huwelijksceremonie

geplaatst door thomas en astrid op 20-06-2008, 12:21

Huwelijksceremonie Thomas en Astrid - 3 mei 2008

1 - Omhoog lopen

Wachtende dames. Foto: Andrea

o Alle mannen lopen vanaf Sarabia naar Santin en wachten daar. Thomas gaat met Fre, Astrid's vader, voorop. Aly, Astrid's moeder, gaat mee in de draagstoel.
o De vrouwen verzamelen zich ook in Sarabia en als ze compleet zijn gaan ze naar boven, met de doedelzak- en de trommelspeler voorop.
o Op Santín loopt Astrid naar Thomas. Huyb komt voor hen staan.

Gaiteros voorop. Foto: Driek

2 - Welkomstwoord

Huyb: Ik heet u allen welkom. Dank voor het ondernemen van de reis. We zijn hier om Astrid en Thomas te trouwen.

We zullen zo dadelijk beginnen met een vraag aan alle aanwezigen, en met een korte herdenking van diegenen die hier niet aanwezig kunnen zijn. Er worden tweetal teksten voorgedragen, voordat de bevestiging van het huwelijk begint. Tot slot zullen we een heildronk drinken, en hebben Thomas en Astrid een verzoek aan u allen.

Huyb spreekt. Foto: Freek

Huyb: Deze trouwceremonie is maar een ritueel. Om het echt wat te laten betekenen moet er ook van binnen iets zijn en gebeuren. Iedereen die die heilige band aangaat kan dat alleen maar doen uit trouw en liefde. Grote liefde voor die ander. Een huwelijk blijft alleen in stand als beiden in staat zijn zichzelf op te offeren aan de band, en weten de ander steeds weer te vergeven.

[Edward vertaalt delen van wat Huyb zegt in het Spaans]

 
Edward vertaalt. Foto: Driek

Huyb: Omdat jullie allemaal bijzonder zijn voor Astrid en Thomas en hun bijzonder na staan, betekent het veel voor ze dat jullie hier willen zijn om getuige te zijn van die eed van trouw die ze aan elkaar gaan geven. En de beloftes die ze elkaar gaan doen. Ik zal jullie straks dan ook vragen ze te helpen om die beloftes te houden. Maar eerst moet ik jullie vragen of je hun huwelijk accepteert en ondersteunt en of je de nieuwe partij opneemt in je vriendenkring en in je familie? Zeg dan: “Ja dat zal ik”.

Allen: Ja, dat zal ik.

 
Ja, dat zal ik. Foto: Freek

Huyb: Dank u.

Huyb: Er zijn mensen die er vandaag niet bij kunnen zijn. Er zijn er die de reis niet hebben ondernomen, maar die wel hebben laten weten er vandaag in gedachten te zullen zijn. Anderen kunnen helaas niet aanwezig zijn, omdat ze zijn overleden. Zoals onze vriend Sjoerd, die heel kort geleden een eind aan zijn leven heeft gemaakt. Jopy en Ferdinand, de ouders van Thomas, worden juist op een moment als dit node gemist. Als symbolische vertegenwoordiging van hen zal Thomas een olielamp aansteken.

[Astrid en Thomas lopen naar de lamp. Thomas steekt de lamp aan]

 
Kaars voor hen die er niet bij zijn. Foto: Freek

3 – Schriftlezing

Huyb: Astrid en Thomas hebben Jacomien en Edward gevraagd om de volgende passage voor te dragen. De tekst komt uit de eerste brief van Paulus aan de Korintiërs, hoofdstuk 13.

