pruimenchutney

geplaatst door astrid op 08-07-2011

HIJ(!) is ronduit geniaal. WIJ ondertussen zitten in de pruimentijd. Hebben helemaal geen tijd om een gezellig potje bij te beppen. WANT we zijn veel te druk met ... pruimenplukken! Joh!? Dus ik gooi het eruit. Jelui het recept in de armen:

De eeeeee ...... Prrrrui - Men - Chuttt - Nnney ! ! !

Voorraadbeheer pruimenchutney. Foto: Thommas

Tuurlijk vertellen we niet alles. Wij fluisteren per slot van rekening als bijlage nog de juiste magische woorden in het donkerbruine sausje. Tussendoor. Aan het eind. In de voorraadkelder. Hah!

Maaaarrr. In principe. Met. Veel. Liefde. Kom je met de volgende bereidingswijze. Als je heeeel Vriendelijk tegen de pruimenprut bent. Aaaaarrrdig in de buurt:

PRUIMENCHUTNEY, ingrediënten 

- 4 kg pruimen (rijp, nog warm van de zon, ongespoten natuurlijk, een beetje pruimenboom heeft helemaal geen witte poeders nodig, alleen wat snoei)
- 1 kg uien (van de buurman, die praat er ook al tegen, ¡hombre!)
- 4 knoflooktenen (van die hele dikke, of doe er anders maar lekker meer, ook hier op voorhand goed tegen praten, vanaf november al, als je de teentjes die tot ware KNOF-loken uitlopen met een beetje koeienmest op een gezellig rijtje in de grond duwt)
- een handbreed stuk geschilde en geraspte verse gemberwortel (ongeveer heh, altijd naar smaak, en denk er aan, net als bij alle voedsel zitten de vitaminen net onder de schil) OF 10 gemberbolletjes uit een potje OF als je het echt niet redt 2 el gemberpoeder
- 4 el grove mosterd van die heerlijke scherpe mosterd van de Aldi die je neus uitkomt (of 2 el mosterdzaadjes)
- 2 el zout
- 2 citroenen of limoenen, maar echt nodig is het niet (jahaa, doen wij dat nou, of doen wij dat niet?!)
- 8 el gembersiroop, maar echt nodig is het niet (nou, wat denk je?)

- 1 liter ciderazijn (uiteraard, in Asturias, met al die Keltische invloeden, maar je mag ook rode wijnazijn gebruiken, leuk voor de kleur, of witte wijnazijn, ook goed. Eventueel doe je het goedkoopste azijngoedje dat je kan vinden, maar dan op schoonmaakazijn na hoor, je kan het echt TE krenterig maken. En uiteraard. Met de juiste magische woorden krijg je nog steeds een ge - ni - a - le chutney!)
- 1 kg suiker (de wat geraffineerdere soorten, zoals basterdsuiker of rietsuiker zijn natuurlijk beter, maar ja, omdat wij toch al tegen de chutney praten, hebben WIJ dat niet nodig, dure suiker)

- 1 grote gietijzeren pan met dikke bodem
- iets van 5, 6, 7, 8 goed gesteriliseerde ex-jampotten, hoewel Pandapindakaaspotten met plastic deksel van de Aldi in dit geval, in tegenstelling tot bij pruimenJAM (nee, zoek dat zelf maar uit), ook prima werken

PRUIMENCHUTNEY, bereiding

Halveer de pruimen. Verwijder de pitten.

Meng de eerste 6 ingrediënten, dus de pruimen, de uien, de knoflook, de gember, de mosterd en het zout in een grote pan met dikke bodem door elkaar. Je kan er ook nog citroen/limoen en extra gembersiroop bij doen. Wat je maar wilt.

Laat de chutney in wording op een vuurtje 30, 40 minuten sudderen. Dan horen alle ingrediënten zo zacht te zijn dat je ze met een houten lepel makkelijk kan fijnduwen. Niet dat je nu alles moet gaan prakken. Jakkes. Eén pruimpje is voldoende. 't Is een controlemiddel.

