als vanouds

geplaatst door astrid op 11-06-2011, 16:19

Cuca is even terug. Raar hoor. Weer dat hysterische gekef. Aanslaand op ieder ritselend hagedisje. Blaffend naar elk onverwacht geluid. Als vanouds. Net als wij 's nachts, als we naar Cuca schreeuwen dat ze stil moet zijn. Cú-cá! Vergeefs. Als vanouds.

Cuca strategisch voor de deur. Foto: Astrid

Yvon, die een paar jaar geleden Cuca meenam, logeert in Sarabia om afwisselend op Camping Fontebona en in La Pontiga, het dierenasiel bij Oviedo te helpen. Met haar mee kwamen Carin, Cuca/Frummel, Luca en Snoet. In z'n één zo hard mogelijk de berg op. Net als wij jaren geleden gestrand halverwege. Help! Wat niet ging, want wij waren nog onderweg vanuit Casa Inimini, waar we net de avond ervoor voor het eerst héérlijk hebben gedoucht. Warm water. Weelderig groen waar je ook maar kijkt tijdens het douchen. Kwetterende vogeltjes. Ruisende beek. Wat wil je nog meer?

De douchehut is af. Foto: Thomas

Enfin. Ik zat in de auto. Yvon op de mobiel. Help! Dus. We staan dwars op de helling. Wat nu? Rustig ademhalen. Vriendelijkste glimlach. Hulpeloze blik. Alle Asturianen zijn aardig. Helpen direct. Zeker als ze er niet meer door kunnen. Na een kwartiertje kregen we al een SMS'je. Zaten in de patio voor ons huis tevreden broodjes weg te happen. Auto naast de deur. Omhooggecrosst door een aardige Asturiaan.

Luca matig geïnteresseerd. Foto: Astrid

Juan had het nog zo gezegd. De man! De man! Waar is de man? Je kan als twee vrouwen toch niet zomaar helemaal zelfstandig uit Nederland komen rijden?! In één lange nacht ook nog? ¡Hombre!

Snoet ronduit verveeld. Foto: Astrid

Toen wij na een paar uur ook in Sarabia aankwamen, was Cuca nog steeds alle oude bekende plekjes aan het controleren. De etensbak van Juan. De net buiten bereik blijvende kattenschuilplekken. De net niet te hoge waterbak. De broodmand van Andrés. Cuca herkende ons direct. Veel kwispelen. Herkenning van dochter Sita. Nog veel meer kwispelen.

Sita vindt de hondendrukte maar zo zo. Foto: Astrid

Ook Juan en Andrés kregen veel kwispel. Andrés die we toch nooit op een overdaad aan dierenliefde hebben kunnen betrappen, kreeg blosjes van ontroering op z'n wangen. Wie had dat gedacht? Cuca terug. Nu tweetalig.

reageer