Zo heb je een weelderig begroeide omgeving met behalve orchideeën, munt, kwikstaartjes en roodborstjes ook veel berken. Zo heb je woeste zwarte aarde. En, oh verrassing. Zo heb je weer berken!
De oude berken die in het wilde weg als pioniersboom gegroeid waren op de escombreras, de kolenpuinterrassen, voldeden niet. Alles moet netjes! Nu staan er dus nieuwe berken. Keurig in een kring.
Nieuwe berken. Amper te zien, maar geloof me, keurig in een kring. Foto: Astrid
De afpaling met ronde groene gifbalken volgt ongetwijfeld binnenkort. Voor het hek: Beschaving. Achter het hek: Woeste Wildernis. Leer ons de inzichten van de Spaanse landschapsarchitect kennen.
Stel je ook voor dat je gebruik zou maken van de bestaande omgeving. Dat je de kracht uitwerkt van wat er al is. De puinzooi de puinzooi laat. Als herinnering aan het kolenverleden. Dat je roodborstje, winterkoninkje en kwikstaartje rustig laat zitten. Orchidee, munt en hazelaar kalm laat staan.
Nee. Het moet Anders. Beter.
Het moet anders. Beter. Foto: Thomas
Ach ja. Ook hier ontkomen we niet aan de vaart - of is het drift? - der volkeren.
En het moet gezegd. De natuur is geweldig in de war. Die slome katers hebben nog nooit zoveel vogels trots op de deurmat gelegd. En hond Sita heeft nog nooit met zoveel genoegen de vogels weer ingepikt. Sita heeft nu dus volop knuffels om overal mee naartoe te slepen.
Knuffel: Sita. Foto: Thomas
Dat dan weer wel!
Ik wil het er niet over hebben ...
... maar ok. Korte fincapraat.
't Is allemaal op niets uitgelopen. Finca 35 is onderhandelingsvoer voor een Madrileen. Finca 39 wil niet dat we zijn bezit als huuralternatief in een fonds stoppen. Finca 41 lieten we steken in een te laag bod onzerzijds. Het blijft bijvangst. Vraagprijs vijftienduizend. Wij boden elfduizend. Dus wie lapt?
Wie lapt? Foto: Thomas
Nu! Onbeperkt! Verblijf! Grrrátisss! Vlakbij één! Van de mooiste! Natuurparken van Europa!? Niet allemaal tegelijk. Wie het eerst komt, die het eerst maalt.
Nieuwe ronde
Vanzelfsprekend gaan we stug door met zoeken naar een geschikt terrein. Het lijkt er warempel op dat ze ook hier in Asturias zoetjesaan iets van de crisis voelen. De eerste aarzelende prijsdalingen schijnen te zijn ingezet. Weliswaar vooral in het toch al schappelijk geprijsde normale huizensegment. Maar het zal me niet verbazen als binnenkort ook de eerste fins de semana, weekendhuisjes, in de uitverkoop gaan. Die doorgaans op aantrekkelijke plekken staan. Mét daarbij, met een beetje geluk, genoeg grond. Ik zag er op internet al wat voorbij komen, waar ik achteraan ga.
En wie weet volgen dan uiteindelijk ook nog de fincas. Hoewel voor de fincas blijft gelden dat de eigenaren er meestal niet van af hoeven. De hypotheken die veel Spanjaarden betalen, is veel en veel te hoog. Zoveel is ook nu al lang zeker.
Ter illustratie kreeg ik vandaag een mailtje van een hoog van de toren blazende Engelse makelaar. Een terrein met huis waarnaar ik had geïnformeerd zat opnieuw in de verkoop. De Japanner die het een half jaar geleden zou kopen was helaas afgehaakt.
Hmm. Nou zóu het kunnen dat dat komt door de credietcrisis. Vooralsnog houd ik het er toch op dat de Japanner naar Asturias kwam om de koopacte te tekenen. Als formaliteit ging hij eerst nog even zijn aanstaande bezit bekijken.
Wat een prachtig product blijkt Photoshop dan toch weer te zijn:
De foto van de website van de Engelse makelaar
De foto van de website van de makelaar waarmee we al verschillende malen fincas hebben bezocht
Vraagprijs een ton. Het zou dus ook zomaar kunnen dat hij daarna besloot zijn geld op zak te houden. Klimop kan heel rustiek zijn aan je buitenmuur. Maar is dat ook nog zo als het IN je toekomstige huis groeit?
Deze zwaluw maakt in ieder geval nog geen zomer, maar wie weet, wie weet. Het wordt nou echt wel eens tijd!