finca 32, 33 en 34

geplaatst door astrid op 12-12-2008, 19:14

Wie had gezegd dat het onmogelijk spannender kon? Pfwiew. Er zijn veel ontwikkelingen. Beginnend bij het begin.

Cangas de Onís

Finca 28 niet. Foto: Thomas

We waren afgelopen dinsdag in Cangas de Onís. Bij de bouwkundige waar we voor finca 11 ook al mee spraken. Nu voor finca 28, 29 en 30. Volgens Ana waren finca 28 en 29 door hun bestemming ongeschikt als kampeerterrein. Finca 30 zou wel kunnen.

Finca 29 niet. Foto: Thomas

Het rare is dat de eerste twee fincas een agrarische bestemming (interés agrario) hebben. Finca 30 heeft een landschappelijke bescherming (interés paisajístico). Naar onze mening is zo'n landschappelijke bestemming een categorie met meer beperkingen dan de agrarische. Het ellendige is dat de bouwkundige de gemeentelijke regels heel strikt interpreteert. In de verordening over interés agrario staat namelijk simpelweg niets over campings. De verordening over interés paisajístico daarentegen noemt uitdrukkelijk campings als mogelijke bestemming. Maar daarmee is Cangas de enige gemeente van de zes die wij hebben gesproken waar een camping in een interés agrario-gebied onmogelijk is.

Finca 30 wel. Foto: Thomas

Omdat de agrarische regels dus zwijgen over campings, mag het volgens Ana niet. Dat wil zeggen. Zij geeft ons weinig kans bij CUOTA.

CUOTA is een provinciaal toetsingsorgaan. Onze campingplannen moeten we daar indienen. CUOTA bepaalt of je campingplan aan de bestaande wetgeving voldoet. Dus ook of je in een specifiek gebied mag starten. Wij verwachten dat CUOTA toestemming geeft om in een gebied met agrarische bestemming te beginnen. Maar het is op deze manier wel een gok.

We blijven desalniettemin geïnteresseerd in finca 28. Het wachten is nu op een reactie van de eigenaar. Verder hebben we finca 29 en 30 als alternatief. Of finca 24, en misschien finca 18.

En ...

Finca 32

Het langbeloofde terrein van de makelaar die al eerder met briljante, maar door hoogspanningsmasten vergeven terreinen op de proppen kwam. We waren toch in Cangas de Onís, dus besloten we daarna nog een eindje door te rijden. Als de makelaar die foto's almaar niet maakt, gaan we er zelf wel naar toe. En maken we onze eigen foto's. Het was wat zoeken, maar na een keertje of wat draaien en terugrijden hadden we de finca gevonden.

De grote concurrent van finca 28. Foto: Thomas

En jawel! De grote concurrent van finca 28. Ik had op Google Earth al een beetje gekeken hoe het terrein lag, maar in werkelijkheid is het uiteraard nog veel mooier. Schitterende uitzichten, de hele dag zon (áls die weer eens wil schijnen), supervlak, een hele mooie cabaña, dorpjes op loopafstand. Een hele belangrijke factor is dat Marieke er relatief dichtbij woont. Een Nederlandse die S-cape, een reisbureau voor wandel- en fietstochten runt in Arenas de Cabrales. Zij kan en wil ons helpen omdat ze daar veel mensen kent. De makelaar zelf lijkt ook een goede steun te kunnen zijn. Dat terzijde.

Verpletterend. Foto: Thomas

Ik vind het eigenlijk al een wat te intimiderend landschap, maar Thomas is er helemaal weg van. Ik voel meer voor de zachtheid van finca 28. Ander groot nadeel is dat je toch al weer meer van grote steden en snelle wegen verwijderd bent. Maar wie klaagt daarover met zicht op de Picos de Europa?

Daar moet je dan maar overheen stappen. Foto: Thomas

Er is ook geen waterbron op het terrein. Op elektriciteit hoef je al helemaal niet te rekenen. Daar valt vast wel een mouw aan te passen, maar wat kost die mouw heh? En de kleermaker!

Een goed onderhouden cabaña. Foto: Thomas

Allebei de fincas hebben veel voordelen, maar ook een aantal nadelen.

