

Finca 27

Gisteren gingen we opnieuw met een makelaar op stap. Ondanks ons voornemen het lot in eigen handen te nemen. Vorig jaar december waren we namelijk ook al een aantal heel aardige fincas met hem langsgegaan. We stopten toen de zoektocht omdat we al onze energie op de bruiloft wilden inzetten.

De eerste finca van gisteren was niet echt wat we zochten. Alleen maar scheef weiland, hoewel je er volgens de makelaar waarschijnlijk wel op mocht bouwen:

Alleen maar weiland. Foto: Thomas

Finca 28

Voor het eerst sinds finca 18 waren we het op fincagebied weer helemaal met elkaar eens. Dit is het terrein dat we zoeken. Niet perfect, want er staat alleen maar een cabaña op, maar toch. Het is vlak genoeg om eigenhandig terrasjes te maken. Een groot deel is struikerig bos. Fijn om je met je tent in te verstoppen.

Vlak genoeg. Foto: Thomas

Er lopen iets van drie waterstroompjes over het terrein, waarvan één stroompje van de bron is.

Stroompje. Foto: Thomas

De bezonning is prima. Op een kilometer een dorpje met bar, restaurant en winkeltje. Als het geheugen van de makelaar klopt, hoort er bij die bijna twee hectare nog zo ongeveer zo'n stuk grond. Net zo geschikt. Loop je hooguit een paar honderd meter, dan heb je het mooiste uitzicht op de Picos de Europa dat je volgens de makelaar in de gemeente Cangas kan vinden.

Hopelijk zit dit deel er ook bij. Foto: Thomas

De nadelen zijn dat je hier echt alles moet construeren: huis, overige gebouwen, wateraan- en afvoer, elektriciteit, etc. Maar de plek voelt verder errug goed.

Niet goed. Foto: Thomas

Dinsdag gaan we weer praten met Ana la tecnica van de ons gunstig gezind zijnde gemeente Cangas de Onís. Kijken wat bij dit terrein de mogelijkheden zijn. Toen we met de nachtmerrie van finca 11 bezig waren, stond ze al erg welwillend tegenover onze plannen. Cangas is erg commercieel en wil graag veel toerisme binnen haar grenzen. Ze noemen zichzelf niet voor niets de hoofdstad van de Picos de Europa.

Maar het geheel voelt wel goed. Foto: Thomas

Finca 11 en 28 liggen hemelsbreeds overigens hooguit 5 kilometer bij elkaar vandaan. Lukt dit ook niet, dan gaan we toch geloven dat er een soort banvloek op het gebied rust.

Finca 29

Een veel mooiere en betere cabaña. Foto: Thomas

Finca 29 ligt een klein eindje verderop. Ook zeer geschikt, maar de helling is net wat schuiner en desondanks veel soppiger dan finca 28. Je moet goed uitkijken waar je loopt om geen natte voeten te halen. Het terrein heeft wel een vlakker deel waar weer wat mee kan. Omdat het ruim een hectare is, zijn de mogelijkheden minder om genoeg percelen te maken. De cabaña is wel van een stuk betere kwaliteit. In die van finca 28 lopen de scheuren op zeker vier plekken van boven tot onder door de muren. Niet goed.

Net wat schever, soppiger, donkerder, ongezelliger. Foto: Thomas

Dit terrein is ook minder goed toegankelijk, de bezonning is net wat minder goed, de uitzichten zijn net wat minder wijds, etc. Maar hadden we vandaag alleen dit gezien, dan waren we hier voor gegaan. Zo is het dan ook wel weer. Ook met dit terrein stappen we naar de gemeente.

Een vlakker stuk waar je in ieder geval wat mee zou kunnen. Foto: Thomas

Finca 30

Het duizelde ons al na opeens twee goede opties op één dag en nou smakte deze er nog achteraan. Opnieuw geldt dat als we nummer 28 niet al hadden gezien, we dit direct als geschikte kandidaat zouden bestempelen. Het terrein is weliswaar wat te steil, maar heeft een aantal vlakkere delen waar je wel weer wat mee moet kunnen. Een ander nadeel is de wat hogere vraagprijs en de netto kleine hoeveelheid geschikt kampeerterrein. De uitzichten zijn enorm goed. Bijna te wijds. Niet wijds zijn de buren. Een paar recent opgeknapte cabañas liggen wel heel dichtbij.