Jacomien:
De Liefde - 1 Korintiërs 13
1 Al sprak ik de talen van alle mensen en die van de engelen – had ik de liefde niet, ik zou niet meer zijn dan een dreunende gong of een schelle cimbaal.
2 Al had ik de gave om te profeteren en doorgrondde ik alle geheimen, al bezat ik alle kennis en had ik het geloof dat bergen kan verplaatsen – had ik de liefde niet, ik zou niets zijn.
3 Al verkocht ik mijn bezittingen omdat ik voedsel aan de armen wilde geven, al gaf ik mijn lichaam prijs en kon ik daar trots op zijn – had ik de liefde niet, het zou mij niet baten.
4 De liefde is geduldig en vol goedheid. De liefde kent geen afgunst, geen ijdel vertoon en geen zelfgenoegzaamheid.
5 Ze is niet grof en niet zelfzuchtig, ze laat zich niet boos maken en rekent het kwaad niet aan, 6 ze verheugt zich niet over het onrecht maar vindt vreugde in de waarheid.
7 Alles verdraagt ze, alles gelooft ze, alles hoopt ze, in alles volhardt ze.
8 De liefde zal nooit vergaan. Profetieën zullen verdwijnen, klanktaal zal verstommen, kennis verloren gaan –
9 want ons kennen schiet tekort en ons profeteren is beperkt.
10 Wanneer het volmaakte komt zal wat beperkt is verdwijnen.
11 Toen ik nog een kind was sprak ik als een kind, dacht ik als een kind, redeneerde ik als een kind. Nu ik volwassen ben heb ik al het kinderlijke achter me gelaten.
12 Nu kijken we nog in een wazige spiegel, maar straks staan we oog in oog. Nu is mijn kennen nog beperkt, maar straks zal ik volledig kennen, zoals ik zelf gekend  ben.
13 Ons resten geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de grootste daarvan is de liefde.

Jacomien leest. Foto: Driek

Edward:
El Amor - 1 Corintios 13:
1 Si hablo en lenguas humanas y angelicales, pero no tengo amor, no soy más que un metal que resuena o un platillo que hace ruido.
2 Si tengo el don de profecía y entiendo todos los misterios y poseo todo conocimiento, y si tengo una fe que logra trasladar montañas, pero me falta el amor, no soy nada.
3 Si reparto entre los pobres todo lo que poseo, y si entrego mi cuerpo para que lo consuman las llamas,pero no tengo amor, nada gano con eso.
4 El amor es paciente, es bondadoso. El amor no es envidioso ni jactancioso ni orgulloso.
5 No se comporta con rudeza, no es egoísta, no se enoja fácilmente, no guarda rencor.
6 El amor no se deleita en la maldad sino que se regocija con la verdad.
7 Todo lo disculpa, todo lo cree, todo lo espera, todo lo soporta.
8 El amor jamás se extingue, mientras que el don de profecía cesará, el de lenguas será silenciado y el de conocimiento desaparecerá.
9 Porque conocemos y profetizamos de manera imperfecta;
10 pero cuando llegue lo perfecto, lo imperfecto desaparecerá.
11 Cuando yo era niño, hablaba como niño, pensaba como niño, razonaba como niño; cuando llegué a ser adulto, dejé atrás las cosas de niño.
12 Ahora vemos de manera indirecta y velada, como en un espejo; pero entonces veremos cara a cara. Ahora conozco de manera imperfecta, pero entonces conoceré tal y como soy conocido.
13 Ahora, pues, permanecen estas tres virtudes: la fe, la esperanza y el amor. Pero la más excelente de ellas es el amor.

Edward leest. Foto: Driek

4 - Rite of passage

Huyb: In de aanloop naar dit huwelijk hebben we een aantal keren met elkaar gepraat over wat een huwelijk nu eigenlijk is, wat het nu precies betekent. Bij deze voorbereiding hebben we ons ook verdiept in diverse huwelijksrituelen. Veel, misschien wel alle, rituelen hebben als kenmerk dat met het huwelijk ook een abrupte overgang van de ene staat naar de andere plaatsvindt, ook in het dagelijks leven. Tot niet zo lang geleden zal dat waarschijnlijk ook werkelijk zo zijn geweest: “Zo woon je nog met je ouders, zo woon je met een man of vrouw die je misschien nog helemaal niet zo goed kent.