Finca 33

Maar we gaan door. Niet meer zoetjes wachten. Niet weer tot de nare ontdekking komen dat de verkoper z'n geheel eigen fatsoensregels blijkt te hebben.

Finca 33 dus. Afgelopen woensdag. Een aangename verrassing. Twee jaar geleden waren we al eens met deze makelaar op stap. We zochten indertijd naar een woonhuis. Toen was ze nogal dwingend. Echt zin hadden we er dus niet in.

Maar het viel mee. Zowel zij als de eerste finca die we met haar zagen. Een heel feëriek terrein. Raar langgerekt en uiteraard ook weer steil, maar met genoeg hele mooie hoekjes. Daar kan je heel zeker wat van maken. Prachtige uitzichten naar de ruige andere kant van de vallei. Maar ook prachtig zicht dieper de vallei in. Met verderop weer nieuwe hoge bergen. Véél stroompjes en bronnen op het terrein. Heel zonnig. Kortom mooi en geschikt.

Feëriek. Foto: Thomas

Maar ook met nadelen. Er ligt wel een dorpje vlakbij, maar er is geen barretje. Geen winkeltje. Daarvoor moet je naar Pola de Laviana. Deze stad ligt vijf kronkelige kilometers lager in de Valle de Nalón. Vijf geasfalteerde kilometers. Op sommige plekken voor het laatst in het pre-Francotijdperk. Je móet bovendien altijd over die weg. Waar je ook naartoe wilt. Tenzij je een terreinwagen hebt. En er staat jammer genoeg geen enkele stenen constructie op het terrein. Dat maakt het extra ingewikkeld om er een camping te kunnen beginnen.

Mooie hoekjes. Foto: Thomas

Een leuke bijkomstigheid was de aparejador van deze gemeente. De bouwkundige. Een goede, openhartige vent die graag met ons meedacht. Het leek hem een erg goed idee. Zo'n camping. De plek was wel wat lastig. De helft van het terrein heeft als kwalificatie interés agrario. Geen probleem. Volgens hem de kwalificatie bij uitstek om een camping te beginnen. De andere helft was het probleem: interés ecológico. Wéér een nieuwe kwalificatie! Dat terzijde. De ecologische hindernis woof hij weg. Geen haan die er naar kraaide als je daar tóch een verdwaald tentje neerzette. En als je sowieso de ecogrenzen wat oprekte.

Prachtige stroompjes. Foto: Thomas

Razend interessant heh? Dat soort verschillende houdingen. Interpretaties. Ook dit is weer een terrein uit de categorie "waren-we-er-een-week-of-wat-terug-op-gestuit-dan-zouden-we-daar-nu-druk-mee-bezig-zijn". Nu gaat deze finca alleen maar op het reservelijstje. L'embarras du choix.

Finca 34

Finca 34 bezochten we met dezelfde makelaar. Niks aan. Maar liefst vijf hectare niks aan. Vlakbij een lawaaierige weg. Lelijk dorp op schotafstand. Een hele grote lap erg steile helling. De stenen schuur die ergens bovenop de bult moet staan, hebben we niet eens gezien.

Niks aan. Foto: Thomas

Wel jammer van onze met modder- en strontmélange volgelopen stampers. Koeien zijn leuk, maar ze zouden ze op asfalt moeten zetten. Wat kunnen die beesten een ongelofelijke blubber produceren zeg! Vooral als het al weken maar niet wil ophouden met regenen. Alles wat vorig jaar niet viel rond deze tijd, valt nu alsnog. Ook dat terzijde.

Het is je lot als fincabezoeker, maar het onderloopdeel wordt nooit m'n grootste hobby.

Pas op de plaats

Niet doordraven. Foto: Thomas

Ondanks onze stoere praat over dóórgaan stoppen we tijdelijk met actief zoeken. Er zit teveel in de pen. Er zijn teveel mogelijkheden. We gaan nu eerst deze opties verder uitwerken en komt daar niets uit, dan gaan we weer door. We hopen het beste van de komende periode.

Maar even pas op de plaats. Foto: Thomas

reageer