Ongeveer het vlakste deel. Niet zo vlak dus. Foto: Thomas

In vergelijking met de nummers 28 en 29 zit je daar wel weer wat erg ver van de N634. De hoofdweg is een kilometer of vijf verderop. Ter vergelijking: fincas 28 en 29 liggen maar twee kilometer van de hoofdweg. De laatste kilometer van finca 30 is bovendien zeer rustiek. Lees: moeilijk begaanbaar.

De cabaña op de achtergrond. Foto: Thomas

De voor de Asturianen zo belangrijke bedevaartsplaats Covadonga ligt op een paar kilometer afstand. Het lange afstandswandelpad er naartoe loopt dan ook langs finca 30. Dit terrein heeft als grote voordeel dat je al echt in de Picos zit. Je loopt zó je tent uit het gebergte in. Bij fincas 28 en 29 moet je daarvoor eerst nog de N634 oversteken. Maar door die gekke konische bergen heb je ook bij die andere twee terreinen een mooie uitvalsbasis.

Wijds. Foto: Thomas

Ook dit gevalletje gaan we maar eens voorleggen aan de gemeente.

Telefoontje van finca 18

Terwijl we in de auto van de makelaar onderweg waren naar finca 30, kregen we een telefoontje van de verkoper van finca 18. Hij had ons beloofd terug te bellen als hij had uitgezocht hoe het zat. Want hij was helemaal ontdaan dat er op dat terrein niets meer zou kunnen worden gedaan. Zijn opa had het indertijd aangekocht. Vanwege allerlei goede herinneringen zou de verkoper het liefst willen dat er iets moois met die finca zou worden gedaan. Opgewonden vertelde hij dat je er wel degelijk mocht bouwen. Zolang er nog maar muren stonden. Een recente foto om dat aan te tonen was genoeg.

Nou ok. De muur van finca 18 staat nog. Foto: Thomas

Het was ons afgeraden door de eigenaar van de fincas 16 en 17, omdat het volgens hem de vraagprijs zou opdrijven, maar we vertelden nu toch maar wat onze plannen waren. En dat we er dus niets konden beginnen, omdat het hele terrein beschermd is. Nou. Best. Maar tóch moesten we eens praten met zijn oudere broer. Die had heel wat in de melk te brokkelen bij de gemeente Mieres. Dus het verhaal is blijkbaar nog niet uitgespeeld. We hebben hem op onze beurt beloofd terug te bellen voor een afspraak, waar die broer ook bij is.

Finca 31

Goed hergebruik. Foto: Thomas

We moesten voor deze finca eerst naar een collegamakelaar van de vorige toe. Vanuit Arriondas reden we vervolgens in een dure BMW met plastic interieur naar het huis toe. Waarschijnlijk met de dure auto, omdat de vraagprijs van dit huis met 126 duizend boven de ton zit. Haha. Als we later groot zijn en eindelijk onze finca hebben, blijven we als hobby gewoon fincaatje zoeken. Maar dan doen we wel de dure fincas. Dan krijg je tenminste een dure auto onder je kont.

Beutje scheuf. Foto: Thomas

En heh heh. Gelukkig ... ! Dit was niets. Er kwam een koe uit het "huis", maar goed hergebruik weten we wel te waarderen. Het terrein was het grote probleem. Zoooo gemeen steil, dat een steen die je van bovenaf loslaat helemaal beneden aan de voet van de finca terecht komt. Je zit daar met 7, 8 kilometer trouwens ook veel te ver van de hoofdweg en van de kroeg. Exit finca 31 dus.

Dus ...

Dus we gaan achter finca 28, 29 en 30 aan. Verder zitten finca 18 en 24 nog in het vat. En dan is er nog de gemeente Pola de Lena waarmee we zo'n veelbelovend contact hebben gelegd. Het duizelt ons opeens van de mogelijkheden. Wat ons eerlijk gezegd doodmoe maakt. Zoveel keuzes. Zoveel hoop.

Gelukkig zullen er de komende tijd weer een heleboel opties afvallen. Om wat voor reden dan ook. Zo blijft het overzichtelijk. Te veel hopen, en zeker wáchten doen we niet meer. We blijven gewoon dom doordoen. Voor volgende week staan er nieuwe afspraken met makelaars gepland.

reageer