Gisteren gingen we naar de stad. We hadden ontdekt dat de tramway vlakbij het hotel stopt en dat dat een rechtstreekse verbinding is naar het centrum. De halte ligt aan de andere kant van de rondweg, de Rocade. De weg die men aan het asfalteren was en waardoor wij in de lange hete file terechtkwamen. Hij is nu weer af, zo te zien.

De tramway oogt gloedjenieuw en brengt ons na enig wachten snel en comfortabel naar de Port de Bourgogne. Dat leek ons ongeveer het centrum van de stad.

Direct achter de Port de Bourgogne begint de Medina, althans, zo noem ik het maar, de Arabische wijk van Bordeaux met veel winkels met ook jurken. Deze heeft Astrid uiteindelijk laten hangen.

Het weer in Bordeaux is Atlantisch, net als in Sarabia (hoewel het daar minder warm is): Het ene moment bloedheet en het andere moment zwaar bewolkt en regen. Er valt eigenlijk niet zoveel te vertellen over Bordeuax. Het is een typische Franse provinciehoofdstad met veel huizen van gele zandsteen en grote fronts.

Het enige dat bijzonder is aan Bordeaux is de tramway. Want in het oude centrum heeft de tramway geen bovenleiding maar een benedenleiding. Heel eigenaardig. En als je op de geleiding gaat staan die midden tussen de rails loopt, word je niet ge-electrocuteerd. Dus daaraan hebben ze wel gedacht. Maar hoe het werkt...?

Vandaag heeft de aardige meneer van het hotel, die ons naar de garage minstens 5 km verderop bracht waar onze Rozinante onder behandeling was, uitgelegd hoe de tramway werkt. Het blijkt dat de tram pas sinds vorig jaar in bedrijf is en dat het de enige in de hele wereld is die geen bovenleiding heeft.
Er waren meerdere redenen om die bovenleiding niet te willen: het uitzicht op de monumenten en eisen van de brandweer die in smalle straten ruimte willen om hun ladders tegen de gevel te zetten. Maar omdat de techniek uiterst experimenteel is, heeft het de gemeente veel meer gekost dan begroot. Het systeem werkt als volgt: de middenrail is verdeeld in stukken van ongeveer tien meter lang, afgescheiden door een stuk kunstof waarin sensoren zijn verwerkt. Als de tram één geleidestuk helemaal afdekt, hetgeen opgemerkt wordt door de sensoren in de tussenstukken, pas dan wordt dat stuk van de rail onder stroom gezet. In principe kan er dan niets mis gaan!
Maar nog lang niet alle problemen zijn opgelost. De gemeente heeft bedongen bij het bedrijf dat het systeem ontwikkelde dat zij een commissie krijgt als het verkocht wordt aan andere steden.

Gelukkig hebben ze ook terrasjes in Bordeaux. Eerst zaten we bij Café des Arts, maar daar was het bier duur en hadden we niet zoveel keus. Daarna zijn we opgeschoven naar het teras van de Irish Pub (The Blarney Stone) 50 meter verderop. Daar hadden ze Beamish Ale en Newcastle Brown op fust en stikstof.