Wel essentieel. De laatste 2 ingrediënten, azijn en suiker, erbij. Na die 30, 40 minuten. Rustig roerend. Niet alles in één kwak erbij gooien alsjeblieft. Vervolgens roeren, roeren, roeren, roeren. Glaasje cider erbij. Voor jezelf hoor, niet voor de chutney, maar niet teveel, want je moet. Roeren roeren roeren roeren. Zie je wel dat je toch een pan met dikke bodem had moeten kiezen?! Enfin.

Het duurt nu rustig nog een uur, maar reken ook zeker op anderhalf uur tot de chutney genoeg is ingedikt. Neem nog een cider. Voor jezelf. Niet voor de chutney. Er is genoeg. Maar blijf er wel bij. Niets is zo erg als een pan stampvol overheerlijke ingrediënten te laten aanbranden omdat je wat te diep in het glaasje (cider) hebt gekeken.

Na veel, maar als je het goed doet niet onaangenaam roeren, de geur trekt immers ook nu al je favoriete buren aan ... :

Taadaa, de chutney is klaar.

Hoe weet je dat?

Een goede chutney is pas klaar als je met een houten lepel een geul in de saus kan trekken die minstens een paar seconden blijft staan, terwijl de ontstane geul zich ondertussen langzaam met vocht vult (eigenlijk moet je met wat fantasie het hele alfabet kunnen schrijven, maar daar zal ik je niet mee vermoeien, een gewone huis-, tuin-, en keukengeul is voldoende).

Doe de chutney zonder knoeien op de randjes over in schone potten, die het liefst in heet water of beter nog van tevoren in de snelkookpan zijn gesteriliseerd. Gooi de potten na afsluiting op de kop. Dan steriliseer je met de brandschone chutney het deksel en die gemene randjes die je eigenlijk nooit echt schoon krijgt, toch nog wat extra.

Niet dat je echt schoon hoeft te werken bij chutney, want chutney is van zichzelf ontzettend zuur, hoewel je dat er, en dat is één van de charmes ervan, er niet aan afproeft. Het hele idee achter chutney is dat je het ook bijvoorbeeld in een zinderend heet Indisch klimaat een hele tijd kan bewaren.

Hoor eens. Je mag de potten weer rechtop zetten. Nu. Later. Wat je wilt.

Bewaar de potten minstens(!) 3, 4 weken op een koele, donkere plek (en laat ze daar eigenlijk ook maar lekker staan). In die tijd kunnen de ingrediënten goed rijpen en intrekken. Daarna kan je de chutney beginnen te gebruiken. Eten.

Ze. Zeggen dat je geopende potten het beste in de koelkast kan zetten. Wij. Bewaren ze regelmatig in de kokende hitte. In de Postkoets wordt het in deze tijd van het jaar makkelijk tussen de 40 en 50 graden Celsius. Het koelkastje reserveren we voor de echt belangrijke etenswaren. Tot nu toe hebben wij bij zo'n oververhitte pot helemaal niets van bederf gemerkt.

Goed. Dat is onze ervaring. En wij praten natuurlijk tegen de chutney. Dat zal vast helpen.

Wij eten nu soms pruimenchutney, omdat die onbedoeld achter nieuwere potten verzeild is geraakt, van minstens 3 jaar oud. Genialer dan ooit. Mocht je dat niet aandurven. Twee jaar kan je een pruimenchutney toch zeker bewaren.

PRUIMENCHUTNEY, waarbij in vredesnaam?!

Och joh, bij zoveel: bij een klont tot dan toe fantasieloze rijst. Op een toastje jonge Goudse. Cold turkey op je boterham. Als barbecuesaus. Dipsaus. Doe eens gek. Wat je maar wilt. Pruimenchutney is lekker. Echt waar.

