We krijgen van alle kanten klachten. Of we nog wel op deze aardkloot zijn? Verdronken in de Fontebona?
Het composttoilet bij de Postkoets op Fontebona. Foto: Thomas
Hum. Verzopen in het werk. Dat vat ons huidige bestaan het beste samen.
Vergunningen aanvragen bij de gemeente. Waterleiding leggen vanaf de bron naar Casa Inimini. Bezoek (geweldig!) rondtoeren van hot naar haar en weer terug naar het vliegveld. Want, hop!, het volgende bezoek weer gehaald. Perzikoogst verwerken tot jam en chutney. Eigendomsactes via notarissen achterhalen. Rechten op de bron claimen. Wat na de rupsenplaag rest van de tuin van een eindeloze stroom water voorzien. September is warm en droog.
De bakstenen geleverd per duur gehuurde tractor. En daarna eindeloos steentjes stapelen. Foto: Astrid
De septische tank op Fontebona proberen af te maken. De oude eigenaar van Fontebona opsporen voor een afspraak. De bouwmarkten afstruinen op zoek naar geschikt materiaal voor een rampomp. Informatie in boeken en op internet zoeken. Zonnepanelen. Windwokkels. Waterdruk. Zwaartekracht.
Och ja. Het belangrijkste, maar het komt er zo slecht van. Plannen maken en indienen bij de gemeente.
Mathias op halve hoogte bij het maken van de beerputten. Foto: Thomas
Zakken cement versjouwen. Het dorpsfeest dichtbij Fontebona bezoeken. Ons gezicht blijmoedig vertonen. GPS lenen om de exacte grenzen van onze finca's te bepalen. Drie pallets baksteen laten bezorgen.
Kortom. Ik laat het verder bij foto's.
Voorzichtig balanceren om de stal schoner te krijgen. Foto: Thomas
Sita tussen de hot en haarspullen. Foto: Thomas
Alweer wachten op het vliegveld. Meisje wil naar Sita. Sita wil naar buiten. Foto: Thomas
De vallei in de ochtendmist. Vanaf Fontebona. Foto: Thomas
Het waterreservoir voor het bronwater bij Casa Inimini. Foto: Thomas
De gedemonteerde gas/220v/12v-Electroluxkoelkast uit de caravan van Casa Inimini. Thomas lijkt hem te hebben gerepareerd. Foto: Thomas
Perzikpitten schoonmaken voor de perziklikeur. Foto: Thomas