Beneden in de vallei zijn ze nog steeds bezig met het verbreden van de rivier de Turón. Het duurt ook nog zeker een jaar voordat ze klaar zijn. Op de foto zie je de aanleg van de noodbrug in Peñule. Als het goed is wordt vandaag de oude brug weggehaald. De nieuwe bredere brug wordt volgens de buurman op dezelfde dag geplaatst. Daarom leggen ze zeker ook die noodbrug aan:

We zijn zojuist even wezen kijken. De oude brug ligt er nog. Waarom verbaast dat ons niet?:

Ondertussen ligt er mooi sneeuw op de Sierra del Aramo (1.700m+), waar we vanuit een raam nog net zicht op hebben als de bewolking niet te laag hangt:

Toen we bij Andrés, de zoon (±50 jr) van buurman Alfonso (81) gingen kijken hoe de cider ervoorstond, kwam het gesprek op het weer en dat er sneeuw in de lucht zat. We zeiden terloops dat we dan binnenkort de ski's maar tevoorschijn moesten halen om 30 of 40 kilometer verderop in één van de skigebieden te gaan skiën. We vielen even stil toen Andrés vertelde dat hij "altijd" naar Valgrande-Pajares, het gebied op 30 kilometer afstand ging, omdat dat dichterbij was. En wij maar denken dat zo'n boer nog nooit van z'n leven op ski's heeft gestaan. Duh! Naderhand realiseerden wij ons dat je in Nederland de boeren met een lampje moet zoeken die nog nooit op schaatsen hebben gestaan. Zo zal je hier nauwelijks boeren vinden die nog nooit hebben geskiet.
Met de cider gaat het trouwens prima. Iedereen in Peñule is er zoet mee. En dinsdagavond uit Nederland thuiskomend roken we de gistende appels ook in Sarabia al van een afstand. Af en toe slaat Andrés het schuim af dat uit de vaten omhoog komt, maar dat is het dan ook wel. Het meeste werk is al gedaan en veel was dat toch eigenlijk niet, hoewel Andrés ons geweldig heeft geholpen door het appelsap over te gieten terwijl wij naar Nederland vlogen.

In ons bad eerst de ergste beesten en drab wegspoelen

De appels hakselen

De prut eerst een nacht in de pers laten staan
In maart of april kan de kurk er op, dus op 3 mei hebben we als het goed is een 30 litervat eigen cider te verdelen. Gelukkig nodigen we ook Asturianen uit. Anders zou dat spul die dag nog niet opkomen ook. Thomas raakt tenminste maar niet uitgepraat over al die mensen die tijdens ons afscheidsfeest NIET van de cider dronken.

Dan balken erop om de boel mee aan te drukken

Het van Andrés geleende 30 litervat

Ieder half uurtje de pers een aantal slagen draaien. In de gele emmer zit erg lekker appelsap. Zo ga je door tot je 30 liter bij elkaar geperst hebt. Dat is wat je overhoudt na het verwerken van 4 grote maar niet nokvolle zakken met appels.
Als muizen ecologische anomalieën (courgettes, teveel, te groot) stuk voor stuk gaan aanknagen en weer uitspugen, "ptoeh nee niet lekker, die dan? hap nee, ook niet lekker, die dan? ptoeh blèh nee, nog een andere dan ..." wordt het tijd voor Grove Maatregelen. We hebben dan ook een charmeoffensief ingezet om een kudde zwerfkatten ons huis in te lokken. Wij houden niet van muizen en muizen houden niet van katten, dus dan zou je toch ergens een cirkel rond moeten kunnen krijgen, nietwaar? Nu het kouder wordt beginnen de katten de profijtelijkheid van menselijke aanwezigheid meer in te zien. Sinds kort worden we dus 's ochtends wakker van het klagelijke mauwen van de katten. Daarom zijn we begonnen met het neerzetten van een beetje kattenvoer. Je moet ze natuurlijk niet teveel verwennen. En jawel. Plan K lijkt te werken:

Moeder bovenop het muurtje en één van de drie kleintjes in de patio
Vandaag waren ze zelfs in het rechter huisje, waarvan ik de deur had opengezet omdat het er zo vreselijk naar rook stinkt. Thomas had gisteren het fornuis geprobeerd. Vergeefs, want de rook kwam uit alle hoeken en gaten. Zucht. Weer een Project erbij.

Die róók!