Dit is meestal niet meer het geval: in het geval van Astrid en Thomas zeker niet. Met het huwelijk vindt er, voor wat betreft het leven van alledag, nauwelijks een verandering plaats. Toch is het huwelijk bepaald niet alleen een bevestiging van “wat al was”.

Vergelijk het met een zeereis. Bij het passeren van de evenaar wordt er vaak een klein feestje georganiseerd, inclusief een offer aan de zeegoden. De dag ervoor zal er waarschijnlijk niet heel anders uitzien dan de dag erna. Toch is er wel iets veranderd: er is een magische grens overgegaan. De dagen ervoor lijken misschien hetzelfde als de dagen erna, maar ze zijn dat niet, en dat is voor iedereen duidelijk.
 
Zou het kunnen zijn dat de relatie tot het ja-woord Spielerei is, terwijl het daarna ernst is? Toch ook wel wat mager, volgens mij.

Volgens de dichter Rainer Maria Rilke is een goed huwelijk een huwelijk 'waarin ieder de ander tot wachter van zijn eenzaamheid benoemt'. Hij beschouwt deze vorm van liefde de moeilijkste taak, de ultieme taak en belangrijkste proef; de taak waarop al het andere werk slechts voorbereiding is.

In de voorbereiding hebben we afgesproken dat Astrid en Thomas elkaar een brief schrijven, waarin aan elkaar uitleggen wat dit huwelijk voor henzelf betekent. We spraken af dat ik deze brieven zou gebruiken bij het voorbereiden van deze ceremonie en dit verhaal. Mij bleek dat elke verandering afbreuk deed aan de oorsproonkelijke brieven. Met hun goedvinden lees ik ze daarom in het geheel voor:

Huyb leest voor. Foto: Freek

Brief van Astrid aan Thomas

Lieve Thomas,

Jij bent het beste dat mee ooit is overkomen.

Letterlijk overkomen, omdat je ongevraagd en niet gezocht op mijn pad kwam.
Ik heb me lang tegen je verzet, maar gelukkig was jij zo wijs, stug door te zetten.

Onze relatie is zo gemakkelijk,
zo weerstandloos,
zo vanzelfsprekend.

Meestal vergeet ik erbij stil te staan hoe kostbaar zo'n relatie eigenlijk is.
Daarom wil ik je op deze bijzondere dag, ten overstaan van al onze dierbaren vanuit
het diepst van mijn hart bedanken.

Dank je wel, Thomas, bijzondere man, dat je mijn partner in alles wil zijn.
Dank je wel, Thomas, dat je al 11 jaar mijn dierbaarste vriend wil zijn.
Dank je wel, Thomas, voor de grote eer dat je mijn man wil worden.
Dank je wel, Thomas, nu alvast, voor al de jaren die we samen nog gaan meemaken.

Een innige omhelzing van,
je maatje,
je meisje
je vrouw.

Serieus. Foto: Freek

Brief van Thomas aan Astrid

Lieve Astrid,

Het voelt raar je te schrijven, omdat het lijkt alsof je ver weg bent, terwijl je juist altijd zo dicht mij me bent, geestelijk en lichamelijk, in dit huis, en in onze gedachten.

Wat moet ik schrijven dat recht doet aan wat ik voor je voel, en wat jij voor me betekent?

Laat ik beginnen met het moment waarop ik wist dat ik door wou met jou. Het staat in mijn geheugen gegrift.

Het was onze eerste ruzie. In de Raamstraat ben je ergens heel erg boos over, op mij. Je staat met je handen over elkaar heel kwaad naar me te kijken. Op dat moment speelde door mijn hoofd: “Ik kan ook weggaan; ik kan gewoon weggaan en opnieuw beginnen”. Maar veel sterker was de stem: “Ik wil niet weggaan. Ik wil verder met die vrouw, die nu zo boos op me is”.

Waarover het ging weet ik niet meer, maar wel wist ik vanaf dat moment zeker dat ik er alles aan moest doen om de toen nog prille relatie te behouden.