Met dank aan http://www.sjeef.eu/Nederlands/Recepten/Bijgerechten/pruimenchutney.html, hoewel wij er in de loop der tijd onze geheel eigen influisteringen aan hebben gegeven

Ik heb het maar niet over de perzikchutney. Of de walnoot-perenchutney. De mangochutney. De tomatenchutney. De Bengaalse chutney.

Ach ja. Met de pruimenchutney zullen we de oorlog wel niet zullen winnen, dus we gaan voor de camping. Tussen alle pruimenbedrijven door zijn we erg druk bezig de eerste betalende gasten binnen te krijgen. Camping Fontebona is nog zeker niet up, maar we willen er deze zomer al wel wat running in krijgen.

Dus als jelui er wat van dichtbij kennen die het heerlijk vinden tegen weinig geld veel rust te krijgen doch weinig comfort (maar wel weer met een warme douche!), dan staat Camping Fontebona daar voor open. Met hele kuddes prima pruimenchutney. Jawel.

zie reacties (2)

auberginerolletjes met walnotenvulling

geplaatst door astrid op 30-09-2007

Op ons afscheidsfeest waren de door Michèle en Abel gemaakte tapas een groot succes. De auberginerolletjes, zie kaftfoto, waren zo erg dat sommigen bijna hun vingers erbij opaten. Daarom, óp verzoek, en mét toestemming van Michèle, het recept:

Aubergines 2 stuks
Olijfolie om in te bakken
Gemalen walnoten 200 gram
Knoflook 1 uitgeperst teentje
Kwark 2 à 3 eetlepels
Citroensap van 1 citroen
Zout

Snijd de aubergines in de lengte in plakken van ca. één centimeter dik. Bestrooi ze aan beide kanten met ruim zout en laat ze ongeveer 1 uur in een vergiet "zweten". Met dit "zweten" onttrek je vocht aan de aubergine. Hiermee verdwijnt ook de bittere smaak die ze kunnen hebben. De aubergines gaan er nattig uitzien.

Spoel ze af onder de kraan en dep ze droog met keukenpapier of een schone droge doek.
Maak intussen de vulling door de walnoten, de knoflook en de kwark te mengen tot een stevige massa. Voeg eventueel nog wat zout naar smaak toe. Het combineren van noten en zuivelproducten is overigens iets wat in de Turkse keuken veel voorkomt.

Verhit in een koekenpan de olijfolie tot deze goed heet is. Wees niet zuinig, maar doe een flinke laag olie in de pan. Bak of frituur de plakken aan beide kanten goudbruin. Dit neemt voor beide kanten ongeveer 3 minuten in beslag. Leg na het bakken de plakken op keukenpapier om het overtollige vet te absorberen.

Schep een halve eetlepel vulling op elke plak. Rol de plak op en prik deze met een cocktailprikkertje vast. Sprenkel het citroensap er overheen en serveer de auberginerolletjes lauw tot warm.

Bron: Tapas en zo. Uit de keuken van Café De Oude Mol, Michèle Auriel, Uitgeverij BZZTôH, 2001, ISBN 90-5501-881-3, p. 64-65.

zie reacties (0)

appelmoes

geplaatst door astrid op 29-08-2007

We hebben onze appelbomen (en perzikbomen, vijgenbomen, pruimenbomen, perenbomen, kersenbomen, etc.) nog niet geteld. Inmiddels komen er van de appelbomen wel ontelbaar veel appels afploffen. De meeste onrijp. Omdat we zuinig als de Asturianen zijn, hebben we er gisterenavond - tijdens de barbecue met Maarten, Marijke en Laura - een hoop opgeraapt.

De eerste kilo hebben we inmiddels in appelmoes omgezet. Verbazend lekker. Zeker gezien het feit dat ze zo onrijp zijn.

De appelmoes. Daarnaast de grootste appels (vermoedelijk consumptieappels) en de gemiddelde maat appels (vermoedelijk ciderappels).

Je mag zoveel appels komen halen als je wilt. Goede appelrecepten zijn welkom!

zie reacties (3)