notarisreis 1

geplaatst door astrid op 15-01-2007, 20:44

Deze week zijn we naar Spanje om te tekenen voor het huis in Sarabia. De reis is voorspoedig verlopen, hoewel het ook met een Citroën Xantia een roteind (1750 km) blijft. We vertrekken vrijdag om 15:00 en komen zondag om 15:30 in Mieres aan. We nemen ons voor om een volgende keer vroeger te vertrekken, waardoor we de reis in 2 dagen kunnen doen. Dat voelt waarschijnlijk toch beter dan 3 dagen reizen.

De tweede nacht in een motel bij Bordeaux...

In Mieres moeten we even zoeken, maar hebben we toch vrij snel een hotelletje gevonden: Hostal Pachín. Een best aardige kamer vlakbij de overdekte markt midden in het centrum. Op drie keer omvallen van allerlei restaurantjes en kroegjes, die we 's avonds dus maar gaan beproeven.

Mieres

Voordat we om 16:30 met de makelaar ter controle een laatste keer bij het huis gaan kijken, maken we een rondwandeling vanaf Mieres in de richting van Sarabia: Mieres - Rozada de Bazuelo - Vegalfonte - Los Valles - Santullano - Mieres. Ons huis zien we in de verte liggen. Het is uit de verte door Thomas gefilmd. Tot vervelens toe. Ook filmt Thomas de hele wandeling practisch integraal. Dus maak je borst maar nat of zorg dat je tijdig wegkomt van de filmvertoning. Zeg in ieder geval niet dat ik niet gewaarschuwd heb.

Sarabia met ons huis het meest links, mistig in de verte

Om 16:30 gaan we met María naar Sarabia. We rijden via een paar plaatsen waar de sleutels van het huis zich mogelijk bevinden. Tevergeefs. We kunnen het huis niet in. Nou ja, tot nu toe klopte het hele plaatje. We gaan er maar van uit dat het ook nu wel goed zal zijn. Wel heeft ze een ander deel goed geregeld: een "chófer" met 4x4 voor het laatste deel van de rit van Peñule naar Sarabia (400m.). De vorige keer was het al goed te merken dat ze niet bepaald in d'r nopjes was met die weg naar boven. Wij vinden het zelf nogal meevallen. Toen, en nu nog meer. De weg ligt er tenminste net wat beter bij lijkt het. Alleen het laatste stukje is ietsjes tricky, omdat er daar een behoorlijk diepe geul in de weg zit. De gemeente moet er maar wat aan doen als we er echt wonen, want het is gewoon openbare weg.

Een flinke vrachtwagen, we denken toch wel 12 meter nodig te hebben, komt in Peñule vermoedelijk niet tussen de huizen en kippenhokken door. Wel is er benedenlangs volgens María en chófer Ricardo een alternatieve route die door vrachtwagens gebruikt kan worden. María rijdt met ons benedenlangs door de vallei om ons de alternatieve route uit de verte te wijzen. En de kantoren van de mijn waar we dan die alternatieve route moeten gaan regelen. Want die weg is van de mijn. Heel fijn. We gaan het wel bekijken de komende dagen.

Al in de auto op weg naar Sarabia vraagt María of we het geld voor het huis "metálico" hebben. Cash dus. Nou nee. Het is niet onze gewoonte met ruim 10.000,- euro onder de arm door de stad te lopen. Mensen laten voor minder het leven. We hadden verwacht dat als we ons Spaanse rekeningnummer doorgaven, de rekening door de notaris geblokkeerd zou worden. Bovendien kopen we niet zo vaak cash een huis. María daarentegen heeft dat toch zeker wel vaker meegemaakt. Of zou iedereen hier dan vrolijk met een zwarte zak geld komen afrekenen? Het zal me niet verbazen ook, als het zo gaat. Hoewel... De notaris heeft wel weer een meldplicht, dus zo zwart kan het haast niet zijn. Ze heeft ons hierover vantevoren in ieder geval niets verteld. En verdorie, het zit echt niet mee, want de banken zijn alleen maar 's ochtends open. Op dit moment kunnen we dus even helemaal niets.

Al tijdens de rit naar Sarabia begint María dan ook te bellen met de notaris om na te gaan of de afspraak eventueel verschoven kan worden. Terug op het kantoor in Mieres gaat ze door met bellen. Onze Jesús weet in tegenstelling tot die naamgenoot van haar van twee millenniums terug geen wijn van water te maken. Noch stunt ze met broden en vissen. Ze weet in ieder geval niets te bereiken bij de bankdirecteur en bij de notaris dat de moeite waard is om over twee millenniums nog eens op terug te komen.

Maar niet getreurd. María spreekt met ons af dat we morgen ergens tussen 9:45 en 10:00 bij de CajAstur - onze Spaanse bank - in de rij gaan staan. Rond 10:00 voegt María zich dan bij ons in de naar verwachting lange rij. Ze zal ons proberen te helpen een "cheque nominativo", wat dat dan ook mag wezen, à € 10.200,- uit te laten schrijven. Oja, en dan nog € 600,- metálico. Pfff. Nou goed, we zullen wel merken hoe en of het gaat. In het ergste geval moeten we het tekenen een paar dagen uitstellen en is La Regina, de eigenaresse en zo nog een handjevol mensen even niet heel erg blij met ons. Ach jaaa. Die Holandeses. Dat zijn van die raaare buutnlanders. Daar kan je sukke fratsn van verwachten heh.

We gaan de kroeg in. Wordt vervolgd...

reageer