vissen, finca 66 en 67

geplaatst door astrid op 21-05-2009, 19:10

De afgelopen tijd zijn we veel wezen vissen. Naar finca's dan heh. Lijntje uitgegooid tijdens een gesprek hier. Hengeltje geworpen leunend over een hek daar. Een prachtig cypressenbos tussen de bedrijven door. Donker als de nacht.

Een prachtig cypressenbos. Donker als de nacht. Foto: Thomas

Je komt nog eens wat te weten. Op de Molukken kan je prima pils brouwen met een oude koelkast. Neem één koe per hectare, dan hoef je niet bij te voeden. Topillos vreten niet alleen je fruitbomen, maar echt álles álles álles kaal, weten we nu. Alleen wat topillos zijn weten we nog niet. Een soort topos, mollen, maar dan anders.

Reuze interessant allemaal. Ook de finca's die we door onze nieuwe aanpak vinden, zijn erg interessant. Ik zal je de misvangst, bijvangst, nog geen vangst en ander flauw visserslatijn besparen. De harde feiten, daar gaat het om.

finca 66

Ik wil het er niet eens over hebben, maar Thomas vindt dat 'ie een nummer moet. Finca 66. Waarschijnlijk omdat we puffend en steunend twintig minuten omhoog zijn geploegd. Af en toe door de dikke klei vastgezogen. Dan weer door een braamstruik de weg versperd.

Deze finca is echt alleen finca. Foto: Thomas

Deze finca is echt alleen finca. Prachtige uitzichten en een goede macrolokatie, maar verder heeft het ongeveer alles tegen: noordhelling, te steil, minder dan een halve kilometer van een archeologische vindplek (dwz: laat hier al uw Plannen varen), slechte toegang.

Het bleek bij een ons bekende makelaar te koop te staan. Die heeft het niet eens in de etalage gezet. Van andere makelaars weten we dat ze alleen maar iets niet publiek te koop zetten als ze zelf ook vinden dat de vraagprijs te belachelijk is.

Kijk. Dan hoef ik toch niet meer uit te leggen dat we dit terrein schaterend opzij hebben gelegd? Doe ik het toch.

finca 67

Jawel. Dat is 'em dan. Denken we. Hopen we. Ach, we hebben het al zo vaak meegemaakt, maar we blijven proberen.

Het begon bij weer eens een rondrijtocht met veel hengelen. Mooi gelegen huis in verval. Navraag doen. Bejaard echtpaar. Beetje suffig. Dan maar andere vrouw. Is van vriendin van vrouw met drie kinderen en hotel maar dicht want drie kinderen en man weg. Niet dat het daar om gaat, maar dat je niet denkt dat we maar wat rondlummelen. Vrouw met drie kinderen en auto voor de deur dus thuis geeft niet thuis dus we rijden door.

Mooi gelegen huis in verval. Foto: Thomas

Een eind verderop op de bult staat volgens zeggen een boerderij te koop. Heel mooi. Vermoedelijk dus onbetaalbaar voor ons, maar laten we gaan kijken. Inderdaad. De boederij is redelijk mooi. De prijs dijenkletsend hoog. De man achter het 06-nummer die we erover bellen stelt wat vragen. Hmm. Zelf heeft hij verder niets, maar hij weet wel iemand die ...

Een paar dagen terug worden we gebeld. Door ene Juan. We maken een afspraak. Ze heten hier allemaal Juan, dus we zijn verbaasd dit exemplaar te kennen. Juan is de Juan van vorig jaar. Van finca 3 bijvoorbeeld, van de niet boze Duitse buren. Of van finca 6, met de grote lap grond, waar we tussen de bedrijven door ook nog steeds over in gesprek zijn met de gemeente.

Maar daar gaat dit blokje niet over. Dit gaat over nieuwe ontwikkelingen. Juan dus was eruit gekieperd. Maar omdat veel oude klanten hem veel liever hebben dan die @(#*()@!$&!* die daar nog wél op kantoor zitten te nietsnutten, heeft Juan inmiddels een stevige portefeuille opgebouwd. Hij heeft iets voor ons van ongeveer twee hectare met woonhuis, uitzicht op de Picos en de Sueve.

Jaja, zeggen we tegen elkaar. Zal wel. Te mooi om waar te zijn. Waar zit 'em nu weer de kneep? Maar ok, we willen toch weer daar in de buurt rondkijken. En wie weet waar dit bezoek toe leidt. Voordat je het weet keuvel je met een buurman die nog wel wat weet in Hetplaatsjeverderop.

Met geklemde kaken staren naar de waanzinnige uitzichten, deel 1. Foto: Thomas

Alleen... In dit geval dus nix niet keuvelen. Alleen maar met geklemde kaken staren naar de waanzinnige uitzichten. De makelaar mocht eens denken dat we het mooi vinden. Bovendien: een open mond staat zo dom, en dan kunnen er maar vliegen in waaien. En dat vanuit de ramen van een bewoonbaar huis. Wat er in moet zitten zit er in: gas, water, licht. Grote schuur eraanvastgeplakt. Goede toegangsweg. De hele dag zon. Niet bepaald een vlak terrein, maar we bakken er wel wat van. Juiste klassificatie, goede macro-omgeving. Geen kroeg of restaurant in de buurt. Dat moeten we dan zelf maar doen. Wat buiten onze prijsklasse, maar zo'n uitzicht is onbetaalbaar.

Met geklemde kaken staren naar de waanzinnige uitzichten, deel 2. Foto: Thomas

Kortom. We gaan er voor. Zijn er mee bezig.

We gaan er voor. Foto: Thomas

En lukt het niet? Ach. De actieve aanpak werkt, dus die finca komt er binnenkort. Is het deze niet, dan een volgende.

Jelui hoort van ons.

reageer