En waarom ik van je hou? Omdat je hetzelfde bent, omdat je anders bent, omdat we elkaar aanvullen, omdat ik in je kan kijken en omdat ik niks van je snap. Omdat je mooi bent, opwindend bent, omdat je smaak hebt, stijl, omdat we dezelfde dingen leuk vinden.

We zijn verwant, jij en ik, en we hebben elkaar eindelijk weer teruggevonden. 

Of tenminste bedachtzaam. Foto: Freek

5 – Huwelijksvoltrekking

Huyb: Astrid en Thomas. Het huwelijk is een serieuze zaak. De beloften die je vandaag gaat afleggen zijn ernst en moet je goed overwegen. Ben je klaar om te beginnen  met de ceremonie?

Astrid en Thomas: Ja, dat zijn we.

Huyb: Dan kunnen we beginnen.

Huyb: Omdat Astrid en Thomas nu in een van oorsprong Keltisch gebied wonen, willen ze een Keltisch element bij de ceremonie betrekken. Met deze keuze benadrukken ze dat ze deel willen uitmaken van Asturias en zijn oude tradities willen respecteren. In de Keltische traditie waar ik het nu over heb, wordt een echtpaar letterlijk in de echt verbonden door hun handen aan elkaar te binden. Hun handen worden met een koord of met iets vergelijkbaars aan elkaar gebonden. Het handenbinden symboliseert dat zij met elkaar verbonden zijn. Niet alleen voor de rest van hun leven, maar ook voor de eeuwigheid.

Huyb: Astrid en Thomas, geef elkaar de rechterarm.
 
[Astrid en Thomas geven elkaar de rechterarm. Josée, Thomas' zus, windt een witte sjaal om hun samengevoegde handen]

Handen samengebonden. Foto: Michèle

Huyb: Jullie zijn nu gereed om in de echt verbonden te worden. Kijk elkaar aan en zeg mij dan de volgende woorden na:

Huyb: Ik geef jou mijn hand
Astrid: Ik geef jou mijn hand

Huyb: En ik geef jou de mijne
Thomas: En ik geef jou de mijne

Huyb: Mijn liefde voor jou is een verbond van volledig vertrouwen
Astrid: Mijn liefde voor jou is een verbond van volledig vertrouwen

Huyb: Mijn vertrouwen in jou is een verbond van volmaakte liefde
Thomas: Mijn vertrouwen in jou is een verbond van volmaakte liefde

Huyb: Astrid [Astrid kijkt naar Huyb]: Wil jij de vrouw worden van Thomas?
Astrid [kijkt naar Thomas]: Ja. Sí.

Huyb: En Thomas [Thomas kijkt naar Huyb], wil jij de man worden van Astrid?
Thomas [Thomas kijkt naar Astrid]: Ja. Sí.

[Josée geeft ringen aan Astrid en Thomas]

Josée geeft de ringen. Foto: Freek

Huyb: Deze ringen zijn het symbool van de eeuwige band tussen jullie beiden. Kijk elkaar opnieuw in de ogen en zeg mij de volgende woorden na:

Huyb: Met deze ring beloof ik je mijn onvoorwaardelijke steun
Astrid: Met deze ring beloof ik je mijn onvoorwaardelijke steun

Huyb: Met deze ring beloof ik je mijn onvoorwaardelijke steun
Thomas: Met deze ring beloof ik je mijn onvoorwaardelijke steun

Huyb: Met deze ring beloof ik je mijn onvoorwaardelijke vriendschap
Astrid: Met deze ring beloof ik je mijn onvoorwaardelijke vriendschap

Huyb: Met deze ring beloof ik je mijn onvoorwaardelijke vriendschap
Thomas: Met deze ring beloof ik je mijn onvoorwaardelijke vriendschap

Huyb: Met deze ring beloof ik je mijn onvoorwaardelijke liefde
Astrid: Met deze ring beloof ik je mijn onvoorwaardelijke liefde

Huyb: Met deze ring beloof ik je mijn onvoorwaardelijke liefde
Thomas: Met deze ring beloof ik je mijn onvoorwaardelijke liefde

[Thomas schuift Astrid de ring om]

Astrid en Thomas houden ringen vast. Foto: Freek

[Astrid schuift Thomas de ring om]

Thomas schuift ring om bij Astrid. Foto: Freek

[Josée verwijdert de sjaal]

Huyb:
Moge jullie huwelijk jullie veel zegen brengen
Mogen jullie gezegend zijn met schoonheid en intelligentie
Mogen jullie gezegend zijn met liefde en passie
Mogen jullie gezegend zijn met inzicht en wijsheid
Mogen jullie gezegend zijn met eerlijkheid en rechtvaardigheid
Mogen jullie gezegend zijn met empathie en begrip

Huyb: Thomas en Astrid hebben ook nog een verzoek aan jullie. Ze willen jullie vragen of ze ook in de toekomst van jullie vriendschap en liefde mogen blijven genieten. Ze willen ook graag de vrienden blijven die ze tot nu toe zijn geweest. Ook zouden ze jullie willen vragen of ze in moeilijke tijden een beroep op jullie mogen doen, zoals jullie ook een beroep op ons kunnen doen.

Huyb: Wat is jullie antwoord?

Allen: Ja

Huyb: Na deze beloften te hebben gehoord, verklaar ik jullie tot man en vrouw. Astrid en Thomas, jullie mogen elkaar nu kussen.

[Astrid en Thomas kussen]

Huyb: Ik wil iedereen uitnodigen elkaar ook te kussen. U mag uw partner kussen, of wie u maar wilt.

[Men zoent er lustig op los]

[De mede wordt uitgeserveerd]
6 - Mede

Huyb: Ik heb hier twee glazen voor Astrid en Thomas die gevuld zijn met mede. Mede is een element uit bijvoorbeeld de Hindoe cultuur, maar ook uit de Saksische cultuur. Astrid en Thomas komen allebei uit het Saksische deel van Nederland. Door deze mede als symbool te gebruiken, willen zij recht doen aan hun oorsprong. Mede is zoet, en symboliseert de zoetheid van het huwelijk. In het Engels heet het daarom de honeymoon. En in het Spaans heet het daarom luna de miel, maan(d) van honing. Ook in Spanje werd er kennelijk in het verleden mede gedronken om het huwelijk te bekrachtigen.

[Huyb overhandigt de glazen aan Astrid en Thomas en pakt ook een glas mede]

Huyb: Ik heb de eer jullie als eerste een heilsdronk te brengen. Astrid en Thomas, ik wens jullie veel geluk en wijsheid in jullie huwelijk.

[Thomas, Astrid en Huyb nemen een teug]

Huyb: Ik nodig iedereen uit een heilsdronk op Astrid en Thomas uit te brengen.

Allen: Proost!

Heilsdronk met mede. Foto: Gea

7 - Wensboom

Huyb: Astrid en Thomas willen je iets persoonlijks vragen. Daar op die tafel liggen touwen in allerlei kleuren. Je hebt er ongetwijfeld al allerlei gedachten bij gehad over wat dat nou toch kon betekenen. Astrid en Thomas vragen je zoveel touwen te pakken als je wilt. Zij vragen je deze touwen samen te binden en aan deze appelboom [Huyb wijst] vast te maken. De kleuren en de vormen die je kiest staan symbool voor jouw persoonlijke wens aan Astrid en Thomas. Kleuren en vormen betekenen voor het paar minstens net zoveel als woorden. Je geeft hun op deze manier een dierbare “blijvende” herinnering aan onze trouwdag. Naast de touwen liggen papieren waarop nog eens staat uitgelegd wat zij willen. Je hebt de tijd om de touwen op te hangen totdat we om zes uur gaan eten.

Touwen knopen in de wensboom. Foto: Gea

Huyb: U mag het echtpaar nu feliciteren.

[vanaf nu doedelzak en trommel gedurende 30 minuten]

8 - Felicitaties

9 - Taart en ciderchampagne

Taart aansnijden. Foto en taart: Michèle (en Abel)

reageer